´We zijn gewoon Jan en Yvonne, niks zweverig´

Hun favoriete stekje in huis? Het tafeltje bij het keukenraam, waar ze vrij uitzicht hebben over de landerijen en het hele jaar door de zon kunnen zien ondergaan. ´De hagelbui van zo-even zag je prachtig aankomen. Hier zitten en eten we, behalve als we Zin in Zondag organiseren, een combinatie van yoga en eten. En als de kinderen komen, zitten we ook aan de grote tafel.´

Jan Kuiper (62) en Yvonne de Hoop (53) wonen sinds medio vorig jaar in Saaxumhuizen, waar het hun prima bevalt. In de karakteristieke witte woning tegenover de kerk hebben ze hun YogaHuis, waar de yogi en yogini hun lessen geven in de ruimte waar de in 2017 overleden kunstenares Mar Vedder haar Galerie Pronkkoamer had.

Bij de koffie heerlijke Fryske Dumkes van Iris Kroes

Yvonne (die uiterlijk veel weg heeft van zangeres Anouk, hoort ze vaker) komt uit de stad, Jan uit Grijpskerk. ´We zochten een huis in stilte op het Groninger land, met een mooi uitzicht en genoeg ruimte voor een eigen yogastudio. Dit huis voldoet aan alle voorwaarden.´ Jan geeft ook nog les in zijn oude woonplaats. ´Het is niet yoga om daarmee te stoppen.´

Na een verbouwing van zes maanden is alles zoals ze het wilden hebben, zeggen ze, zittend op hun favoriete stekje. Bij de koffie heerlijke koekjes, Fryske Dumkes. ´Gekregen van Iris Kroes, met wie we gisteravond (zondag 17 maart) hebben opgetreden in schouwburg De Lawei in Drachten.´

´Regelmatig organiseren we Yoga in concert, waarbij we yoga combineren met muziek van Jan en gastmuzikanten. Begin april zijn we in De Oosterpoort in Groningen en later dit jaar in het Concertgebouw in Amsterdam. De stoelen maken dan plaats voor matjes.´

Ze werken vaak samen met Iris, de zangeres/harpiste die in 2012 The Voice of Holland won. Zondag (24 maart) zijn Jan en Iris te beluisteren in De Gouden Karper in Winsum, onder de noemer Jan Kuiper & Friends. Geen yoga dit keer, alleen muziek.

Lees “´We zijn gewoon Jan en Yvonne, niks zweverig´” verder

Derk ´hier heb je mijn fluit, doe jij het maar´ de Vries gaat door zolang hij er plezier in heeft

Derk verlaat na de wedstrijd als laatste het veld.

Te midden van 22 jongvolwassenen maakt Derk de Vries zaterdag zijn meters op het voetbalveld. Zijn grijze haren wapperen in de stormachtige wind, zijn tenue geeft nog wat kleur aan deze grijze dag. Vier keer zo oud is hij als de voetballers, zou hun opa kunnen zijn. Sterker nog, hij ís de opa van een speler, van Dani Nubé.

Derk is met zijn 72 jaar de oudste scheidsrechter van de voetbalvereniging Winsum.

´Als je maar goed de diagonaal loopt, kun je wel twee wedstrijden achter elkaar fluiten, hebben ze me vroeger op de cursus geleerd. Dat probeer ik nog zoveel mogelijk toe te passen. Na afloop van een wedstrijd ben ik ook niet moe.´

De jongen bleef maar commentaar geven. Op den duur houdt het op

Derk fluit op het sportpark aan de Schouwerzijlsterweg de competitiewedstrijd tussen Winsum 19-3 en Helpman 19-2. ´Winsum 19-3 en Winsum 7 zijn mijn vaste teams. Al hun thuiswedstrijden fluit ik. En als er een keer tussendoor een scheidsrechter ontbreekt bij een ander team doe ik die wedstrijd er gewoon bij.´

Het duel eindigt in een 1-3 zege voor de Stadjers. ´Jammer dat ik die jongen van Helpman vlak voor het einde een tijdstraf moest geven. Hij bleef maar commentaar geven. Op den duur houdt het op.´

