Joke koestert haar 180.000 ´huisdieren´

´Als iemand mij vraagt hoeveel huisdieren ik heb, win ik altijd´, zegt imker
Joke van der Mark lachend. Haar drie volken tellen zo´n 60.000 honingbijen per volk. Ze beschouwt ze als haar huisdieren. ´Ik heb best wel wat met bijen, ook met wilde.´

Haar kasten staan in haar tuin aan De Akkers, aan de rand van het Eenrumer bos. In het voorjaar maakten ze een uitstapje naar een koolzaadveld bij Ten Post. ´Normaal ben ik niet zo´n reiziger met kasten. Andere leden van imkervereniging Het Hoogeland hebben mij erbij geholpen.´

Haar broer spoorde Joke (47) aan tot deze hobby. ´Jullie hebben hier zo´n mooie plek, neem toch bijen. Het leek ons eerst alleen maar gedoe. Maar mijn man (Peter) ging op imkercursus en ik volgde de cursus specialist bijenproducten en daarna de imkercursus. En als je eenmaal zo´n cursus doet, komt er tóch een volkje in de achtertuin.´

De hobby kost haar meestal een uurtje per week. ´De tijd gaat vooral zitten in het controleren van de kasten, de bijen doen het werk. Controleren of er voldoende ruimte is en geen zwermstemming. Het overkomt iedere imker weleens dat koningin ervandoor gaat met een groep bijen en de honingvoorraad. Dat geeft overlast en decimeert je volk.´

Het snel wisselen van koninginnen maakt een volk onrustiger en onvriendelijker. ´De werksters zijn de baas, maar het volk raakt van slag zonder koningin en is zonder opvolging reddeloos verloren. Het is zaak snel een vriendelijke koningin terug te krijgen. In een woonwijk wil je geen F16´s hebben, zeggen we in de bijenwereld.´

Joke bij de Oase voor wilde bijen en hommels.

Dit jaar zijn Joke en Peter in samenwerking met Landschapsbeheer Groningen en de gemeente Het Hogeland begonnen het veldje naast hun huis om te toveren tot een ´Oase voor wilde bijen en hommels´.

´We hebben enkele weken geleden een bloemmengsel gezaaid. Er komt nog een bijenhotel, een huis met gaatjes waarin ze zich kunnen nestelen. De wilde bij heeft het zwaar en ze zijn toch de bestuivers die we met z´n allen nodig hebben.´

´De wilde bij leeft solitair of in kleine kolonies en heeft een fourageergebied van slechts enkele honderden meters. Dan is de nectar op en moet hij bijtanken. Lukt dat niet, dan keert die niet terug en is het nest verloren. Het is dus zaak genoeg voedselplanten in de buurt te hebben. Ter vergelijking: een honingbij kan 3 kilometer overbruggen.´

Bijenproducten van Joke: honing en een bijenwasdoek.

Joke heeft haar bijen niet alleen voor de honing. ´Bijenwas was ooit het hoofdproduct, monniken hadden dat nodig om kaarsen te maken voor de mis. De was gebruik ik onder meer in zeepjes, handcrème en bijenwasdoeken. Een bijenwasdoek is een katoenen doek die je impregneert met bijenwas en waarin je prima spullen kunt verpakken. Een stuk milieuvriendelijker dan plastic.´

In augustus slingert ze de laatste honing. Ter compensatie van de gewonnen honing geeft ze de bijen suikerwater om de winter door te komen. Liefst 14 kilo suiker per kast.

´In het voorjaar zijn we nieuwsgierig wanneer weer bijen verschijnen. De koningin gaat aan de leg als het eerste stuifmeel komt. Daarom zeg ik altijd: haal paardenbloemen en krokusjes pas weg als ze uitgebloeid zijn. Ze zijn heel eiwitrijk. Bijen hebben dat nodig voor de voortplanting.´

Als je eenmaal die cursus doet, komt er tóch een volkje in de achtertuin

Naast het houden van bijen heeft ze muziek als hobby. Speelt cello en bij muziekvereniging Orpheus saxofoon. Ook is ze mede-initiatiefnemer van Stichting Klassieke Muziek Eenrum. ´Met professionele musici willen we kamermuziekconcerten geven in onze mooie kerk waar te weinig gebeurt. Dat willen we koppelen aan een schoolproject om kinderen te interesseren voor en te leren luisteren naar muziek. De passie aanwakkeren.´

Van huis uit is Joke celbioloog. ´Daar leer je kijken, dat komt in de natuur goed van pas.´ Ze is bij het Universitair Medisch Centrum Groningen hoofd van een afdeling die studenten geneeskunde stimuleert wetenschap te doen naast het dokter zijn.

