Stones-fan Rieks niet weg te slaan van begraafplaatsen

Zeker drie keer in de week bezoekt Rieks Postema (69) het graf van zijn vrouw Thea, op de begraafplaats even verderop in zijn straat, de Allersmaweg in Ezinge. Het is een fleurig en keurig verzorgd dubbelgraf met opvallende details. Zoals een olifant en het beroemde logo van de Stones.

Het monument omvat twee harten met daarop een foto van Rieks en Thea die 7 jaar geleden op 59-jarige leeftijd overleed na een ernstige ziekte. ´We waren bijna 38 jaar getrouwd. Het is de laatste foto van ons samen, gemaakt op vakantie. De grafsteen zag ik in Engeland. Een steenhouwer in Stadskanaal heeft hem aan de hand van een foto nagemaakt. Mijn zoon Ronnie heeft een belangrijk aandeel gehad in de totstandkoming.´

Bij Thea prijkt haar favoriete dier, een olifant, naar een ontwerp van Ronnie. En voor Rolling Stones-fanaat Rieks is alvast de uitgestoken tong aangebracht. Op het graf een happy stone met een inmiddels verkleurde tong.

´Iemand had speciaal voor mij een happy stone beschilderd en op mijn auto gelegd toen ik even bij de Albert Heijn in Winsum was. Fantastisch leuk. Ik ben erachter gekomen wie de maker was en heb haar benaderd met de vraag of ze nog een paar voor me wilde maken. Dit is een van die stenen, met de titel van mijn favoriete nummer: You can´t always get what you want. Mijn wens is dat die tekst ook op mijn graf komt te staan.´

´Zeker drie keer in de week ga ik naar het graf, zorg dat netjes is. Onkruid krijgt door kunstgras en scherpzand geen kans. Deze plek hebben Thea en ik samen uitgezocht toen we net in Ezinge waren komen wonen. Dit beviel ons, met de bomen erachter en het bankje. De asbak erop is van mij. Ik ga er altijd even zitten om rustig een sigaretje te roken.´

Rieks op ´zijn´ bankje. ´Ik rook al vanaf mijn negende. Familie van ons had vroeger een groothandel in sigaretten in Stad. Vaak moest ik voor mijn vader sigaretten halen en hield ik een pakje achter voor mezelf. Bovendien had ik vooral oudere vrienden.´

´Begraafplaatsen zijn altijd mijn hobby geweest. Als ik in een dorp kom waar ik de begraafplaats nog nooit heb bezocht, ga ik er even kijken. Ook op vakantie trouwens. Ik heb mijn ogen uitgekeken op de begraafplaats Père Lachaise in Parijs, waar Jim Morrison en andere beroemdheden liggen begraven. Ik was er niet weg te slaan, zo interessant vond ik het. Als ik weer in Parijs ben, wil ik er een hele dag rondlopen.´

Angst voor de dood heeft Rieks totaal niet. Een lijdensweg wil hij voor zijn, als het even kan. ´Ik heb 40 jaar in het bejaardenhuis gewerkt en veel ellende gezien. Ik draag een niet-reanimerenpenning. Uiteraard met de Stones-tong op de voorzijde. Mijn vader hebben ze gereanimeerd, maar dat heeft te lang geduurd. Meer dan 7 jaar lag hij in een verpleeghuis op bed, zijn kinderen herkende hij niet meer. Mensonterend.´

Nu we het toch over onze sterfelijkheid hebben: Stones-drummer Charlie Watts overleed vorig jaar augustus. ´Dat hij als eerste zou gaan van de groep was verrassend. Je zou eerder Keith Richards verwachten, gezien zijn losbandige leven. Dan was het afgelopen geweest met de Stones.´

Inmiddels heeft Rieks alweer twee concerten bijgewoond van zijn band, in Amsterdam en Gelsenkirchen. ´Dure uitstapjes hoor, meer dan 350 euro per optreden. Beide keren met Ronnie, die heeft alles geregeld want ik ben een digibeet. In Amsterdam waren zijn vrouw en twee kinderen er ook bij. De kinderen moesten een keer mee naar de Stones, dat snap je hè.´

´Beide optredens waren fantastisch, de opvolger van Watts kan er ook wat van. Het is voor mij natuurlijk altijd goed, ik ben niet objectief. Het is de hele sfeer, entourage en fantastische muziek.´

Dat er kritiek was op het gitaarspel van Keith Richards laat hem koud. ´Dat er een keer iets misgaat hoort erbij. Een banketbakker gaat ook weleens de fout in. Zelf heb ik jaren in de keuken gewerkt, daar loopt ook altijd niet alles volgens plan.´

We lopen terug naar Rieks huis, dat een en al Stones ademt en Voodoo Lounge heet, hun album uit 1994. De Stones-vlag is bij de reparateur. Vorig jaar kocht hij een andere Toyota, die is uiteraard onmiddellijk helemaal ´verstoned´.

Eerder verscheen op mijnhogeland.nl:
Stones-fans Rieks en Ronnie, de appel valt niet ver van de boom
mijnhogeland.nl/2018/09/28/4472/

Noorderling, een 120-jarige in hartje Zuidwolde

Ben je van beroep kapitein van een zeesleper, vaar je in je vrije tijd met een skûtsje door (vooral) de provincie Groningen en op de Waddenzee. ´De zee is werk en levert risico op, dit is lekker ontspannen. Zodra je wegvaart, heb je het vakantiegevoel te pakken´, zegt Pieter Kremer.

Noorderling heet het schip van Pieter en Monique. Het is voor schipper Renze de Vrieze uit Veendam met inruil van zijn houten skûtsje in 1902 gebouwd bij Van der Werff in Langewijk, bij Drachten.

