7000 stappen met een opgeluchte Jack

Een jaar lang loopt Jack Suiveer dagelijks minimaal 10.000 stappen. Op dag 322 (zaterdag 18 juni) is Rottum en omgeving aan de beurt. Voor de zoveelste keer, want niets fijners dan wandelen tussen de weilanden. ´Je komt hooguit een paar fietsers en wandelaars tegen.´

Hij heeft deze ochtend zijn auto net buiten Rottum neergezet. Maar even met hem meelopen, met de fiets aan de hand. Een iets lager tempo dan normaal dus voor Jack.

Het was een gewéldige week voor de Bedumer, bij wie anderhalf jaar geleden MS werd vastgesteld. Het betreft zeer waarschijnlijk geen progressieve vorm, zo wees een hersenscan deze week voorlopig uit. De neuroloog verwacht hem in juni 2023 terug, een nieuwe scan hoeft pas over vier jaar. ´We zijn ontzettend blij en opgelucht. Het goede nieuws hebben we gevierd met een etentje.´

30 november 2020, een dag voor zijn 53ste verjaardag. Jack zal het nooit vergeten.

´De problemen begonnen maanden eerder, met tintelingen in mijn handen. Dat werd steeds erger en breidde zich uit naar mijn armen. In mijn benen kreeg ik een raar gevoel en het was net of een band tussen mijn navel en borst hard werd aangetrokken. Door fysiotherapie verdwenen de klachten niet. Na allerlei onderzoeken kreeg ik op 30 november de boodschap van de arts in het ziekenhuis: MS. Dan zakt de grond onder je voeten weg. Drie dagen lang ben ik verdrietig geweest, toen heb ik de knop omgedraaid. Je moet uitgaan van het positieve. Van de MS-patiënten belandt uiteindelijk 20 procent in een rolstoel.´

De financieel directeur (bij schoonmaakbedrijf Effektief in Groningen) voelt zich fitter dan 1,5 jaar geleden, vertelt hij. ´Ik voel me hartstikke goed. Sinds de beroerde boodschap ben ik meer op mijn lichaam gaan letten. Gezonder eten, krachttraining, fietsen op de hometrainer en koud douchen.´

´Met wandelen ben ik vorig jaar februari begonnen. Sinds 1 augustus wandel ik elke dag en dat wil ik een jaar volhouden. Soms is dat best lastig, bijvoorbeeld als we naar onze vakantiebestemming reizen. Het lukt nog elke dag. Meestal luister ik tijdens het lopen naar Duitse podcasts over sport.´

In de praktijk komt het erop neer dat Jack elke dag zo´n 15.000 stappen zet, omgerekend zo´n 13 kilometer. ´Ik koppel er waarschijnlijk een tweede jaar aan vast, zo goed bevalt het. Door de uitslag krijg je toch het idee dat je goed bezig bent, dat het misschien helpt.´

´Ik heb het gevoel dat er niets met mij aan de hand is, op mijn linkerarm na, die functioneert niet goed. Tweewekelijks moet ik mezelf een injectie toenemen. Dat leidt tot een grieperig gevoel dat maximaal 36 uur duurt. Over de ziekte lees ik verder niks. Je komt toch uit bij de slechte verhalen. Ik luister alleen naar neuroloog en mijn lichaam. En dat gaat nu al 1 jaar en 7 maanden goed.´

In een gesprek met Jack kan sport niet ontbreken. Oudere mensen herinneren zich hem misschien nog als de bikkelharde voorstopper met lange manen. Speelde bij Astrea, Noordwolde, Stedum, CVVB en Bedum. Kwam uit voor het Regioteam van Kees Mulder en voor de zaalvoetbalploeg van Poel Keukens. Nadat hij op zijn 36ste stopte, heeft hij nooit meer een bal aangeraakt.

´Ik was mandekker, maar technisch niet goed onderlegd. Dat compenseerde ik met inzet. Dat gaf niet, met tien Messi´s in een team word je nooit kampioen. Ik was een harde verdediger, ik heb weleens een elleboog uitgedeeld of op iemands voet gestaan. Zelf incasseerde ik ook het nodige. Maar hoe ouder je wordt, hoe meer je relativeert en sportiever je wordt. Een rode rode kaart heb ik nooit gehad, dus zo erg was het ook weer niet.´

´Het was een geweldige tijd. Geniet van het moment, heb ik me altijd voorgehouden en adviseer ik ook mijn kinderen. Het was een eer om voor het Regioteam uit te komen.´

´Kees Mulder had gebeld, zeiden ze bij me thuis. Het zou toch niet waar zijn, dacht ik, ík in het Regioteam?! Spelen met bijvoorbeeld Jan Bijman van Omlandia. Een ontzettend goede voetballer. Een kwartier voor de wedstrijd meldde hij zich, het melken van de koeien moest eerst gebeuren. Hij liep twee, drie rondjes warm en stond gewoon in de basis als we tegen profclubs speelden. FC Groningen-spits Henny Meijer had hij in zijn broekzak. Trainer Hans Westerhof zei dat hij Jan wel in zijn selectie had gewild, als die een stuk jonger was geweest.´

Jacks liefde gaat uit naar basketbal. ´Een veel aantrekkelijker sport, door de strengere regels en de snelheid. Basketbal biedt vrijwel altijd spektakel. Soms kijk je naar een voetbalwedstrijd en gebeurt er 90 minuten lang niks. Uitzonderingen zijn er natuurlijk, zoals laatst de promotiewedstrijd tussen ADO Den Haag en Excelsior. Ik was zo blij dat Excelsior won, dat ik direct een shirt van ze heb gekocht.´

Een seizoenkaart van FC Groningen heeft-ie vooral omdat zijn jongste dochter met middenvelder Luciano Valente gaat. Hij komt uit voor FC Groningen onder-21 en zat enkele keren op de bank bij het eerste.

