Vaarseizoen zit erop: Ina spuit Jakobien schoon

Het vaarseizoen zit erop. Ina Kotter spuit haar Brandsma zeilschouw Jakobien schoon naast haar huis in Warfhuizen. ´Toch een baalmoment´, zegt Ina, ´de winter is aanstaande en dat is bepaald niet mijn favoriete seizoen.´

Een dag eerder heeft bijna-buurman Brands de schouw uit het water getakeld. Met regenkleding aan en de hogedrukspuit in de hand is Ina deze donderdagochtend in de weer. Voor het fijnere werk gebruikt ze een schuursponsje met een allesreiniger. In april gaat Jacobien weer te water, eerst wacht de winterstalling in een boerderij even buiten het dorp.

De gepensioneerd lerares is sinds 2001 eigenaar van de eikenhouten platbodem, in de jaren zestig gebouwd op de werf van Brandsma in het Friese Rohel. ´Er varen er niet heel veel meer van en zeker niet in deze omgeving.´

Ina zeilt en vaart ermee. De maren, het Reitdiep en het wad zijn bekend terrein voor haar. Dezelfde passie had ook haar in 2016 overleden man Koos.

´Jakobien heeft duidelijk haar beste tijd gehad. De buitenkant is gecoat met epoxy, je kunt het gerust een doodskleed noemen. Het hout ademt niet meer en verrotting aan de binnenkant is het gevolg. Daardoor was ik dit jaar veel tijd kwijt aan onderhoud. De rotte gaten heb ik opgevuld.´

´In de zomer van 2017 brak zelfs een deel van het achtersteven af, inclusief motor. Ik voer op het Reitdiep, was op weg naar een zomeravondconcert op de camping in Roodehaan. Waarschijnlijk ben ik te dicht langs de kant gevaren en heb ik een steen geraakt. Ik heb nog gedregd, tevergeefs. Weg motor.´

Naast Jakobien heeft Ina nog een waarscheepje, al bijna veertig jaar haar eigendom. ´Dat wacht op een koper, hoewel ik het moeilijk vind er afstand van te doen. Maar Jakobien is comfortabeler en handzamer. En heeft als voordeel dat je ermee het wad op kunt.´

Rustige handelsdag voor Albert op vlooienmarkt

Een hobby waar-ie naar eigen zeggen in alle opzichten beter van wordt, ook financieel. Albert de Boer (76) staat begin november met zijn handel (zilver, porselein, aardewerk en aanverwante artikelen) op zijn vaste plek in de Op Roakeldaishal in Warffum.

De Winsumer is een van de vaste standhouders op de vlooienmarkt. De spullen liggen uitgestald op tafels en op de grond, 15 meter heeft Albert tot zijn beschikking. De handel valt tegen. ´Het kan hier alle kanten opgaan, maar vandaag is het slecht. Weinig bezoekers, nauwelijks handel. Geen idee hoe dat komt. Op 16 en 17 november sta ik hier weer, op de Winterfair.´

Als jij er niet meer bent, halen we een container en hop, daar schuiven we alles in

Twee, drie keer per maand is hij met zijn koopwaar te vinden op markten in Groningen en vooral Drenthe. ´De spullen koop ik op markten, veilingen en van particulieren. Zowel de verkopers als kopers zeggen dat ik goed kan onderhandelen. Kijk, deze twee sfeerlichten heb ik vanmorgen gekocht van een collega. Ik denk dat ik ze snel met winst kwijtraak, de donkere dagen komen eraan.´

Veertig jaar geleden begon hij met zijn hobby, naast zijn werk als afdelingschef bij Philips – eerst in Groningen, later in Hoogeveen. ´Op mijn 55ste kon ik eruit en sindsdien heb ik er meer tijd voor. Anderhalf jaar geleden overleed mijn vrouw Janny, toen heb ik een periode overwogen om ermee op te houden. Ik had er even helemaal geen zin meer in. Nu ben ik blij dat ik toch ben doorgegaan, want je moet wat om handen hebben.´

Het is de hobby van Albert alleen. Janny liet hem zijn gang gaan en ook hun drie zoons hebben er geen affiniteit mee. ´Mijn spullen staan in twee slaapkamers. Mijn jongste zoon heeft al gezegd: als jij er niet meer bent, halen we een container en hop, daar schuiven we alles in.´

Albert kan er hartelijk om lachen. ´Ik heb gezegd: voordat pa zich gaat strekken, is het allemaal weg. Of ik moet onverwacht gaan.´

De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)

Vanaf links: Jordy, Jamy, Freerk en in de kraan Gerben.

