Poldermolen Ida, dat zou te veel eer zijn (zegt de molenaar zelf)

Voor wie Ida Wierenga-Spijk (72) zoekt een gratis tip: ga naar De Goliath, daar moet ze zijn. Zo ook deze maandagochtend*, haar Kia Picanto staat naast het molenhuis. Zou molen Ida geen betere benaming zijn voor de poldermolen? ´Ik doe veel voor de molen, maar dat zou me te veel eer zijn.´

Ida schenkt in de molenschuur koffie in en snijdt koek. Vanuit het keukentje: ´Wat hebben organisaties mij vervloekt in het begin. Mij maken ze niks wijs. Met mijn fotografisch geheugen heb ik een sterk wapen in handen. Wat er ooit gezegd of beloofd is, zit in mijn geheugen gebeiteld.´

Dankzij de kordate, innemende, enthousiaste en geen blad voor de mond nemende Ida staat de meest noordelijke molen op het vasteland van Nederland er piekfijn bij.

De molen is eigendom van de Stichting Beheer en Behoud van het Poldermolencomplex De Goliath. De stichting heeft 180 donateurs.

´In 1993 heb ik in drie, vier maand 51.000 – toen nog – gulden bij elkaar geluld voor een nieuw rieten dak. De actie was hard nodig, want als het regende werd het binnen net zo nat. Voor een geeltje wordt De Goliath weer een juweeltje, heette de actie.´

Hij kreeg er twee, ook eentje op zijn andere wang

´Ik ging naar de mensen toe. Kan me nog goed herinneren dat ik bij een bemiddelde man aanbelde. Ik zei: U heeft meer geld dan ik. Maar wat doet u ermee? Niks, antwoordde hij, het staat op de bank. Ik zei: Doe er iets nuttigs mee, geef mij wat voor de molen. Hij zegt: Kind, hoeveel wil je hebben? Ik: Begin eerst maar eens met 1000 gulden. Telde die zo 1000 gulden uit. En draaide me zijn wang toe, wilde een kus. Nou hij kreeg er twee, ook eentje op zijn andere wang.´

Na de geslaagde actie werd Ida in het zonnetje gezet voor het tv-programma Zondagskinderen. ´Stopte hier een bus, met daarin presentator Jos Brink en dertig molenaars, onder wie de collega-molenaar uit Farmsum die mij had opgegeven. Ze verrasten mij met een bordje met Ida Wierengapad erop. Dat bordje is drie keer platgereden, waarna ik een nieuwe heb laten maken. Heel veel mensen hebben het over Ida Wierengapad, officieel is het Goliath´s Pad.´

Omdat er elke dag bezoekers langskomen – ´altijd wel rond de tien, soms groepen fietsers of wandelaars´ – is Ida er bijna altijd te vinden. Ze is niet alleen molenaar, maar ook buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. ´Zowel de schuur als de molen dient als trouwlocatie. Het record in één jaar is dertien huwelijken. Voor 26 juni staan er twee gepland, het hadden er vier kunnen zijn. Kennelijk is het een populaire trouwdatum.´

Alle dagen zijn geweldig, al 33 jaar lang

Ook is de schuur geregeld in gebruik als vergaderruimte, vertelt Ida. En ziedaar, de volgende anekdote: ´Tijdens een chique vergadering vroeg een vrouwelijke aanwezige mij wat dit voor ruimte was geweest. Ik zei: vroeger was dit een stal en stonden er koeien…, nu zitten ze hier. Haar collega schoot vreselijk in de lach, die had het niet meer.´

´Alle dagen zijn geweldig, al 33 jaar lang. Op 7 april 1987 ben ik aangesteld als vrijwilliger molenaar, vijf dagen eerder had ik mijn examen afgelegd op de molen in Zeerijp. Maar ik ben hier al langer actief hoor. Ik hielp vaak een bevriende kunstenaar die hier woonde, Hans Verschoor.´

