Fotograferen is voor Roy de ideale uitlaatklep

´Het Groninger landschap: er is altijd wat te zien, welke kant je opgaat´, zegt Roy Wolzak.

Roy wandelt op een zonnige maandagmiddag tussen Garnwerd en Winsum, zijn trouwe metgezel – een fotocamera, Canon 750D – voor de borst. Een weekje vrij, wat een genot. ´Ben even bij een vriend op de koffie geweest en heb onderweg zo´n veertig foto´s geschoten. Maar ook als ik een opdracht 15 kilometer verderop heb, wandel ik ernaartoe. Ik heb niet eens een fiets bij huis staan.´

´Ik heb een drukke baan bij Hornbach in Groningen. Wandelen en fotograferen vormen de ideale uitlaatklep. Drie jaar geleden ben ik met beide hobby´s begonnen toen ik een burn-out had. De dokter adviseerde mij te gaan wandelen. Wandelen? Dat is iets voor oude mannen, dacht ik. Toch ben ik het maar gaan doen.´

´Een maat liep de eerste keer mee en zei: kijk om je heen, er is hier zoveel te zien. Mijn blik stond strak naar voren. Tunnelvisie hè. Al snel maakte ik onderweg foto´s met mijn smartphone. Dat ging van kwaad tot erger. Een andere vriend schonk mij zijn camera, want op marktplaats zou hij er toch niks voor krijgen. Inmiddels ben ik een camera en de nodige lenzen verder. Het kost wel wat centen, maar kost niet elke hobby geld?´

Wandelen? Dat is iets voor oude mannen, dacht ik

Alles wat Roy interessant vindt, legt hij vast. ´Velden, koeien, paarden, bruggen, noem maar op. In mijn dorp zijn een paar zeer interessante locaties waar ik graag foto´s van maak, zoals de Jeneverbrug en de beide molens. Ik mag graag bij zonsopgang fotograferen, eerder uit bed stappen is voor mij geen probleem.´

De eerste uitgave – een kalender met zijn foto´s – en een expositie in café The Jolly Cat in Winsum heeft hij inmiddels achter de rug.

´Door de expositie is het eigenlijk echt begonnen. Mensen kopen vaker foto´s en opdrachten voor fotoshoots komen op gang. Binnenkort fotografeer ik een boerderij bij Aduarderzijl en kortgeleden heeft een zwangere vrouw voor me geposeerd. En ik maak de foto´s voor de nieuwe website van The Jolly Cat.´

´Fotograaf Tina Lantink schuift soms een klusje naar mij door. Zo heb ik laatst voor haar de Worlddancers gefotografeerd. Bruidsreportages ga ik zeker niet doen, dan zou ik in Tina´s vaarwater komen. Voor mij is het hobby en dat maakt het extra leuk. Dat hobbygevoel wil ik vasthouden.´

Roy fotografeert paarden in het weiland bij Stal Weidelust.

Bij portretten doet Roy niet aan manipulatie, bij dorpsgezichten en dergelijke is een stevige nabewerking aan hem wel besteed. ´Fotograferen is ook een kunstvorm. Soms zie ik iets prachtigs en zijn de omstandigheden niet naar mijn zin. Dan ga ik ermee stoeien, bijvoorbeeld door de lucht te bewerken. Niet iedereen stelt zoiets op prijs, maar het zijn mijn foto´s.´

In september viert de hobbyfotograaf zijn 50ste verjaardag. Daar is hij nu al behoorlijk mee bezig. ´Ik ontkom niet aan een feest. Mijn vrienden kennende, word ik aan alle kanten vernacheld als ik dat niet doe. Er komt ook een handleidinkje van wat wel kan en niet, voor ze met strippers komen aanzetten.´

Roy toont de lensbal die hij geregeld gebruikt voor zijn foto´s.

Beste bui drijft cursisten van Gerald de schuur in

Heerlijk werken de vijftien cursisten van Gerald Schuil op een warme zaterdagmiddag in de fraaie tuin van Landgoed Ewsum. De donkere lucht en buienradar voorspellen weinig goeds, reden voor een verhuizing naar de schuur op het borgterrein. ´Vanmorgen moesten we ook al even naar binnen. Gelukkig dat die mogelijkheid er is.´

Lees “Beste bui drijft cursisten van Gerald de schuur in” verder

Het Plantenkraampje van Annemarie: ruilen, pakken of geven

Een kamerplant waar ze op uitgekeken was, was de directe aanleiding voor Het Plantenkraampje. ´Waar laat ik hem, vroeg ik me af. Dit hoort niet in de groene bak, dat is niet oké. Misschien kan ik iemand anders er blij mee maken.´

Annemarie Tiggelaar tikte een kraampje op de kop, knapte het op en sinds een week staat het voor haar huis te pronken, aan de Munsterweg in Winsum. Aan belangstelling geen gebrek. ´Van mijn oorspronkelijke plantjes staat er niets meer. Een buurvrouw komt elke dag even kijken omdat ze benieuwd is naar wat ze nu weer aantreft.´

