Waar het vuur nog brandt: 40 jaar vakmanschap in de smederij van Ron

Het lijkt wel een museum, de smederij van Ron Caspers in Warffum. Alsof de tijd er heeft stilgestaan.

De 65-jarige ambachtsman voelt zich er volledig in zijn element en denkt nog lang niet aan stoppen.

Zijn veertigjarig jubileum ging vorig jaar ongemerkt voorbij. Lachend: ´Ik wacht tot het vijftigjarig bestaan, dat is toch veel leuker om te vieren? Als ik fit blijf, ga ik zeker nog vijf tot tien jaar door. Ik vind mijn werk nog te leuk om te doen.´

Om zich heen ziet hij genoeg collega-restauratoren die nog op hoge leeftijd actief zijn. ´Sommigen zijn in de 70 of 80 en werken nog met zoveel plezier!´

´Het is gewoon prachtig werk. Vooral de restauratieklussen zijn geweldig. De mooiste opdrachten komen voorbij. En daarnaast zijn er nog kunstopdrachten, in opdracht of voor een expositie.´

Smederij Atelier Caspers zit sinds 1996 aan de Hoofdstraat. Daarvoor werkte de (kunst)smid/metaalrestaurator in zijn geboortestad Groningen. Ruimtegebrek dwong hem te verhuizen. Toen de oude smidse in Warffum te koop kwam, greep hij zijn kans.

Aan gereedschap geen gebrek.

´Op deze plek zit al sinds 1860 een smederij. In 1934 is het pand verbouwd tot de werkplaats en smederij zoals die er nu staan. Ik woon in het huis ernaast. Ideaal, ik hoef niet ver te reizen naar mijn werk.´

Als we de smederij binnenlopen, wijst Ron om zich heen. ´Dit is de heilige plek, hier gebeurt het. Zo´n ruimte vind je bijna nergens meer. De smederij staat los van de werkplaats. Als ik de deur dichtdoe kan ik hier rustig alleen werken, zonder gestoord te worden. De werkplaats is soms wat onhandig bij grote klussen. De smederij is de reden dat ik niet weer ben verhuisd.´

In de smederij staan twee veerhamers en een luchthamer. Deze veerhamer is maar liefst 150 jaar oud.

Dat hij smid zou worden, lag niet voor de hand. Ron deed de pedagogische academie. ´Begin jaren tachtig haalde ik mijn diploma, maar er was geen baan te vinden in het onderwijs.´

Zijn interesse verschoof naar een van de oudste ambachten. ´Tijdens de opleiding had met name de kunstgeschiedenis mijn interesse. Het fantastische smeedwerk van de Belg Victor Horta boeide mij bijvoorbeeld. Dat wilde ik ook: met ijzer werken.´

Hij leerde het vak bij de vader van zijn toenmalige vriendin, een koperslager en restaurator. Met die basis en veel zelfstudie begon hij een jaar later voor zichzelf in de stad.

Al snel volgde een grote opdracht. ´Twee jaar later mocht ik in de Akerk alle lampen, kroonluchters en koorhekken restaureren en bijmaken. Een geweldige klus, op een van de mooiste plekken waar je kunt werken. Ik werd meteen in het diepe gegooid.´

Zijn pedagogische achtergrond komt nog altijd van pas. ´Al 25 jaar begeleid ik in de smederij enkele jongvolwassenen. Ik bied ze structuur en de mogelijkheid zich te ontwikkelen op sociaal vlak. Het is een mooie dagbesteding, ze helpen me mee met klussen.´

Door de jaren heen bouwde Ron een stevige reputatie op. Onder meer Groninger Kerken, Het Groninger Landschap en de gemeente Groningen behoren tot zijn opdrachtgevers.

´Ik probeer mijn werk gewoon goed te doen. Bij restauraties hoort altijd onderzoek: naar technieken, materialen en geschiedenis. Vaak werk ik samen met collega-specialisten, bijvoorbeeld voor kleuronderzoek en hout- of schilderwerk.´

Aan werk ontbreekt het niet, zo is te zien in de werkplaats en voor het pand. Voor borg Welgelegen in Sappemeer maakt hij momenteel een replica van een zeventiende-eeuwse zonnewijzer en restaureert hij koperen waterpompen. Ook staan er grafhekken van het kerkhof in Adorp, een wapenschild van een particulier en een bronzen klok uit 1733 van de Ennemaborg in Midwolda.

Het kleinere restauratiewerk neemt wel af. ´Tien jaar geleden deed ik nog veel tin- en koperrestauratie. Dat is vrijwel verdwenen.´

Naast het restauratiewerk blijft ook de kunstenaar in hem actief. Ron laat een maquette zien van een 3,5 meter hoge sculptuur die in Haren komt te staan. Af en toe exposeert hij zijn werk.

´Afgelopen najaar exposeerden mijn vriendin Eva Sacchetto en ik in de voormalige basisschool Solte Campe in Zoutkamp. Zij met schilderijen, ik met beelden en sculpturen. Het grootste deel van ons werk hangt en staat in onze galerie in Eenrum, die op afspraak te bezoeken is.´

Werk van Ron in Warffum, bij de haven en aan de Oosterstraat.

Timmerman? Kunstenaar? ‘Geef er maar een naam aan, ik maak wat ik mooi vind’

Timmerman, meubelmaker, kunstenaar? Mensen vragen Kornelis Buist weleens wat hij nu eigenlijk voor beroep heeft. Zijn antwoord: ´Ik maak wat ik mooi vind. Geef er maar een naam aan.´

Kornelis (37) maakt vooral houten meubels met karakter. Sinds bijna anderhalf jaar is een sloepenloods aan de Reitdiepskade in Zoutkamp de thuisbasis van zijn bedrijf Kunstig Houtwerk.