´Als kind van 3 kwam ik al bij De Goliath. We woonden op het streekje Heuvelderij ten noorden van Roodeschool, vanwaar je de molen kan zien. Als kind was ik ondeugend, kneep ik er vaak tussenuit. Even kijken bij de molen of ergens anders. Molenaar Sikkenga zette mij dan op de arm en zijn vrouw gaf me een kopje thee met een koekje erbij. Daarna zetten ze me op het pad naar huis. Toen vond ik het al fantastisch als de molen draaide.´

´Ik was altijd op zoek naar dingen die andere kinderen niet interesseerden. Genoot van de natuur, van de fazanten, patrijzen en hazen. Toen ik 5 was, ben ik een keer naar een boer gefietst waar net een kalfje geboren was. Ik vroeg hem waar het kalfje uit was gekomen. Hij antwoordde kortaf: uit zijn bek. Ik moet toen gezegd hebben: den het kou bek wel op n roar stee zitten. Nou, mijn vader kreeg dat de volgende dag te horen hoor! Zien leutje wichtje was n wiesneusje

Dat Ida niet met zich laat sollen, liet ze zien bij de onderhandelingen over aardbevingsschade aan molenhuis en molen. Het grootste deel wilden ze wel vergoeden, met uitzondering van het herstel van de frontmuur van de molen, kosten 12 mille.

Ik ben even heel erg uit mijn slof geschoten

Drie jaar lang duurde de strijd, waarin Ida geen millimeter krimp gaf. ´Het was gewoon koehandel. Ze begonnen met 1500 euro. Ik heb de poot stijf gehouden en gaandeweg boden ze meer. Op het laatst kwamen ze uit op 11.700 euro. Ik ben even heel erg uit mijn slof geschoten. Het resultaat was dat ze akkoord gingen met 12.000 euro. Precies wat ik wilde, gewoon het schadebedrag. Ongelooflijk toch dat het zo moet gaan?´

Die schade is inmiddels verholpen. De volgende klus wacht: de eikenhouten vijzel is aangetast door zwam. De vergunning van gemeente Het Hogeland is binnen, het wachten is op subsidie van de provincie. ´De vervanging van de vijzel kost wel eventjes 140.000 euro. Een week of twee zullen ze ermee bezig zijn.´

Ida voor molen De Goliath. Sinds de jaren negentig heeft de poldermolen gezelschap van windturbines.

De Goliath siert sinds 1897 de Eemspolder en deed daarvoor – onder dezelfde naam – dienst in Winschoten. Malen voor het waterschap is verleden tijd. ´Een, twee keer per week laten we hem draaien. David Reitsema is de eerste molenaar en leidt ook cursisten op. Door het malen stroomt hier zuurstofrijk water met dikke brasems en snoeken. Er heeft al eens een snoek in de vijzel gezeten. De rietdekker was hier op een bloedhete dag bezig en ontdekte dat het ongelooflijk stonk in de molen. Bleek de vis er in drie stukken te liggen. Vorige week is de rietdekker nog geweest voor een reparatie. We hebben last van een steenmarter.´

De voldoening die je krijgt als je mensen helpt is veel belangrijker

Ida was altijd verpleegkundige van beroep. Daar heeft ze naar eigen zeggen zoveel meegemaakt dat ze zich nergens meer druk om maakt. ´Er is zoveel in het leven wat je ontnomen kan worden. Probeer eerlijk te zijn, zeg ik altijd. Geld heeft mij nooit geïnteresseerd. Als verpleegkundige heb ik ook mensen geholpen die geen cent te makken hadden. Je sprong gewoon bij, de voldoening die je krijgt als je mensen helpt is veel belangrijker.´

Sinds elf jaar is ze weduwe. Ze woonde 39 jaar met haar man Johannes in Roodeschool. Een jaar na hun verhuizing naar Uithuizermeeden overleed hij. Hun twee zoons en dochter zullen Ida in elk geval niet opvolgen. Ze werken alle drie in het buitenland voor een baggerbedrijf. ´Over wat er na mij gebeurt, maak ik me dus ook niet druk. Die mij opvolgt is al lang geboren.´

* Het bezoek aan molen De Goliath was op maandag 9 maart.