Freerk, Gerben, Jordy en Jamy werken deze koude ochtend in november in Warffum. Ze leggen kabel aan voor snel internet.

De vier zijn in dienst bij het grond- en straatwerkbedrijf van Alfred Kolkena, Westernieland.

Lees “De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)” verder

De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe

Mineke (links) en Hilda.

Ze wilde zich niet langer schamen voor de slechte staat van onderhoud van de openbare begraafplaats in haar dorp. Hilda Oostenbrink deed vier jaar geleden een oproep voor vrijwilligers. Met succes!

Deze donderdagmiddag zijn ze druk aan het werk, zoals elk eerste en derde donderdag van de maand. Deze keer steken zes vrijwilligers de handen uit de mouwen op de begraafplaats aan de Kerkstraat in Wehe-den Hoorn: Mineke Ruiter, de broers Hans en Kees Zant, Arend Gunnik, Michiel van Kampen en Hilda. Twee ontbreken, Wim Bos en Harm Waninge hebben andere verplichtingen.

Er heerst weer serene rust, was een van de eerste reacties

Lees “De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe” verder

Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning

Aart is aan het klussen op de steiger terwijl de Groninger tjalk Verwisseling passeert.

Aart Koopmans besteedt de zaterdag aan het maken van paalmutsen voor zijn nieuwe steiger in het Reitdiep. Aart (61) bewoont sinds juli 2017 de karakteristieke voormalige brugwachterswoning in Roodehaan.

Lees “Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning” verder

Ron maait, harkt en perst voor de laatste keer in 2019

Ron harkt het gras, op de achtergrond het kerkje van Saaxumhuizen.

Het land – 50 hectare groot – is een dag eerder gemaaid. Veehouder Ron Iwema harkt dinsdag met zijn machine het gras, terwijl loonwerker Robin Datema 200 meter verderop de baalpers bedient. ´Dit is de vijfde en laatste snede. Dat mag ook wel, het is bijna november.´

Lees “Ron maait, harkt en perst voor de laatste keer in 2019” verder

Bladrammenas eraf, in 2020 aardappelen erin

Twaalf hectare bladrammenas klepelt landbouwer Derk Gesink deze oktoberdag ten zuiden van Baflo, op het land van veehouder Peter Rozema. Hij schat er tien uur mee bezig te zijn.

´Bladrammenas is een groenbemester. De machine verpulvert het gewas. We laten het twee weken liggen zodat het verteert en dan gaan we onderploegen´, vertelt de landbouwer uit Mensingeweer.

Lees “Bladrammenas eraf, in 2020 aardappelen erin” verder

De zes prachtige ´oude wijven´ van Ati en Frans

´Kijk ze eens, net een stel oude wijven. Nieuwsgierig dat ze zijn!´ Ati Dekker-Pilon snoeit de rozenstruiken, terwijl haar zes Welsh Corgi Cardigans aan het ravotten zijn in de speelweide langs de Aagtsweg, tussen Eenrum en Wehe-den Hoorn.

Passeert een fietser of wandelaar, dan stuiven de vijf teven en één reu gezamenlijk blaffend naar het hek. ´Hun grote hobby. Puur enthousiasme. Zou je het hek opendoen, dan worden ze rustig. Ze doen niemand kwaad, maar zouden we ´s nachts ongewenst bezoek krijgen, dan slaan ze echt wel een andere toon aan.´

Lees “De zes prachtige ´oude wijven´ van Ati en Frans” verder

Met z´n vijven zeisen in de Appelhof

Henk Wildeboer, op de achtergrond Henk Honingh (links) en Ron Hasperhoven.

Vijf vrijwilligers zijn zaterdagochtend (19 oktober) met de zeis in de weer in de Appelhof, de eeuwenoude boomgaard met hoogstamfruitbomen in de Winsumer wijk Ripperda.

De belangenvereniging Oldehof-Peerdewask nam enkele jaren geleden het beheer en onderhoud van de boomgaard over van de gemeente.

Klaas Rustema, de coördinator van het groenonderhoud: ´We doen het met de zeis omdat grote machines te veel schade aanrichten aan de bomen en de structuur van de grond, zoals in het verleden wel gebeurd is. Zeisen is beter voor de natuur. De diversiteit aan bloemen neemt toe en voor de insecten pakt het ook positief uit.´

´En vergeet niet dat dit veel rustiger is. Kunnen we ook met elkaar praten, want het is voor ons ook een sociaal gebeuren.´

Even overleg tussen Jan Langelaar (links) en Klaas Rustema.
Lees “Met z´n vijven zeisen in de Appelhof” verder