Lees “Het Plantenkraampje van Annemarie: ruilen, pakken of geven” verder

Linda en Annelies, levensgenieters op de dijk

Doen op diek noemen ze het. En Costa del Wadden. De dijk achter Pieterburen is op warme dagen voor Linda de Hoop en Annelies Arkema de place to be. Kletsen, genieten van het uitzicht, de zonsondergang en de rust, wat drinken, fotograferen en lol maken. ´Wij zijn hier los van alles en iedereen.´

´De rust, de ruimte, de vrijheid. Dit voelt als onze achtertuin. Dit ís onze achtertuin. We zijn dankbaar om hier te mogen zijn´, zegt Annelies.
Linda: ´Je kunt jezelf hier horen denken.´

Geregeld is hun vriendin Devi Mokkum mee, maar vanwege zwangerschap nu even niet. Soms schuiven passanten spontaan aan. Twee dagen eerder nam Elke Koster ´s avonds laat een kijkje bij haar schapen en dronk gezellig een wijntje mee. Wijnen op de dijk.

Lees “Linda en Annelies, levensgenieters op de dijk” verder

Klaas snoeit de zes beuken van Beukema

Klaas Pol voert zijn jaarlijkse voorjaarsklus uit: het snoeien en toppen van de zes beuken voor Huyze Obergon van Joost en Hinke Beukema in Winsum.

´De zes piemels´ worden de 15 meter hoge kaarsrechte bomen weleens gekscherend genoemd, zegt Joost lachend.

´Mannen kijken vaak naar het snoeiwerk, de actie vinden ze interessant. Vrouwen hebben wel oog voor de beuken maar zijn meer geïnteresseerd in de esthetiek. Zou dat hormonaal bepaald zijn?´

Lees “Klaas snoeit de zes beuken van Beukema” verder

De grote plas van Kleine Huisjes en de Roze Rooier

Kleine Huisjes ligt vier maanden lang aan een plas van zo´n 6 hectare. Maatschap Claassen (Vierhuizen) heeft zijn land onder water gezet in de strijd tegen aardappelmoeheid en andere ziektes. Schadelijke aaltjes verdrinken hierdoor. De onderwaterzetting werkt als een magneet op vogels.

Aan de noordkant van de plas rooien landbouwers Theo en Arjan Jansen uit Kloosterburen woensdagmiddag tulpenbollen. Daarvoor gebruiken zij de opvallende Roze Rooier. De broers telen bollen in netten waardoor er makkelijk en schoon geoogst kan worden.

Platen van Ichthus komen Lena en Rene goed van pas

Lena en Steven leggen de platen op de aanhanger.

Terwijl Steenhuis Sloopwerken korte metten maakt met het voormalige schoolgebouw van Ichthus in Baflo laden Lena Imbos en Steven Hoeksema platen op een aanhangwagen.

´Veertig stuks hebben we gekocht van de sloper, dat betekent vier keer op en neer rijden naar de Eenrumerweg´, vertelt Steven. ´Dit noemen ze hergebruik. De spijkers eruit halen wordt trouwens nog een hele klus.´

Lees “Platen van Ichthus komen Lena en Rene goed van pas” verder

Gerben, Jan en Harm sluiten hooipakjesdag feestelijk af

Gerben (links) en Harm, die een landbouwbedrijf heeft in Warffum.

Terug naar de jaren zestig lijkt het wel. Harm Hoogkamp perst kleine hooipakjes nabij Wierumerschouw, op land dat zijn zwager Gerben Rosier pacht van Het Groninger Landschap.

Met ondersteuning van twee oldtimers: een David Brown-trekker uit 1965 en een evenoude pakjespers van John Deere. Gerben en zijn oom Jan kijken toe en wachten tot er voldoende pakjes klaarliggen om naar de boerderij te brengen.

Lees “Gerben, Jan en Harm sluiten hooipakjesdag feestelijk af” verder

De opvallende eend van Gerrit ´Coop´ Verstraete

De oranje eend op de Hammelandsterweg – de ruilverkavelingsweg tussen Baflo en Warffum – steekt prachtig af tegen het groene landschap. Achter het stuur supermarkteigenaar Gerrit Verstraete (44), met strohoed op.

Als je twee Coop-supermarkten hebt – in Uithuizermeeden en Baflo – betekent dat pendelen. En wat is er nou mooier dan daarvoor het opvallende karretje te gebruiken?

´Ik ben gek van Franse auto´s en Citroën heeft mijn voorkeur. Ik zag deze oranje eend te koop staan en Coop is oranje. Bestickering erop en je hebt ineens een auto van de zaak. De kleur, mandarijn oranje, is origineel. Ik heb er zelf nieuwe stoelen en bekleding in gemaakt en het dak vernieuwd. Het mandje achterop is een bedenksel van mijzelf. En kijk, de Palma-bak zit met slechts twee tiewraps vast.´

De garage heeft mij vriendelijk verzocht niet te veel te doen

Lees “De opvallende eend van Gerrit ´Coop´ Verstraete” verder