Ivo maakt jacht op zijn 36ste karper (in 2021)

Een visvriend die er goed gevangen had, tipte hem. Daarom vist Ivo Kliebér uit Middelstum deze zonnige maandag in het Aduarderdiep in buurtschap Schifpot. ´Ik woon nog maar kort in deze regio en moet de goede visplekken nog ontdekken.´

Het wordt een meerdaags avontuur, het vistentje is reeds ingericht voor de nacht. ´Tot morgen wil ik in elk geval blijven en als de vangsten goed zijn, vertrek ik woensdag.´

In de zomer is karpervissen zijn grote hobby, in de winter jaagt hij op roofvis. Snoekbaars is daarbij zijn favoriet.

De eerste uren in Schifpot zijn nog geen onverdeeld succes. Eén aanbeet, direct nadat hij zijn drie hengels had uitgegooid. Kennelijk hebben de karpers nog geen trek in zijn tijgernoten. ´Overdag is het warm en zijn de vissen lui. Dan zijn ze meer aan het zonnen dan aan het eten. ´s Nachts heb je de grootste kans op succes. De piepers zet ik dan wat harder zodat ik er wakker van word.´

Dit jaar verschalkte hij al 35 karpers, de zwaarste was 12,5 kilogram. ´Dat is nog geen grote hoor. In Frankrijk ving ik ooit eentje van 22 kilo, van een centimeter of 112. Dat zijn beste jongens.´

Vissen doet de metaalbewerker (39) al zijn hele leven. ´Ik ben ermee opgegroeid, dankzij mijn opa. Hij nam me altijd mee, we visten vaak op paling.´

Tegenwoordig zit hij vrijwel elk weekend aan de waterkant. ´Tentje, eten en gasstelletje mee. Als ik thuis op de bank zit, vang ik sowieso niks. Hier zit je lekker in de natuur. Op mijn smartphone kan ik naar serietjes kijken. Ik vermaak me wel.´

Op vissen op witvis zul je hem nooit kunnen betrappen. ´Dat vind ik helemaal niks. De brasem is de nachtmerrie van iedere karpervisser. Die vechten niet, die geven zich direct over. Een karper levert een gevecht, daar krijg je een adrenalinestoot van.´

Jan en Dennis vroeg uit de veren voor dorstige geraniums

Vroege vogels Jan (rechts) en Dennis.

Bij het krieken van de (maan)dag zijn Jan Holwerda en Dennis Kloosterhof al aan het werk. Ze bewateren de geraniums in welgeteld 55 hanging baskets in het centrum van tweelingdorp Winsum-Obergum en op bedrijventerrein Het Aanleg.

Om half zeven zijn ze begonnen en ze denken er ruim twee uur over te doen. Waarbij aangetekend dat Jan de avond ervoor al de watertank gevuld heeft.

´800 liter water uit het Omsnijdingskanaal zit erin. Normaal is dat genoeg, maar de geraniums zijn erg dorstig. We moeten straks nog bijtanken´, vertelt Jan. Omdat het warm en droog wordt, verwacht de ondernemer dat ze hun ronde eind deze week herhalen.

Vier jaar doet de hovenier dit werk nu voor Promotie Winsum. Voor Dennis is het zijn eerste jaar. Sinds maart is hij Jans vaste medewerker, na dertig jaar bij sportschool Veldwijk gewerkt te hebben.

Jan heeft al 16 jaar een eigen hoveniersbedrijf. Jan is een geboren en getogen Obergummer roodborstje en is daar trots op. Vandaar dat het vogeltje op zijn bedrijfsbus staat.

Dennis: ´We kennen elkaar van de lagere school en de landbouwschool. En we hebben altijd samen gevoetbald. We kunnen het prima met elkaar vinden. In coronatijd zei Jan tegen mij: je kunt wel bij mij komen werken.´

De hanging baskets zijn gevuld met Oostenrijkse hanggeraniums. Jan: ´Leerlingen van Terra Winsum potten ze voor ons op, zodat ze meer body hebben zodra wij ze in april plaatsen. Met een beetje mazzel houden de planten zich tot in november goed.´

Waarom zijn de eindveertigers zo vroeg in touw? Jan: ´Zo hebben wij geen last van het verkeer en het verkeer geen last van ons. Eén keer was ik op een zaterdag wat later op de ochtend bezig en kreeg ik te maken met alleen maar ongeduldige mensen. Dat is niet prettig werken. Bovendien zit het onze andere werkzaamheden zo niet in de weg. We hebben het hartstikke druk.´

Alie en Hugo voelen zich happy op de Waddenmarkt

Alie en Hugo voor de zalmkraam.