Giften zijn altijd welkom.

Een bardienst met veel koffiedrinkers voor Rianne en Sandra

Sandra (links) en Rianne.

Ze doen het voor Zeester, hún club. De bardienst van Rianne Zuiderveld en Sandra Dijkstra zit er zaterdag (7 maart) bijna op. Nog een kwartiertje te gaan, om half een komt de aflossing.

De vriendinnen Rianne en Sandra – ze gaan zelfs met hun gezinnen samen op vakantie – vormen een vast koppel. Sandra doet het werk even in haar uppie zodat Rianne kan vertellen. ´In totaal zijn we met zo´n negen koppels. In het voorjaar draaien we vier diensten. We maken koffie, voorzien de mensen van een natje en droogje, vegen de boel aan en zorgen ervoor dat de voetballers in de pauze ranja of thee hebben.´

Veel koffie en Aquarius verkocht

Lees “Een bardienst met veel koffiedrinkers voor Rianne en Sandra” verder

Een hoop lol voor 18 euro

Amelie, Kimberly, Henriëtte en Klaas.

Binnen zitten in de voorjaarsvakantie is ook maar niks. Dus zijn Klaas en Henriëtte Schuiten met dochter Kimberly en haar vriendin Amelie dinsdag ondanks de stevige wind aan het magneetvissen in Garnwerd.

´Het is ter ontspanning, gewoon leuk om te doen´, zegt Henriëtte. ´Anders zitten de meiden toch maar op de smartphone of voor de tv.´ Kimberly (11): ´Het is spannend om te zien wat je eraan hebt zitten. Misschien wel iets kostbaars, een goudstaaf of een kluis met heel veel geld.´

Lees “Een hoop lol voor 18 euro” verder

Wilsterflapper Menno ving dit jaar tot nu toe één vogel (toevallig voor de camera van de NOS)

Daar zit Menno, links de lokvogels.

Midden in het land bij Onderwierum (bij Onderdendam) zit Menno Zijlstra (73) deze ochtend op een campingstoel, half verscholen achter een windschermpje. Te genieten van de februarizon en de natuur, zijn blik omhoog gericht. Verderop een vangnet met eromheen dertig lokvogels. Menno is wilsterflapper, al 30 jaar.

De Sauwerder is een van de weinige Groningers die deze oude vangtechniek nog beheersen. Leerde het ooit van plaatsgenoot Jan Ritsema, die van beroep vogelvanger was. ´Vanmorgen toen het licht werd ben ik begonnen. Hoelang ik hier nog zit, geen idee. Ik heb de tijd aan mezelf.´

Lees “Wilsterflapper Menno ving dit jaar tot nu toe één vogel (toevallig voor de camera van de NOS)” verder

Ramon (was) superzuinig op zijn eerste auto

Yorick (links) en Ramon hebben zojuist een sticker aangebracht.

Zijn rijbewijs, daar had Ramon Kits lang naar uitgekeken. Vier maanden geleden was het heuglijke moment daar en mocht hij eindelijk rijden in zijn VW Golf 5 uit 2005. ´Daarvoor probeerde ik hem af en toe uit op stille landweggetjes.´

Deze zondagmiddag plakt de jonge Winsumer (18) samen met zijn kameraad Yorick Ammeraal (19, Eenrum) een stoere sticker op de voorruit. Het resultaat stemt niet helemaal tot tevredenheid. ´Zit een beetje scheef, toch?´

Talloze uren heeft de Winsumer, werkzaam bij Autoschade Brian, inmiddels in zijn auto gestoken. Bijna elke dag loopt hij er met de poetsdoek omheen. En anders staat de motorkap wel open en is-ie aan het sleutelen. ´Ik ben er erg zuinig op. Als het even kan gaat hij meerdere keren per week door de wasstraat. Met vieze auto´s heb ik niets, die doen me pijn aan de ogen. Zo meteen gaan we ook weer poetsen.´

´Ik heb de auto een halfjaar. De grille en spiegels heb ik zwart gespoten. Flitsers voorin aangebracht. Dat mag, zolang ze maar niet zijn aangesloten.´ De vraag of ze aangesloten zijn, doen beiden af met een lach.