Lees verder “Noorderling, een 120-jarige in hartje Zuidwolde”

Usquerders elke dinsdagmiddag sportief bezig

De poes is op Catharina Doornbos gaan zitten. Die sport onverstoorbaar door.

Sportieve Usquerders komen elke dinsdagmiddag bij elkaar in het centrum van het dorp om een uur lang samen te fitnessen onder leiding van Magriet Taselaar-Vegter.

Tegen twee uur melden ze zich bij de speeltoestellen, tegenover het dorpshuis en naast het trainingsveld van voetbalvereniging Usquert.

Magriet doet een oefening met fiets(binnen)banden voor.
Lees verder “Usquerders elke dinsdagmiddag sportief bezig”

Een ´Belgisch´ verzoek in de muur van ijsclub Baflo

Een poepende en een plassende man op een steen, ingemetseld in de muur van het ijsbaangebouw in Rasquert. Een dringend verzoek aan schaatsers en bezoekers van Graspop om de muur vooral niet te gebruiken als toilet.

Bert Boekschoten, de 89-jarige paleontoloog (iemand die fossielen bestudeert) uit Rasquert, weet dankzij een ijzersterk geheugen nog precies de oorsprong van de opvallende beeltenis.

Lees verder “Een ´Belgisch´ verzoek in de muur van ijsclub Baflo”

Een mooie en trieste wandeling met vader en zoon

Zeker één keer per week maakt Wilte Everts (68) een ronde door Winsum met Evert, zijn vader van 93. Die heeft dementie en woont sinds twee jaar in De Twaalf Hoven. Even mee met vader en zoon op een zonnige herfstdag. Wilte: ´Heerlijk een uurtje eruit en bewegen´.

Evert Everts, prachtige naam. Twee kleinzoons zijn naar hem vernoemd.

Een enthousiaste begroeting volgt bij de ingang van het verpleeghuis. De 90-plusser zwaait vriendelijk lachend vanuit zijn rolstoel. Praten doet hij weinig meer. ´We zijn net terug van vakantie en moesten helaas constateren dat de situatie verder is verslechterd´, zegt Wilte.

Joe huvven gain koien meer melken, hè pa?

Lees verder “Een mooie en trieste wandeling met vader en zoon”

Yby, spontaan, kleurrijk en eigenzinnig multitalent

Ze is schilder, componist en couturier. Yby Potlatch is een veelzijdig kunstenaar. Een multitalent, want fotograferen, filmen en schrijven doet ze ook. Sinds vorig jaar september woont de geboren Fries in Wehe-den Hoorn.

Ze woont met Ellen Kiewiet aan de Mernaweg, even buiten het dorp. In Kasteel Ware Liefde, zo noemen de twee geliefden hun woning met ruime tuin grenzend aan de Hoornse Vaart. Ze hebben er een moestuin, een grasveld met tal van fruitbomen waaronder een pas aangeplante bananenboom en citrusboom. Ze streven naar een zelfvoorzienend leven.

Lees verder “Yby, spontaan, kleurrijk en eigenzinnig multitalent”

Muurtjes metselen op het kerkhof in Adorp

Piet en Rick maken specie.

Voor en achter de kerk in Adorp klinkt het getik op stenen. Metselaars pakken deze vrijdag het kerkhof aan.

Aan de achterzijde maakt Piet Bouwkamp (57) samen met stagiair Rick Knol uit Ten Boer (15) specie. Piet heeft zijn eigen onderneming (BSG Bouw) in Adorp, maar deze klus doet hij geheel belangeloos.

Lees verder “Muurtjes metselen op het kerkhof in Adorp”

De Zaak is verhuisd. Peter: ‘Er stond wel wat aan de Noorderstraat’

Peter Woddema met Lambert Medendorp voor de loods. Lambert, vorig jaar gestopt als garnalenvisser, is een van zijn helpers.

Dat was een flinke klus! Peter Woddema heeft zijn antiek- en curiosawinkel De Zaak verhuisd van de Noorderstraat in Ulrum naar zijn loods aan Haarlanden 3a, even buiten het dorp. Dat onderkomen had hij al in gebruik als opslagruimte.

´In één weekend zijn we verhuisd. Dankzij de hulp van familie en kameraden is het gelukt. Sinds vorige week kunnen de klanten hier terecht. Vanmorgen (22 oktober) hebben we de schuurtjes met een hoogwerker weggehaald achter de winkel aan de Noorderstraat. Aan dat pand moest veel gebeuren, bovendien was het voor de helft van mij.´

Help, mijn man heeft een hobby!

Lees verder “De Zaak is verhuisd. Peter: ‘Er stond wel wat aan de Noorderstraat’”

Wachten, vangen, meten & tellen

Rechts de tellers, links de drie beroepsvissers. De man met groene pet is Hendrik Koops van het waterschap.

Drukte bij de werkplaats van waterschap Noorderzijlvest in Onderdendam. Het vismonitoringsteam is op deze najaarsdag in touw.

Dat ploegje bestaat uit beroepsvissers, vrijwilligers van de Hengelsportfederatie Groningen Drenthe en een medewerker van het waterschap.

De vaste beroepsvissers zijn Mans Vos, Johannes Veenstra en Gaele Postma. Laatstgenoemde heeft vandaag een vervanger: zijn neef en naamgenoot. ´Ik ben beroepsvisser geweest bij mijn oom. Tegenwoordig werk ik bij Philips in Drachten. In ploegendienst, vandaar dat ik hier overdag kan zijn´, vertelt Gaele, evenals zijn oom Zoutkamper.

Lees verder “Wachten, vangen, meten & tellen”