Lees verder “Timmerman? Kunstenaar? ‘Geef er maar een naam aan, ik maak wat ik mooi vind’”

Kaartverkoophokje krijgt nieuw leven bij Rood Zwart Baflo

Tom (links) en Peter in actie.

Het voormalige kaartverkoophokje dat jarenlang stond te verpieteren op het complex van voetbalvereniging Winsum, krijgt een nieuw leven bij vv Rood Zwart Baflo.

Op een koude januarimorgen verplaatsen Tom Bierling en Peter Nanninga van Beukema Grondwerken uit Onderdendam het bouwwerk met zwaar materieel.

Lees verder “Kaartverkoophokje krijgt nieuw leven bij Rood Zwart Baflo”

Postbode Niels: ‘Als ik een dag niet bezorg, mis ik iets’

´Leuk, dat klinkt zo afgezaagd´, zegt de altijd goedgemutste postbode Niels Sierts. ´Ik zeg altijd: ik haal er voldoening uit. Buiten zijn, mensen ontmoeten. Sommigen noemen mij een ouwehoer, haha. Ik maak graag een praatje, maar neem lang niet altijd het initiatief hoor.´

Sinds november 2018 is de 51-jarige Winsumer twintig uur per week in vaste dienst bij PostNL. Zijn standplaats is Winsum, maar je kunt hem ook tegenkomen in Baflo, Eenrum, Onderdendam, Wehe-den Hoorn en Den Andel.

Lees verder “Postbode Niels: ‘Als ik een dag niet bezorg, mis ik iets’”

Warffum en zijn bakker… hoelang nog?

Warffum is nog een van de weinige dorpen met een bakker. Maar hoelang nog? Geert en Kobie Bouwman zijn beiden 65 en gaan over twee jaar met pensioen. ´Een opvolger zou mooi zijn. Voor ons, maar vooral ook voor het dorp.´

Ze beseffen dat dat geen eenvoudige opgave wordt. Geert: ´De jeugd kijkt heel anders tegen het vak aan dan wij vroeger. Niet iedereen wil om drie uur ´s nachts opstaan. En met je handen werken is ook niet meer vanzelfsprekend.´

Lees verder “Warffum en zijn bakker… hoelang nog?”

Jelte bouwt vol vertrouwen aan de toekomst van Garnwerd aan Zee

Jelte Toxopeus kan terugkijken op een bijzonder geslaagd 2025. De horecaman uit Zoutkamp nam in mei de exploitatie over van restaurant Garnwerd aan Zee. Nog geen maand later pakte het restaurant een fraaie zesde plek in de landelijke Terras Top 100 van Misset Horeca. En als klap op de vuurpijl werd in oktober zijn dochtertje Lilou geboren.

Lees verder “Jelte bouwt vol vertrouwen aan de toekomst van Garnwerd aan Zee”

Nettie, altijd bezig met haar ‘hobby’ in d’Olle Spar

Met de feestmaand december in aantocht heeft Nettie Zijlstra het extra druk met haar winkel Kadootjes en Meer in d´Olle Spar in Ulrum. Sinds juli 2020 runt ze die met veel plezier. ´Ik beschouw het als hobby en kan er een klein beetje van leven.´

Nettie (63) is geboren in de Westpolder, groeide op in Zoutkamp en woont inmiddels 46 jaar in Ulrum. Toen d´Olle Spar op haar pad kwam, had ze moeilijke jaren achter de rug.

Lees verder “Nettie, altijd bezig met haar ‘hobby’ in d’Olle Spar”

Peuters, koffie en dorpszin: waarom Onderdendam zijn speelzaal niet kwijt wil

Juf Alet heeft de grootste lol met Norah (rechts) en Mason.

Onderdendam is een dorp met weinig voorzieningen, maar opvallend genoeg wél met een peuterspeelzaal. Kleinschalig en precies passend bij een dorp van nog geen 500 inwoners. Toch staat de speelzaal onder druk.

Op deze vrijdagochtend hebben juf Alet Doesburg en vaste vrijwilliger Beatriz Dobma in het oostelijke deel van dorpshuis Zijlvesterhoek drie kinderen onder hun hoede.

Lees verder “Peuters, koffie en dorpszin: waarom Onderdendam zijn speelzaal niet kwijt wil”

Geert Jan (Lederbaard), van leslokaal naar leeratelier

´Leerbewerker ben ik nog maar drie jaar, maar ik kan al zeggen dat het mijn passie is. Het is zó leuk om iets speciaals te maken dat in de smaak valt. Dan stuurt een klant een foto van haar tas op een feestje met: kijk hij wordt gebruikt en iedereen vindt hem mooi.´

Geert Jan Joling (52) woont sinds 2005 in Baflo, eerst in de Nassaustraat en sinds drie jaar met zijn gezin in de Emmastraat, in een huis in Amsterdamse School-stijl, met opvallende oranje kozijnen.

Lees verder “Geert Jan (Lederbaard), van leslokaal naar leeratelier”

This website stores cookies on your computer. These cookies are used to provide a more personalized experience and to track your whereabouts around our website in compliance with the European General Data Protection Regulation. If you decide to to opt-out of any future tracking, a cookie will be setup in your browser to remember this choice for one year.

Accept or Deny