Alie Poel-Bosma staat op de Waddenmarkt in Pieterburen achter haar verkoopkraampje. Zij vervult daarnaast de rol van marktmeester, als opvolger van Linda de Hoop, die tijd tekort kwam met haar kapsalon, studie en hobby wadlopen.

Het is een baantje dat Alie (67) op het lijf geschreven is. Zij en haar man Hugo zijn gek op markten. ´Het gaat ons om de gezelligheid, onder de mensen zijn. Als we op vakantie gingen nemen we altijd een kar vol spullen van onszelf en familie mee om te verkopen op zomermarkten.´

Lees “Alie en Hugo voelen zich happy op de Waddenmarkt” verder

Een nostalgisch vaartochtje naar Pieterburen

Lenze met zijn zoon Maurits.

Bij gemaal Abelstok (tussen Mensingeweer en Wehe-den Hoorn) wachten Lenze en Maurits Leunge met hun opdrukkertje in de sluis. Startpunt was Winsum, Pieterburen is hun doel.

´Het is een nostalgisch tochtje´, zegt Lenze. ´23 jaar geleden waren mijn vrouw en ik bij het haventje van Pieterburen en hoorden we in het riet boem-boem-boem. Het bleek een opdrukkertje. Dat is een mooi ding voor mij, dacht ik.´

Lees “Een nostalgisch vaartochtje naar Pieterburen” verder

Gerard maakt meters op het stoppelveld in Schouwerzijl

Het is een mooi gezicht, Gerard Demkes met zijn metaaldetector speurend naar bodemschatten op het goudkleurige stoppelveld bij Schouwerzijl.

Sinds een jaar of zes is de 57-jarige Winsumer verslingerd aan de hobby. ´Vrij snel nadat ik begon, vond ik klein zilveren muntje uit 1200/1300, een ´geknipte´ hammered coin uit Engeland. Dat halve muntje stelde niet veel voor, maar het virus had me direct te pakken.´

Lees “Gerard maakt meters op het stoppelveld in Schouwerzijl” verder

Ben vangt vuurtorenlicht van Borkum

Het lijkt vanaf de weg misschien een vreemde constructie, maar er is echt goed over nagedacht. Wie ´s avonds en ´s nachts door het houten venster in de tuin én het schuurraampje van Ben Smit in Den Andel kijkt, ziet het licht van de Grote vuurtoren van Borkum

In 2019 verhuisde Ben (64) van de Burgemeester Brouwersstraat in Garnwerd naar de Oude Dijk in Den Andel. ´Ik zocht vlak voordat de gekte op de woningmarkt toesloeg een woning in een vergelijkbaar dorp als Garnwerd. Ik wil schapen en luchten kunnen zien.´

Lees “Ben vangt vuurtorenlicht van Borkum” verder

Bas wacht op een koper voor zijn Ford Fairlane uit 1957

´Zonde om weg te doen´, roept een fietsster in het voorbijgaan naar Bas von Hebel. Zijn rode Ford Fairlane uit 1957 staat te koop.

Ook haar is de opvallende oldtimer voor zijn huis aan de Tammingastraat in Hornhuizen niet ontgaan. Toch leunt al een maand of twee een bordje met ´for sale´ tegen de voorbumper.

Lees “Bas wacht op een koper voor zijn Ford Fairlane uit 1957” verder

Samen boontjes plukken in de voedseltuin

De plukkers met links coördinator Renate.

Gezelligheid troef deze augustusochtend in de voedseltuin in Uithuizen. Vrijwilligers plukken stok- en stambonen voor de voedselbank. Dit betekent werken, kletsen en koffiedrinken.

Ruim tien plukkers hebben gehoor gegeven aan een oproep van Stichting Voedseltuin Het Hogeland. Die teelt in eigen beheer groente voor Voedselbank Het Hogeland. Dit gebeurt op een halve bunder grond achter boerderij Bovenhuizen 6 in Uithuizen.