Het grappige is dat Derk op het veld doet alsof hij thuis is bij zijn Elly: hij praat zo plat als het maar kan

Lees “Derk ´hier heb je mijn fluit, doe jij het maar´ de Vries gaat door zolang hij er plezier in heeft” verder

Rieks en Livonne zijn dol op hun alpaca´s (en nemen de fluimen voor lief)

Ze zijn een levende attractie, de drie alpaca´s die Rieks (69) en Livonne (67) van der Veen bij hun woning in Baflo hebben lopen. ´Vaak stoppen automobilisten, fietsers of wandelaars om ze te bekijken.´

Cheeka (11), Joy (8) en Jessie (5) bivakkeren naast de woning, op een ruim veld voorzien van overkapping, stro-opslag en een voederbak. ´Alleen gras eten is niet goed voor hun spijsvertering. Bijvoeren is nodig. In de wintermaanden houden we ze binnen, anders vertrappen ze het gras en wordt het een bende. Voor de temperatuur hoeft dat zeker niet, ze kunnen tegen 40 graden onder nul.´

Het is hartverscheurend om afscheid van ze te nemen

Rieks houdt zich bezig met de verzorging van de van oorsprong Zuid-Amerikaanse dieren, voor Livonne is het vooral genieten van hun aanwezigheid. ´We hebben ook gefokt met de alpaca´s. In totaal hebben we zes verkocht, maar dat zijn zeker geen leuke momenten. Een veulentje moet tien maanden bij de moeder blijven en je gaat je hechten aan de dieren. Hartverscheurend om dan afscheid van ze te nemen.´

Dat en twee keer de vervelende ervaring van een doodgeboren veulentje maakten dat de eigenaren het fokken op een lager pitje hebben gezet. ´Misschien dat we het in de toekomst weer proberen.´

Twee maanden na de pensionering van Rieks als buitendienstmedewerker bij de gemeente Winsum verschenen acht jaar geleden de alpaca´s aan de Tinallingerweg. ´We dachten al twee jaar na om uit hobby alpaca´s te houden, hadden er ook al veel over gelezen. We waren helemaal verkocht toen we een open dag van de alpacaboerderij in Westerlee bezochten. Daar hebben we later drie gekocht, waaronder Cheeka en dochter Joy. Cheeka´s dochter Jessie is hier geboren.´

Af en toe krijg ik een klodder in mijn gezicht. Zit mijn bril er helemaal onder

Lees “Rieks en Livonne zijn dol op hun alpaca´s (en nemen de fluimen voor lief)” verder

Nog 33 knobbelzwanen te gaan voor vogelaar Harry

Een Citroën staat op een zaterdag even na het middaguur langs de Onderdendamsterweg, 500 meter buiten Winsum. Vanuit het autoraampje aan de passagierskant tuurt Harry Blijleven door een telescoop naar een groep knobbelzwanen in het land. ´Het zijn er 52, van 17 heb ik inmiddels de gegevens afgelezen van de kleurringen en van 2 van de halsband´, zegt de vogelaar.

´Het zijn jonge zwanen, verstoten door hun familie. Ik schat dat ze allemaal tussen de 1 en 3 jaar oud zijn. Enkele zwanen uit deze groep heb ik kortgeleden gespot bij Warffum. Je weet hoe dat gaat. Een groepje van vier, vijf zwanen vindt de boer niet erg, maar worden het er tientallen dan verjaagt hij ze op den duur. Rijdt-ie bijvoorbeeld even met de trekker het land op.´

Knobbelzwanen zijn leuke, sierlijke beesten

Lees “Nog 33 knobbelzwanen te gaan voor vogelaar Harry” verder

Brigitte, de clown van zondag, veegt maandag haar straatje schoon

Het regent en de wind is stevig, toch is er maandagmiddag in de Hoofdstraat in Kronkeldörp (Kloosterburen) opvallend veel bedrijvigheid. Bewoners vegen hun straatje schoon. Brigitte Korhorn is een van hen. ´De confetti vind je het hele jaar terug in huis.´