Hij is toch veel mooier dan die daar?

Ramon: ´Op mijn zeventiende ben ik begonnen met lessen, een eigen auto was altijd mijn grote droom.´
Yorick: ´Een auto geeft een stuk vrijheid, je bent niet meer afhankelijk van het openbaar vervoer.´
Ramon: ´Precies, en ik zag deze op internet. Hij is toch veel mooier dan die daar?´, wijzend naar de Peugeot 1.7 op de oprit, eigendom van zijn moeder. ´Dat is toch niks?´

Met zijn grijze Golf is Ramon geregeld op automeetings te vinden in Groningen. De avond ervoor nog, samen met tientallen andere autoliefhebbers. ´Dat is altijd ontzettend leuk en gezellig.´

Helaas kan Ramon niet lang van zijn auto genieten. Op maandagavond 3 februari – een maand na ons gesprek – belanden hij en Yorick in een sloot bij Eenrum. Auto total loss, Ramon en Yorick komen er gelukkig zonder kleerscheuren vanaf.

Merlijn en Storm weten het al: ze willen later bij het leger

Storm (links) en Merlijn.

Wat wil je later worden? Voor veel kinderen en jongeren een lastige vraag. Voor Merlijn (12) en Storm (10) niet. Ze willen het leger in. Merlijn weet het honderd procent zeker, Storm houdt nog een kleine slag om de arm.

Het lijkt of de twee vrienden al de daad bij het woord gevoegd hebben. Op een middag na schooltijd sluipen de twee door het land in Pieterburen en verschansen zich in de bosschages bij een oud schuurtje. Met het geweer in aanslag en gehuld in professionele militaire outfit.

In de rugzak onder meer proviand, soms knakworstjes die ze warm maken boven een vuurtje.

Lees “Merlijn en Storm weten het al: ze willen later bij het leger” verder

Jonge vrouwen op pad met oud ijzer

Je hebt luxe paarden en werkpaarden. Maar hier zijn de taken in goed overleg verdeeld. ´Ik durf er niet op te zitten, ben echt zo´n kluns die er dan afkiepert´, zegt Naomi Postema (15) lachend.

Samen met haar vriendin Elise Wieringa (17) brengt ze op een zaterdagmiddag in januari oud ijzer naar de container aan de Hoogeweg in Baflo.

450 meter lol en gegiebel

Lees “Jonge vrouwen op pad met oud ijzer” verder

Dirk telt eenden, ganzen en andere watervogels

Met een verrekijker tuurt vogelaar Dirk Blok zondagochtend de weilanden aan de oostkant van Winsum af. Sovon Vogelonderzoek Nederland houdt dit weekend (18/19 januari) de jaarlijkse midwintertelling.

Dirk telt de ganzen, eenden en andere watervogels in de Winsumermeeden en omgeving. ´Zeg maar het gebied tussen Winsum, Onderdendam, Bedum en Sauwerd.´

Lees “Dirk telt eenden, ganzen en andere watervogels” verder

Klaas en Geert zijn klaar voor zeven dagen raggen

Klaas (rechts) en Geert.

Klaas Cleveringa (41, Wehe-den Hoorn) en Geert Rijzinga (34, Ulrum) zijn klaar voor de wintereditie van The Barrel Challenge, een tocht van zo´n 4000 kilometer vol knotsgekke opdrachten. ´Zeven dagen raggen in onze barrel. We hebben er zin in´, zeggen de twee vrienden, die meedoen als Team Altied Wat Aans.

Hun barrel is een Volvo V70 Cross Country met vierwielaandrijving uit 2000. ´Toen Geert en ik het er op een verjaardagsfeestje over hadden om eens mee te doen, had mijn vrouw (Annemarie) de telefoon al in handen om ons op te geven. Oeps… toen moesten we wel.´

De keurmeester gaf ons een A4´tje mee met mankementen

Lees “Klaas en Geert zijn klaar voor zeven dagen raggen” verder