Sjoerd en Anita weten het zeker: als zij stoppen, is het gebeurd met café De Brug

Sjoerd en Anita van Dijk runnen al meer dan een kwarteeuw met alle liefde café De Brug in Ezinge. Een gezellig bruin café met een restaurantgedeelte waar de gasten alleen biologische maaltijden geserveerd krijgen. En op het overdekte buitenterras gaan de zelfgemaakte appel- en pruimentaart er bij de bezoekers goed in.

De onbespoten groenten, kruiden en aardappelen komen uit eigen tuin en het vlees van eigen koeien, lammeren en varkens. Want Sjoerd is hobbyboer, volkstuinder, klusser én kroegbaas.

Binnen een jaar sprak Anita zo Gronings als een geboren Zuurdiekster

De geparkeerde trekker voor de kroeg aan de Torenstraat duidt al op de bijzondere combinatie hobbyboer/caféhouder. Sinds 1 april 1993 zitten ze in dit monumentale pand waaraan ze inmiddels het nodige verbouwd hebben.

´We hielpen Gerrit Arkema vaak mee bij evenementen in Zuurdijk en Zoutkamp, zodat we enige horeca-ervaring hadden en wisten waar we aan begonnen´, vertelt Anita bij wie de Rotterdamse afkomst nog hoorbaar is, hoewel ze op haar veertiende al in Zuurdijk kwam te wonen. Daar kreeg ze al snel verkering met dorpsgenoot Sjoerd. Binnen een jaar sprak ze zo Gronings als een geboren Zuurdiekster.

Vorig jaar vierden ze hun 25-jarig jubileum als kroegbaas. Sjoerd: ´Vrijdags moest ik een zware operatie ondergaan in het ziekenhuis. Ik zei direct tegen de chirurg: zondag moet ik weer thuis zijn, dan hebben we ons jubileumfeest en daar moet ik bij zijn. Komt goed, zei zij. En het kwam goed. Volgens haar heb ik mooi geneesvlees.´

Sjoerd plukt snijbonen in zijn volkstuin. In totaal heeft hij zes akkers op het volkstuinencomplex aan de Allersmaweg, samen zo´n 1500 vierkante meter. Daarnaast heeft hij nog een lap grond bij huis. Op de achtergrond de Molshoeve, waar hij zijn koeien en schapen heeft lopen en binnenkort ook weer varkens. Sjoerd is al jaren voorzitter van de volkstuinvereniging.

Ziekenhuizen ziet de 59-jarige Sjoerd de laatste jaren meer dan hem lief is nadat bij hem tumoren zijn ontdekt. ´Ik heb al diverse therapieën gevolgd en ben nu net weer met een nieuwe chemokuur bezig. Heb de eerste van vier gehad. Dat hakt er wel in, maar we blijven positief en gaan gewoon door, alhoewel ik mij niet altijd even happy voel. Maar mijn opa zei altijd: jammeren kan later altijd nog.´
Anita: ´Niet nadenken, deurbroezen
Sjoerd: ´Nadenken doe ik toch al niet.´

Anita: ´Sjoerd doet nog wel klussen hier, maar met zijn klussenbedrijf is hij gestopt. ´s Avonds is hij vaak zo moe dat hij al om acht uur, half negen naar bed gaat.´

Ik leid het leven van een slaaf. Constant wordt mij verteld wat ik moet doen

Samen en met de familie slaan ze zich door deze moeilijke tijd, maar heuglijke momenten zijn er volop. ´Drie kinderen hebben hier hun huwelijksfeest gehad en vrijdag (23 augustus) volgt de vierde, onze zoon Fokke trouwt met Sharon van Wolde. Ik maak de bruidstaart, Sjoerd staat in de keuken´, zegt Anita (56). ´Ik leid het leven van een slaaf´, reageert haar wederhelft, ´constant wordt mij verteld wat ik moet doen.´

