´Domie´ schildert rustig zijn hek, haasten heeft geen zin

Een wit schilderspak aan, een blauwe muts op het hoofd. Klaas Pieterman (76) is op een maandagmorgen begonnen aan een flinke klus: het schilderen van het sierhek voor de pastorie in Niekerk.

´Drie weken duurt het, weet ik nog van de vorige keer. Als het weer tegenzit, is het misschien pas volgend jaar klaar. Het is geen haastklus, ik doe rustig aan. Het moet goed gebeuren. Haasten heeft geen zin.´ *

Domie noemt iedereen hem. Op zijn zeventigste ging hij – na vijf jaar uitstel – met emiritaat, maar zes jaar later staat hij vrijwel elke zondag nog op de kansel, al dan niet in een Grunneger Dainst. ´Gisteren stond ik in Ten Boer, een zondag eerder in Uithuizermeeden en komende zondag in Uithuizen. De planning daarna weet ik niet. Sinds maart steeds voor maximaal dertig bezoekers, maar de diensten zijn ook online te volgen.´

Nog een klein stukje verven, dan is het twaalf uur: etenstijd. ´Ik ben een man van regelmaat.´

Met pensioen zijn en toch elke zondag aan de bak. ´In gewoon Nederlands heet dat een snabbel´, zegt hij lachend. ´Anders kon ik net zo goed op bed blijven liggen. Nee hoor, het is de combinatie, ik vind het nog altijd prachtig om te doen.´

´Dominee ben je voor je leven. Dat houdt nooit meer op. Of je moet ondeugend zijn, dan zetten ze je uit je ambt. Tot dusverre ben ik dat niet geweest, maar je weet natuurlijk niet wat er in het donker gebeurt…´

Het kost hem geen enkele moeite om onderwerpen voor zijn preken te vinden. ´Tijden veranderen, het gaat erom: hoe kun je je als mens een beetje handhaven in de wereld van vandaag. Ik kom tijd tekort: er spelen zoveel interessante zaken. Die malle Trump bijvoorbeeld. En de zeespiegelstijging. We verzuipen hier nog een keer. De stijging was 2 millimeter per jaar en dat is al verdubbeld. Ik probeer in mijn preken altijd de actualiteit aan te snijden. Wij leven niet meer in de tijd van het zichten zoals we nog één keer per jaar doen op landgoed Verhildersum.´

Dominee Pieterman zicht elk jaar met een aantal andere vrijwilligers het graan op landgoed Verhildersum in Leens. Hier scherpt hij zijn zicht (juli 2019).

Hij heeft geen tijd voor andere hobby´s. ´Als het niet regent, ben ik altijd buiten bezig. Rond de pastorie ligt 6000 vierkante meter grond. De lindebomen moet ik nog toppen, de fruitbomen nog snoeien. Van andere bomen haal ik binnenkort takken die ik met een bijl in stukken hak voor de houtkachel. Dit jaar heb ik het huis rondom geverfd. En ik houd drie schapen, die lopen hier voor de sier.´

En nu dus een nieuw jasje voor het hek. ´Het hek kan wel wachten op onderhoud, heeft wel geduld, maar ik niet. Het moet er goed uitzien. Dankzij mijn voorgangers is het intact gebleven. Zij hebben het altijd trouw geverfd.´

Klaas begon in 1973 als predikant van de Hervormde Gemeente Zandeweer-Eppenhuizen-Garsthuizen en vertrok in 1990 naar de Hervormde Gemeente Ulrum-Niekerk-Vierhuizen. Dat betekent dat hij al dertig jaar met zijn vrouw Harma Helmantel – zus van de beroemde schilder – in de pastorie woont, naast het witte kerkje. ´Sinds ik ermee opgehouden ben, is er nog één keer per jaar een dienst. De Stichting Oude Groninger Kerken is inmiddels de eigenaar.´

