PUUT, het sfeervolle winkeltje van Dana in de Westerstraat

Dana in de winkel met dochter Door.

De Westerstraat – een van de pareltjes van Winsum – is er weer een stukje fraaier op geworden. Dana Ebbekink is op nummer 1 haar winkel PUUT begonnen.

Dana en haar gezin – partner Freek Wilkens en kinderen Teun (6) en Door (3) -wonen sinds april 2020 in het van 1600 daterende pand. PUUT (vol spullen met een verhaal) is sinds begin maart open. Ze verkoopt er tweedehands kinderkleding, boeken, kraamcadeautjes en andere hebbedingetjes.

Gekozen voor iets wat past bij de gezinssamenstelling

´Het is zo gegroeid´, zegt Dana (37). ´We woonden in Groningen en zochten een plek waar we meer konden dan alleen wonen. Uiteindelijk is het dit huis geworden. Toen zijn we gaan nadenken wat we hier zouden kunnen doen. Een B&B of verhuur van ruimtes voor workshops. We hebben gekozen voor iets wat past bij de gezinssamenstelling, waarbij het niet erg is dat de kinderen er rondrennen.´

´Er is in het dorp weinig op het gebied van kinderkleding te vinden. Mijn overbuurvrouw verkoopt tweedehands dameskleding en adviseerde mij direct te beginnen toen ik haar over mijn plannen vertelde. Klanten vragen haar vaak om er kinderkleding bij te gaan doen, maar dameskleding heeft haar voorkeur.´

De naam PUUT schudde ze uit haar mouw. ´Het moest iets Gronings zijn, omdat we hier in het prachtige Noorden wonen en leven.´

Inmiddels heeft ze meer dan zestig inbrengers van kinderkleding, ze komen zelfs van buiten de gemeentegrenzen. En de winkel kent een prima start, ondanks de coronamaatregelen. ´Vrijdag en zaterdag ben ik open. Tot nu toe heb ik alle vrijdagen en zaterdagen elk halfuur een klant kunnen inplannen.´

Voor wat betreft de kleding is ze selectief. De kleren moeten netjes, schoon en niet kapot zijn. ´Kleren die je zelf ook zou kunnen kopen. En dat doe ik ook wel voor mijn dochter. De inbrenger krijgt een deel van de opbrengst. Kleren die niet verkocht worden, gaan uiteindelijk naar kledingbank Maxima. Geld dat inbrengers niet ophalen, is bestemd voor een goed doel. Dat is altijd kindgerelateerd, bijvoorbeeld een bijdrage voor een activiteit voor kinderen. Alles wat ik doe is gerelateerd aan kind en evenement. Van oorsprong ben ik event manager.´

Dana doet de winkel naast haar vaste baan bij Humanitas. ´Elk jaar maak ik 400 kinderen blij met een vakantieweek in Drenthe. De 160 vrijwilligers ondersteun en faciliteer ik.´

De winkelcollectie omvat ook items van Groningse makers en ontwerpers. ´Hier heb ik bijvoorbeeld veganistische zeepjes met daarin verstopt een Playmobil-poppetje. Dat moet kinderen stimuleren om de handen te wassen. Er is nog plaats voor producten. Mensen kunnen zich melden en in een gesprek bekijken we of het in mijn concept past.´

Zeker in deze tijden is aandacht hebben voor elkaar belangrijk

Het lokale aspect, duurzaamheid, tweede leven en toegankelijkheid noemt Dana als belangrijke uitgangspunten. ´De kleding is bijvoorbeeld voor een meeneemprijs. Aan tweedehands kleding kun je geen hoge bedragen hangen. Een verkoopsite zou ik nooit beginnen. Het is minder duurzaam en te arbeidsintensief. Hier kunnen klanten alles rustig bekijken en beoordelen. Een winkel is ook in sociaal opzicht belangrijk. Mensen ontmoeten elkaar en kunnen een praatje maken. Zeker in deze tijden is aandacht hebben voor elkaar belangrijk. Dat krijg je online niet, maar op deze manier wel.´

Het gezin voelt zich vanaf het begin thuis in Winsum. ´Het is hier heerlijk wonen. We vielen vorig jaar met de neus in de boter. We woonden hier net toen Winsum werd uitgeroepen tot Allermooiste dorp van Nederland.´

Sterke drank uit Den Andel, dankzij Iep

Iep ruikt aan de gin en constateert dat er niks mis mee is. De vaten moeten een aantal weken staan voordat de drank goed op smaak gekomen is.