Voordat de veegauto langskomt, vegen de bewoners de overblijfselen van de carnavalsoptocht van het trottoir op straat. Hond Bram, een kruising tussen een Friese stabij en een Duitse staande, kijkt toe hoe zijn bazin met de veger in de weer is. ´Het was gisteren een mooie optocht van hoog niveau´, blikt Brigitte terug. ´Door het slechte weer waren er helaas minder toeschouwers dan normaal.´

Brigitte nam zoals altijd zelf ook deel aan het hoogtepunt van het carnavalsweekend. Dit keer als clown. ´Het was een eerbetoon aan Cees van Noort, de oprichter van carnavalsvereniging Oldeclooster. Hij heeft veel voor het dorp betekend en liep jaren mee, vaak als een trieste, verdrietige clown. Zijn pak en pruik heb ik gedragen.´

Dinsdagavond wordt het carnaval afgesloten met het Deurzettersfeest, dat is voor de echte doorzetters. Daar hoor ik niet bij

Lees “Brigitte, de clown van zondag, veegt maandag haar straatje schoon” verder

Dirk geniet alle dagen van zijn paradijsje

Voor Dirk is er genoeg te doen aan de Schouwerzijlsterweg.

Dirk (Johannes) Ronda zou er toch moeten zijn. Zijn auto staat voor het hek, de schuurdeur staat open. Naar binnen dan maar. De kippen maken dat ze wegkomen. ´Hier ben ik!´ Dirk zit op een stoeltje in de hoek van de schuur. Kijken, rusten en genieten.

De 74-jarige Winsumer is alle dagen in zijn paradijsje aan de Schouwerzijlsterweg te vinden. Heeft daar bij de rioolwaterzuivering 11 schapen, 1 ram, 5 kippen en 1 haan lopen. Vroeg in de ochtend en in de namiddag verzorgt hij de dieren. Al veertig jaar, het was al zijn domein voordat de zuivering er was. Meerdere liefhebbers hadden daar indertijd een lap grond met een schuurtje. Derk (Hazekamp) en Dirk zijn de enige overgeblevenen.

Het waterschap heeft er geen omkijken naar

Lees “Dirk geniet alle dagen van zijn paradijsje” verder

Extra vroege kriebels voor moestuinder Willem

Willem maakt de goot langs zijn akker netjes.

Op de laatste dag van februari verzet Willem Dijkstra veel werk op zijn moestuin in Winsum. ´Door het prachtige weer kwamen de kriebels dit jaar vroeger dan ooit. In Kruisweg, waar ik met een goede vriendin een akker heb, zijn we ook al druk bezig geweest.´

Natuurlijk neemt Willem – een oude bekende, zie onderaan – in de winter geregeld een kijkje op het volkstuinencomplex tegenover de Aldi. ´Om te controleren of alles in orde is, plannetjes te bedenken en voor het oogsten van prei en boerenkool. Maar ik ben nu alweer een week of twee echt bezig, onder meer met het uitdiepen en netjes maken van de goot.´

Een van zijn plannetjes is inmiddels uitgevoerd. ´Ik gebruik voor het eerst gazonrand tegen slakken. Die kruipen er niet graag bij omhoog, verwacht ik. We zullen zien of het werkt.´

Lees “Extra vroege kriebels voor moestuinder Willem” verder

Een monsterklusje op de brug in Schouwerzijl

Jeannet beoordeelt op de brug in Schouwerzijl de kleur en helderheid van het water.

Jeannet is maandagmorgen met plastic en glazen potten gevuld met water in de weer op de brug in Schouwerzijl. ´Vandaag moet ik op negentien verschillende plekken monsters nemen. Ben begonnen in Bedum en eindig vanmiddag in Noordpolderzijl. Daarna gaan de monsters naar het laboratorium.´

De 48-jarige Jeannet doet dit werk al vijftien jaar met alle liefde voor haar werkgever, waterschap Hunze en Aa´s. ´Ik vind het fantastisch om buiten bezig te zijn. Moet je eens kijken!´, wijst ze in het rond.

Kwaliteit van het water is flink verbeterd

Lees “Een monsterklusje op de brug in Schouwerzijl” verder