´Eens in drie jaar doe ik het. Hoe beter ik het onderhoud, hoe langer het mee kan. Met Harma Helmantel woon ik in de derde pastorie op deze plek, gebouwd in 1937. Het hek dateert nog van de tweede pastorie, die was van 1867. Daarvoor stond er een weem. Het hek is dus ruim anderhalve eeuw oud. Als je nu een hek koopt, is het van hoogwaardig roestvrij staal.´

Tussen de bedrijven door werkt de predikant rustig door aan zijn nieuwe boek. Van zijn hand verschenen er al een stuk of tien in de Groningse taal. Een boekwerk over verhalen rond Pasen (Poaskeverhoalen rond haim en hof) was dit voorjaar zijn laatste uitgave. ´De inhoud van mijn nieuwe boek houd ik geheim, anders breng ik anderen op een idee. Wanneer het verschijnt? Geen idee. Ja, als het af is.´

*Dit jaar gaat het hem vlotjes af: in vijf dagen tijd klaart Klaas de schilderklus. ´Het weer zat mee. Het hek kan er weer drie jaar tegen.´

Elke maandagochtend klusjes doen en afsluiten met een partijtje voetbal

Patrick wacht op de bal, Henk heeft hem net een trucje geleerd dat hij mag nadoen. Op de achtergrond kijken Jacques en Hans (rechts) toe.

Elke maandagmorgen zetten drie of vier leerlingen van de W.A. van Lieflandschool in Groningen hun beste beentje voor in Manege Winsum. Ze doen er klusjes en sluiten de ochtend uiteraard af met een partijtje voetbal.

Dat kan begeleider Jacques Germain met vertrouwen overlaten aan Henk Alssema, mede-eigenaar van het multifunctioneel sport- en recreatiecentrum aan de Netlaan en sportbedrijf Het Verschil, én trainer van de hoofdmacht van vv SIOS in Sauwerd.

Lees “Elke maandagochtend klusjes doen en afsluiten met een partijtje voetbal” verder

Zwitserse witte herders van Cynthia houden van shoppen

Cynthia met Chico (links) en Ivar.

Bij het haventje van Den Andel loopt op een herfstdag Cynthia Dijkhuizen (60) met haar twee Zwitserse witte herders Chico en Ivar. Zo vanzelfsprekend is het niet haar in haar eigen dorp te treffen. ´Steeds hetzelfde rondje om de kerk vind ik niks aan. Het liefst pak ik de auto om in andere dorpen in de buurt te wandelen, op plekken waar ze vrij kunnen lopen.´

Lees “Zwitserse witte herders van Cynthia houden van shoppen” verder

Jacob hoofdrolspeler in het filmpje van Dirk

Dirk en Jacob.

Dirk Wieringa is er maar wat blij mee. Naast het Wiepoopad, dat hij in de jaren tachtig eigenhandig aanlegde met zijn toenmalige buurman Johan Poort, komt een fietspad. 

De Winsumer volgt de werkzaamheden onder de brug in de provinciale weg op de voet, de videocamera in de aanslag. Vanaf zijn huis is het nog geen 50 meter lopen. Jacob Heinstra is een van de hoofdrolspelers in de video die verschijnt op het YouTube-kanaal van Dirk: Youtube/Derkuuttloug. De Eenrumer werkt voor De Boer & De Groot civiele werken, gevestigd in Harlingen.

Klaas-Martin wilde bij mij kijken op het volkstuintje

Lees “Jacob hoofdrolspeler in het filmpje van Dirk” verder

Het avontuur van Martine op boerderij Nimmerdor

Martine en dochter Sophie (haar broertje Thijn is op school) bij de koelkast met zelfgemaakt zuivel.

Winsumer rundvlees verkocht ze al, in augustus kwam daar Winsumer zuivel bij. ´Zelfgemaakt in de keuken van melk van onze koeien´, zegt Martine Wolters-van Dijk, die samen met haar man Klaas een melkveehouderij heeft aan de Netlaan in Winsum.