´De Champions League sla ik als groot sportliefhebber over. Dat al het geld naar een select groepje clubs gaat, stuit me tegen de borst. Het verschil tussen de top en de rest wordt elk jaar groter.´

Nee, dan liever seizoenkaarten van Donar, waarvan Jack van 2008 tot 2012 bestuurslid was, en EWE Baskets Oldenburg. ´Een goede tip van Albert van de Ark van Donar. Ga eens in Oldenburg kijken, geweldige entourage en veel spektakel, zei hij. Met twee vrienden bezoek ik alle thuiswedstrijden. Los daarvan gaan we geregeld naar andere basketbalwedstrijden in Duitsland. Soms combineren we dat met een voetbalwedstrijd. Laatst zijn we bij Borussia Dortmund geweest.´

We zijn terug in Rottum, Jacks horloge geeft zo´n 7000 stappen aan. Volgens afstandmeten.nl hebben we 5,5 kilometer afgelegd.

Twee wielrenners passeren. ´Goed bericht hè Jack, hartstikke mooi!´, roept een.

Jack even later: ´De steun in het afgelopen anderhalf jaar heeft me ontzettend goed gedaan. Dat anderen aan je denken, is geweldig. Dat besef je pas goed als je zelf iets mankeert.´

Skeelerende stewardess Vera vliegt over wegen en paden

De Middendijk, in de polder ter hoogte van Noordpolderzijl, is vroeg in de middag verlaten. Dan doemt plotseling een skeeleraar op. Vera Andringa-de Boer uit Usquert maakt haar dagelijkse ronde.

´Dit doe ik puur voor mezelf. In principe elke dag als ik thuis ben en niet werk. Het weer moet meewerken. Als het regent doe ik meestal hetzelfde rondje op de mountainbike. Rottum, Warffum, Usquert, de polder en terug naar Usquert, 18 kilometer ongeveer.´

Lees “Skeelerende stewardess Vera vliegt over wegen en paden” verder

Kort maar krachtig in Usquert

Precies 5 seconden duurt de eerste tweestrijd. Kort maar krachtig, is de conclusie van speaker Jaap Nienhuis – al meer dan 50 jaar voorzitter van de Vereniging voor Volksvermaken Usquert.

Kort maar krachtig is de hele touwtrekwedstrijd. Slechts vier ploegen – allemaal uit Usquert – zijn van de partij. Op ´t Hoogtje is deze zaterdagmiddag de krachtmeting, op het grasveld naast de kermisattracties en feesttent die Mooi Wark de voorgaande avond op de kop zette.

Lees “Kort maar krachtig in Usquert” verder

Brigitte is dolblij met haar framerunner

Brigitte heeft ´t Waarhuis in Aduarderzijl achter zich gelaten.

De meest in het oog springende deelnemer aan De Dikke Tien Runn in Feerwerd is Brigitte van der Laan (47) uit Spijk. Zij rent met een zogeheten framerunner.

Het is een driewielig loopframe zonder pedalen. O, en waag het niet te zeggen dat Brigitte fietst, want dat irriteert haar mateloos. ´De framerunner heeft geen trappers, ik doe alles rennend.´

Lees “Brigitte is dolblij met haar framerunner” verder

Pieter, een ´heel rare´ hardloper met twee viervoeters

In de polder boven Pieterburen en Westernieland is Pieter Hemminga op een woensdagochtend in februari aan het hardlopen. Zijn enthousiaste honden Scotch en Bucca doen met hem mee.

´Woensdag is mijn vaste vrije dag´, vertelt de fysio-, manueel- en runningtherapeut uit Rasquert, werkzaam in de praktijk van Hans Aalders in Winsum. ´In de winter loop ik twee, drie keer per week, in de zomer nog iets vaker.´

Lees “Pieter, een ´heel rare´ hardloper met twee viervoeters” verder

Lunchen op een plek waar dat vroeger niet kon

Zes jaar geleden zou een lunch op deze plek levensgevaarlijk zijn. Maar inmiddels loopt de drukke provinciale weg niet meer dóór maar óm Mensingeweer.

De vriendinnen Janet en Herma zitten deze zonnige zaterdagmiddag (23 oktober) op campingstoelen op de inmiddels doodlopende weg. Koos, de echtgenoot van Janet, is de cateraar van dienst.

Lees “Lunchen op een plek waar dat vroeger niet kon” verder

Ultraloper Danny: 800 meter rennen, 200 meter wandelen

Genieten van de omgeving is voor ultraloper Danny Kuipers een wezenlijk onderdeel van zijn hobby. Dus: geen oogkleppen op en de oordopjes blijven thuis.

´Tijdens lange afstanden word je één met de natuur. Dat is belangrijk. Hardlopen is een medicijn om mij staande te houden in het leven´, zegt hij op het fietspad tussen Onderdendam en zijn woonplaats Winsum.

Lees “Ultraloper Danny: 800 meter rennen, 200 meter wandelen” verder

Jos loopt het Pieterpad met een zelfgebouwde kar

´Het is uit nood geboren´, zegt Jos Wismans (67). Samen met zijn kleinzoon Jitse Tunnissen (17) loopt Jos het Pieterpad met een flinke wandelkar. Met daarin onder meer een zijn kampeeruitrusting, kleding en levensmiddelen.

´In 2015 ben ik van de ladder gevallen. Ik was bezig met de belettering op de gevel van het kinderdagverblijf waar ik als conciërge werkte. Daarna heb ik nooit meer kunnen werken.´

Lees “Jos loopt het Pieterpad met een zelfgebouwde kar” verder