Toeren en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes

Clemens en Tineke bij hun BSA uit 1945. Die gaat bepaald niet ´oerendhard´.

Opvallend veel BSA´s rijden er in het eerste weekend van juli rond op het Hogeland. Leden van de Nederlandse BSA-club vertoeven op camping Boet´n Toen in Pieterburen. Voor de 25ste keer houden ze er een gezellig weekend.

´Toertochten en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes´, vat Henk van der Meer uit Amsterdam het treffen bondig samen.

Lees “Toeren en kletsen over boutjes, moertjes en nippeltjes” verder

Weven, een uit de hand gelopen hobby van Annie

´Weefatelier Annie´ staat op het bordje voor het huis aan de Marneweg in Kruisweg. Het is een uit de hand gelopen hobby van Annie Gijzel.

In haar atelier, dat ze een jaar of vijf heeft, staan drie weefgetouwen. En haar creaties hangen er te pronken. Sjaals, omslagdoeken, dekens, lijkwades, theedoeken, tafellopers, placemats en vloerkleden maakt ze. Netjes afgewerkt en kleurig. ´Dat zijn toch wel kenmerken van mijn werk.´

Lees “Weven, een uit de hand gelopen hobby van Annie” verder

Het verrassende gokpaleisje van handige Hilbrand

Hilbrand met zijn 25 centimeter hoge Amerikaanse fruitmachine uit de jaren 30. Lekker compact zodat de barman het apparaat snel kon verstoppen.

Het huis van Hilbrand Buikema in Winsum zit vol verrassingen. In zijn huiskamer en hal pronken onder meer oude speelautomaten, uit de jaren 1930-1970 en hoofdzakelijk van buitenlandse afkomst. ´Ik heb verder niets met gokken, in het casino zul je mij niet vinden. Maar deze apparaten vind ik fantastisch. De één verzamelt dit, de ander dat. Ik vind het belangrijk dat dit soort machines behouden blijven.´

Hilbrand (55) speelt er geregeld op, dan pakt hij ´s avonds muntjes en gaat ze één voor één bij langs. ´Het is belangrijk voor het behoud dat ze blijven draaien.´ Lachend: ´Het principe is me wel duidelijk geworden. Er gaat meer geld in dan eruit komt. Gelukkig is het mijn eigen geld.´

Alles in een apparaat heeft een functie

Lees “Het verrassende gokpaleisje van handige Hilbrand” verder

Orca, het pareltje van Wietse (83) langs de Trekweg

De maren, kanalen, meren, rivieren en zee lonken. Wietse Jager (83) maakt samen met zijn kleinzoon Damian Gerritsen (´hij was toch vrij van school, kan hij mij mooi even helpen´) de Orca schoon, als voorbereiding op het nieuwe vaarseizoen.

De 16 meter Orca is een pareltje in het Hunsingokanaal langs de Trekweg in Ulrum, tegenover de woning van Wietse.

´De boot is zo´n 125 jaar oud, van 1896 of 1897. Het was eerst een Duits vrachtscheepje dat in de havens van Wilhelmshaven, Bremen en Hamburg werd gebruikt en later op de Duitse binnenwateren voer. De oorspronkelijke dieselmotor is vervangen. Deze heeft met 28 pk het dubbele vermogen.´

Een beetje lenigheid is wel vereist.