Lees “Samen boontjes plukken in de voedseltuin” verder

Gerard bouwt een stuurhut voor het comfort

In de met kroos bedekte haven van Eenrum is Gerard Godlieb aan het klussen. Hij bouwt een stuurhut op zijn boot Mukaram. ´Wel zo comfortabel.´

De 76-jarige Eenrumer heeft iets met boten. Niet zo gek als je opgegroeid bent in Farmsum. ´Dit is een Brasser 25, in 1976 gebouwd door jachtwerf Saaman in Appingedam. Ik heb hem twee jaar geleden via Marktplaats gekocht van een mevrouw uit Kommerzijl.´

Lees “Gerard bouwt een stuurhut voor het comfort” verder

Lineke (van Belliev) verhuisde en nam haar praktijkunit mee

Verhuizen van Winsum naar Baflo en je 10 ton zware praktijkunit meenemen. Lineke Veenstra van Belliev, praktijk voor natuurlijke huidverjonging, deed het. ´Ik dacht: de unit is met een kraan gekomen, dan kan die ook met een kraan weer weg.´

En zo geschiedde. Een spannende operatie waar zwaar materieel van Wagenborg Nedlift aan te pas kwam.

´Hoveniersbedrijf Tempel heeft alles voor mij geregeld. De unit – 3,40 bij 9,40 meter – stond naast mijn huis aan de Johan Dijkstrasingel en kon daar betrekkelijk eenvoudig op een trekker met oplegger getakeld worden.´

´Hier in Baflo moest de kraan 30 meter reiken. De unit moest over de garage heen, tussen mijn huis en dat van de buren. Alles is perfect gegaan. Ik was even bang dat de spack op de muren in de unit misschien zou barsten, maar die vrees bleek onterecht.´

De praktijkunit wordt in Baflo naar zijn nieuwe plek getakeld. Foto: Lineke Veenstra

Vier weken was Belliev vanwege de verhuizing gesloten. Vandaag, maandag 23 augustus, begint Lineke op haar nieuwe stek, aan Grutto 12 in de wijk Oosterhuisen. ´Het is superdruk, tot half september zit ik al vol. Mijn cliënten komen van Groningen tot Uithuizermeeden en zijn overwegend tussen de 30 en 70 jaar. Ik heb ook pubers met acné onder behandeling en mijn oudste cliënt is waarschijnlijk mijn moeder van 81.´

Tien jaar geleden begon Lineke (51) met haar praktijk. ´Ik had enorm last van eczeem. Mijn handen lagen altijd open. Crèmes van de dermatoloog hielpen tijdelijk, daarvan werd mijn huid steeds dunner en ging de conditie verder achteruit. Dankzij het merk dat ik in de praktijk ook gebruik en verkoop, was ik binnen twee maanden van mijn eczeem af. Daarop besloot ik de opleiding tot schoonheidsspecialist te volgen.´

Haar praktijk spitst zich toe op natuurlijke huidverjonging. ´Door middel van goede huidproducten, massage en voedingssupplementen probeer ik de huid in optimale conditie te krijgen waardoor je minder snel rimpels krijgt.´ Een huidtherapeute heeft eens in de drie weken zitting bij haar. ´Ze behandelt huidproblemen en kalknagels en doet ontharing met behulp van lasertherapie.´

Dochterlief mag het huis uit zijn, ze prijkt nog wel op de deur van Belliev.

In Winsum werd het haar allemaal te groot nu haar dochter het huis uit is en zoonlief binnenkort volgt. ´Voor mij was dit een geschikt moment voor een verhuizing, ik heb er tijdens de lockdown goed over nagedacht en de knoop doorgehakt. In Winsum woonde ik aan het water, hier kijk ik uit over de weilanden richting Tinallinge. Dat ben ik van vroeger gewend. Ik ben opgegroeid op een boerderij op de wierde Bethlehem bij Rottum.´

Hoe is Lineke eigenlijk op de naam Belliev gekomen? ´Ik had ooit een financieel adviesbureau, dat nooit goed van de grond kwam. De naam begon met een a, daarom wilde ik nu b als beginletter. Vervolgens heb ik wat gegoocheld met mijn naam en het woord bel, mooi in het Frans.´