De melk waar Martine (38) de producten van maakt, komt van de negentig koeien die grazen op het land rond boerderij Nimmerdor. ´Het is geen biologische melk, maar het gaat wel een eind die kant op. Onze melk leveren we via de melkfabriek aan Albert Heijn. Daarvoor gelden duurzame eisen.´

Lees “Het avontuur van Martine op boerderij Nimmerdor” verder

Een heerlijke lunch in de vette bietenklei

Vanaf links: Jan-Dirk Veltman, Ceico Datema, Wim van Dijk, Marieke Datema, Aaffien Datema en Julian Boogaart.

Daar hebben Aaffien en Marieke Datema wel even hun best op gedaan. Moeder en dochter trakteren de mannen die bij Tinallinge bieten rooien op een uitgebreide lunch.

Lunchen in de vette klei. En wat voor een lunch! ´Een broodje hamburger, soep, bolletjes met ham en kaas, fruit, drinken en slaatjes´, somt Aaffien het aanbod op. ´Je moet goed voor de werkers zorgen.´

Als het maar niet gaat vriezen

Lees “Een heerlijke lunch in de vette bietenklei” verder

Monnikenwerk voor Jan Jaap en vrijwilligers in Domies Toen

Jan Jaap bij de beroemde rode beuk.

Jan Jaap Boehlé (61) zit op de grond en wiedt zevenblad en zuring. De aarde laat hij door zijn handen glijden om te voorkomen dat piepkleine wortelresten achterblijven. ´Dán pas kun je tuinieren, anders blijf je eeuwig achter de feiten aanlopen. Het is monnikenwerk, maar als je het niet doet, ben je nog meer tijd kwijt. Dan moet je het één of twee keer per maand doen. Dit scheelt zoveel ellende.´

Lees “Monnikenwerk voor Jan Jaap en vrijwilligers in Domies Toen” verder

Maaien van sloten: Bennie mag het al 32 jaar graag doen

Al zo´n 32 jaar is hij in de herfst met de maaikorf op pad. Bennie Penninga (55) mag het werk graag doen.

´Gestructureerd werk ligt me, je weet waar je begint en moet eindigen. Je doet wel steeds hetzelfde, maar nooit op dezelfde plek. Je zit droog, de cabine is voorzien van klimaatregeling en Radio Noord staat op. Natuurlijk heb je midden in de landerijen weinig aanspraak, maar ik heb de telefoon naast me. Als ik iemand wil spreken, kan dat.´

Lees “Maaien van sloten: Bennie mag het al 32 jaar graag doen” verder

Kerst valt vroeg dit jaar in Westerstraat: gezelligheid in een bizarre tijd

Hester (links) en Lydia helpen Willy met het versieren van haar boom. Dat doet ook Tobias, de 8-jarige zoon van Hester.

Sinterklaas is nog maar net gearriveerd in het land en de Westerstraat in Winsum baadt al in het kerstlicht. Voor elk huis staan één of meerdere kerstbomen, een initiatief van Lydia Kamps en Hester Noorman.

Getooid met een kerstmuts helpen ze de bewoners zaterdag mee met het aanbrengen van verlichting en versiering. Uit de muziekschool van Niels van der Heide, halverwege de straat, klinkt kerstmuziek.

Lees “Kerst valt vroeg dit jaar in Westerstraat: gezelligheid in een bizarre tijd” verder

Jasper, alleen maar blij om sloop van ouderlijk huis

Jasper Warringa kijkt met zijn vriendin Marée vrijdagmorgen naar de sloop van zijn ouderlijk huis. Geen tranen met tuiten, integendeel. ´Hier word ik heel blij van´, zegt hij.

´Dit heeft allemaal zo lang geduurd. Toen ik 12 was zeiden mijn ouders al dat de kans bestond dat we binnenkort zouden moeten verhuizen. Ik ben nu 25 en de helft van het huis staat er nog steeds… maar niet lang meer.´

Lees “Jasper, alleen maar blij om sloop van ouderlijk huis” verder