Al 49 jaar is de Orca zijn eigendom. Wietse heeft haar voor sloop behoed. ´De eigenaar was met meerdere boten onderweg naar de sloperij in Amsterdam en liep op de Eems aan de grond. Ik was daar op een werkschip aan het werk. De eigenaar raakte gewond aan zijn hand.´

´We hebben hem eerst en later zijn bootjes naar Delfzijl gebracht. Vervolgens kocht ik deze boot van hem. Het was toen nog een open boot, twee jaar ben ik bezig geweest om er een complete opbouw op te maken.´

Binnenkort gaat de Orca naar de werf op Lauwersoog, waar ze schoongespoten en geborsteld wordt en Wietse haar verft. Daarna begint de echte pret voor hem, maandenlang varen door de provincies, op binnenwateren en als het even kan ook op de Waddenzee.

´Varen zit in mijn bloed, ik heb altijd gevaren. Mijn vrouw ging ook altijd mee op de Orca, maar zij is alweer negen jaar geleden overleden.´

Het interieur is oud, zegt Wietse. Het zonnepaneel op het dek is nog het meest moderne. ´Daar draaien de verlichting, koelkast en tv op als ik in de haven lig. Ik wilde geen hulpmotor voor stroom, dat maakt zo´n lawaai.´

Lisa´s vrolijke etalage valt in de smaak

De knutselaars, vanaf links Kate, Rose en (binnen) Lisa.

Uren knutselwerk is er aan voorafgegaan en het resultaat is ernaar. De ramen en vensterbanken van Lisa Douwsma (33) zien er op hun ´paasbest´ uit.

Pasen is sinds kort het thema, daarvoor was het de winter en na 5 april is het de beurt aan de lente. ´Hoe ik dat aanpak, verzin ik als het zover is´, zegt Lisa.

Ruim zes jaar zorgt pedicure Lisa zo jaarrond voor een vrolijke noot in haar straat, de Hunzeweg in Garnwerd.

Mensen blijven voor de ramen staan om te kijken

Lees “Lisa´s vrolijke etalage valt in de smaak” verder

Stalmest uitrijden is voor Harmannus ontspanning

Harmannus Blok rijdt in het Reitdiepdal in Groot-Wetsinge op een zonnige voorjaarsdag mest uit. Zoals het dertig, veertig jaar geleden gebeurde. ´Dit past mij mooi´, zegt-ie zelf.

De stalmest – afkomstig van pony´s en schapen – komt op 8 hectare land dat de hobbyboer in gebruik heeft van de gebroeders Horinga.

Lees “Stalmest uitrijden is voor Harmannus ontspanning” verder

Rob draait proef met ´Broodkapje en de hongerige wolf´

Rob Vlaar leunt in de wagen op het raamkozijn en blikt naar buiten, mijmerend over de toekomst. Plannen zat immers.

De bakker/muzikant probeert deze zaterdag de oven – deels gemaakt van Winsumer klei – uit en doet dat samen met Peik Suyling en Peter Schmidt uit Amsterdam. De wagen staat op het terrein van voormalig schoolgebouw De Holm aan De Streekweg in Den Andel.

Broodkapje en de hongerige wolf

Lees “Rob draait proef met ´Broodkapje en de hongerige wolf´” verder

Remy (18), trotse eigenaar van een Porsche

Pas 18 jaar oud en eigenaar van een Porsche 924 uit 1981. Remy Diephuis is de naam. ´Van moderne auto´s ben ik niet zo. En een oude Porsche was niet eens mijn droom. Liever had ik een muscle car als een Mustang, zo´n brede Amerikaanse auto met krachtige motor. Maar die zijn voor mij veel te duur.´

Leeftijdsgenoten kunnen het amper geloven als de Eenrumer vertelt over zijn aanwinst. ´Je lult uit je nek. Laat zien, zeggen ze. En dan stuur ik een foto als bewijs.´

Lees “Remy (18), trotse eigenaar van een Porsche” verder

Radiozendamateur Peter ´werkt´ over de hele wereld

De achterkamer van Peter Schollema (54) ziet er met alle beeldschermen, zenders, rotor en andere apparatuur indrukwekkend uit. We hebben hier te maken met een van de 12.000 radiozendamateurs in Nederland.

Achter zijn huis aan de Kerspel in Winsum staat een zendmast met diverse antennes erin voor de zogeheten korte golf.

Als je iets wilt, moet je ervoor gaan

Lees “Radiozendamateur Peter ´werkt´ over de hele wereld” verder