Sterke drank maken van puur natuurlijke producten. Iebele (Iep) Huizenga in Den Andel doet het al jaren. Begonnen als een hobby die steeds serieuzere vormen krijgt. ´Ik ben er best trots op dat het goed loopt en mensen zeggen dat ze het lekker vinden.´

Ervan leven kan Iep (51) niet, maar dat hoeft ook niet. ´Wie weet wat er nog gaat gebeuren. Ik doe het erbij om mijn hoofd leeg te maken. Als tegenwicht voor mijn werk als uitgever. Dat is toch werk waarbij je veel achter de computer zit, teksten verwerken, overleggen en zaken regelen.´

Lees “Sterke drank uit Den Andel, dankzij Iep” verder

Het Winkelhuis: 15 bedrijfjes in Leens, maar nu onder een ander dak

Annelies (links) en Douwien voor hun nieuwe onderkomen.

Vijftien ondernemers onder één dak in een dorp als Leens. Dat is toch wel bijzonder. Samen runnen ze Het Winkelhuis. ´Een toerist die hier vorig jaar kwam, zei dat ze het concept in New York had gezien. Dat beschouwen we als een groot compliment. Bij ons ontbraken alleen het restaurant en de diskjockey.´

Annelies Sietsema uit Uithuizen heeft deze zaterdag winkeldienst in het voormalige onderkomen van warenhuis Marskramer, op de hoek van de Hoofdstraat en Jan Zijlmasingel.

Lees “Het Winkelhuis: 15 bedrijfjes in Leens, maar nu onder een ander dak” verder

Garnalenvisser Dirk prijst passie van kleinzoon Thijmen

Dirk en Thijmen.

Het dichtgevroren Reitdiep is bedekt met een dun laagje sneeuw. De ZK 17 (Johannes Dirk) van Dirk Sloot ligt werkloos aan de kade in Zoutkamp. Alle tijd voor Dirk en zijn kleinzoon Thijmen Koster om onderhoud te plegen. Netten boeten, verven, smeren, dat soort karweitjes.

Thijmen ging op jonge leeftijd al met opa mee. Foto: Dirk

Van de tien kleinkinderen van Dirk en Siena is Thijmen de oudste. Pas 16 jaar oud weet hij al waar zijn toekomst ligt: in de visserij. ´Ik ben ermee opgegroeid´, zegt hij woensdagmorgen, wijzend naar zijn opa.

Sinds 2,5 jaar vaart Thijmen – die de komende twee jaar naar de Visserijschool op Urk gaat – elke week mee. Samen met alleen Johan van Straten, vaste kracht van Dirk, ving hij maandenlang de garnalen. Opa zat in de lappenmand. Inmiddels gaat het weer wat beter. Dirk: ´Man, ik mis de zee wel!´

Lees “Garnalenvisser Dirk prijst passie van kleinzoon Thijmen” verder

Lutje Potje, een prachtbedrijf in het buitengebied

Jeroen en Lisanne met hun hond Ella.

Een prachtbedrijf hoeft niet per se in een stad of groot dorp te zitten. Kijk naar Lutje Potje van Jeroen van der Schaaf en Lisanne van der Bijl.

Vanuit hun boerderij ruim 1 kilometer buiten Saaxumhuizen timmeren ze aan de weg met hun alom bekende babyhuisjes. Of lutjepotjes zoals ze elders in het land genoemd worden, waar ze waarschijnlijk geen weet hebben van de Groningse betekenis van lutje potje: baby.

Het is de boerderij waar Piet en Ikie Veldman tot 2011 hun fruitbedrijf Den Horn hadden. De prachtige rij perenbomen langs de oprit naar de boerderij aan de Hornsterweg herinnert aan die tijd.

Lees “Lutje Potje, een prachtbedrijf in het buitengebied” verder

Goochelaar Hilbert, een vent die véél meer dan alleen trucjes laat zien

Goochelaar met een ietsje meer…, staat er op zijn bestelbus. Het gaat Hilbert Geerling (54) niet alleen om de trucs, wil hij er maar mee zeggen. ´Het gaat om het verhaal, de hele act, waarbij de trucs de kersen op de taart zijn.´

De Warfhuizer laat zelfs zwaar getraumatiseerde kinderen in Libanon schateren. ´Kinderen een uurtje alle ellende laten vergeten, man wat was dat gaaf!´

Libanon valt pas halverwege het gesprek, maar het is het indrukwekkendste wat de bevlogen Hilbert in zijn leven heeft meegemaakt. ´Mijn vader was er al een keer geweest, via de kerk, die een onderwijsproject voor kinderen in vluchtelingenkampen financiert. Hij kwam verdrietig terug en zei: Hilbert, moeten we er geen pret en lol naartoe brengen? Kun jij geen optredens verzorgen voor die kinderen?´

Lees “Goochelaar Hilbert, een vent die véél meer dan alleen trucjes laat zien” verder

Tico Top: ontbijten, fietsen, koffiedrinken en dan houtsnijden

Tico bij het portret van zijn kleindochter Jane. Zij was toen 5 jaar, inmiddels is ze 9.

Voor Tico Top begint de dag met een vast ritueel: ontbijten, fietsen, koffiedrinken, werken. De vermaarde houtkunstenaar uit Kruisweg is inmiddels 74 jaar, maar de beitels erbij neergooien is er niet bij. ´Dit is mijn leven. Als ik stop wat moet ik dan doen? Aly voor de voeten lopen en ergeren? Nee, ik werk zolang het kan.´

Na het ontbijt stapt Tico elke dag op zijn e-bike. De vrouw met wie hij 50 jaar getrouwd is, is niet zo van fietsen en wandelt liever dagelijks met de overbuurvrouw. Voor Tico geen enkel probleem, hij vindt het heerlijk om in zijn uppie zijn ronde te maken.

´Vroeger moest ik om acht uur in de werkplaats zijn, nu zit ik om acht uur op de fiets. Alleen als het regent blijf ik thuis. Ik heb vier routes. De wind bepaalt de route. Eerst er tegenin… anders kom ik niet meer thuis.´

Lees “Tico Top: ontbijten, fietsen, koffiedrinken en dan houtsnijden” verder

Kokanja, het cateringbedrijf van een vrolijke keukenprinses

Het water loopt je in de mond bij het passeren van de Peugeot Partner van Anja Koopman (55) in Tinallinge. Erop afgebeeld een heerlijke Thaise maaltijdsoep. Anja heeft sinds vorig jaar een cateringbedrijf: Kokanja.

Voor haar bedrijf gebruikte ze eerst een Peugeot 107. ´Op een of andere magische manier lukte het me altijd nog net om mijn spullen erin te krijgen. Maar het was niet handig. Omdat ik voorstander ben van duurzaamheid, wilde ik graag elektrisch rijden. Dit is een tweedehands demo die onder de logo´s zat, vandaar dat-ie waarschijnlijk nog niet verkocht was.´

Lees “Kokanja, het cateringbedrijf van een vrolijke keukenprinses” verder

Elke maandagochtend klusjes doen en afsluiten met een partijtje voetbal

Patrick wacht op de bal, Henk heeft hem net een trucje geleerd dat hij mag nadoen. Op de achtergrond kijken Jacques en Hans (rechts) toe.

Elke maandagmorgen zetten drie of vier leerlingen van de W.A. van Lieflandschool in Groningen hun beste beentje voor in Manege Winsum. Ze doen er klusjes en sluiten de ochtend uiteraard af met een partijtje voetbal.

Dat kan begeleider Jacques Germain met vertrouwen overlaten aan Henk Alssema, mede-eigenaar van het multifunctioneel sport- en recreatiecentrum aan de Netlaan en sportbedrijf Het Verschil, én trainer van de hoofdmacht van vv SIOS in Sauwerd.

Lees “Elke maandagochtend klusjes doen en afsluiten met een partijtje voetbal” verder

Herman, zijn hele leven al (pers)fotograaf

Herman voor zijn huis bij zijn kanariegele Caddy. ´Door de kleur vind ik mijn auto altijd snel terug op parkeerplaatsen.´

Sinds maart krijgt hij maandelijks zijn AOW, officieel is Herman Spier (bijna 67) dus met pensioen. ´Ja man, ik voel me niet gepensioneerd… maar ben het wel.´ Stoppen met fotograferen doet de Bedumer niet, wel een tandje terugschakelen. ´Noem me maar afbouwend persfotograaf.´

Zijn hele leven is Herman al fotograaf. Niet verwonderlijk, want zijn voorouders zaten in de fotobranche. ´Mijn grootvader had een fotozaak in de stad en in de zomer een filiaal aan de Badweg 1 op Schiermonnikoog. Dat was open van 1 mei tot 1 september. Badgasten konden er hun fotorolletjes inleveren. Die werden ontwikkeld in Groningen en dan konden de badgasten de foto´s afhalen in de winkel op Schier. Tot de oorlog heeft die bestaan.´

Lees “Herman, zijn hele leven al (pers)fotograaf” verder