De Brug biedt onderdak aan de biljart-, sjoel- en kaartvereniging. Ook de jaarlijkse feestweek speelt zich er voor een deel af. Het restaurantgedeelte is de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden. Geregeld organiseren Sjoerd en Anita thema-avonden. Zo is er binnenkort een mossel/spareribs-weekend en een whisky-avond. Vaste prik is elke dinsdag en donderdag de mee-eetavond. Daarnaast kan altijd van de menukaart worden gegeten. Anita is de chef-kok, voor de voorbereidende werkzaamheden is Sjoerd verantwoordelijk. ´Een stel uit Amsterdam komt hier vijf, zes keer per jaar speciaal naartoe om bij ons te eten.´

Max van den Berg is blij dat er geen pinguïns achter hem aan lopen

Ook Max van den Berg, oud-commissaris van de Koning in Groningen, is er geregeld te gast. Sjoerd: ´Hij vindt het prettig om hier te eten omdat er geen pinguïns achter hem aan lopen, obers die steeds vragen of alles naar wens is. De rustige en ongedwongen sfeer bevalt hem.´

´Max maakte een keer een praatje aan de bar toen iemand hem vroeg of hij nog een rondje weggaf. Dat deed Max, waarna hij terugging naar zijn tafeltje. Schiere kerel, zei de man aan de bar. Ik vroeg hem of hij wel wist wie dat was. Nee, zei hij. Ik zei: Max van den Berg. Hij: Zegt me niks, wat doet-hij dan? Ik: Hij is de commissaris van de Koning in Groningen. Nou, dat zei hem helemáál niks.´

Anekdotes te over. Prachtig is ook die over de goochelaar die optrad tijdens het Open Podium, elke eerste zondag van de maand in De Brug. ´Op den duur vroeg ze of we de trucs kenden omdat wij steeds moesten lachen en veel te vroeg applaudisseerden. Toen hebben we maar verteld dat achter haar een grote spiegel hing, waardoor we precies konden zien hoe de trucs werkten.´

De twee Ezingers weten zeker dat aan dit alles een eind komt als zij stoppen met De Brug. ´Dan is het einde verhaal en krijgt dit pand vast en zeker een woonbestemming. We geloven niet dat hier nog iemand een horecazaak wil beginnen. Gelukkig is het nog niet zover.´

Op de knieën voor de poters

Eerstejaars pootaardappelen moet je met zorg rooien om beschadigingen te voorkomen, dus is donderdag op het land van de familie Beukema tussen Ulrum en Vierhuizen een groep vakantiekrachten bezig om ze een voor een met de hand in kratjes te doen. Mireille Beukema en zoon Simon (12) helpen mee.

Stefan Valkema, die al jaren als zzp´er voor Klaas en Mireille werkt, zit eveneens op zijn knieën op het land aan de Menneweersterweg. Hij doet zijn duim en wijsvinger 2 centimeter uit elkaar. ´Het waren dit voorjaar nog miniknolletjes, inkoop 50 cent per stuk. Er gaan drie seizoenen overheen voordat ze als pootaardappel naar het buitenland gaan, naar landen als België, Duitsland en Algerije. Ze zijn van het ras Fontane.´

De noeste werkers, geregeld via uitzendbureau Agri Personeel, hebben om drie uur pauze. Enkele minuten nadat ze het werk hervat hebben, volgt een extra pauze. Een kennis brengt twee dozen met ijsjes en die moeten niet smelten.

´Op zo´n warme dag gaat ijs er goed in. Je moet de mensen wel een beetje verwennen´, zegt Mireille, ,,hierna gaan we in één ruk door tot vijf uur. Met elkaar is het ongeveer 1 hectare, we denken daar iets meer dan twee dagen over te doen. Onze andere aardappelen rooien we volledig machinaal.´

Na het ijsje is het weer werken geblazen. Links Mireille, naast haar Stefan.

Dansende huttenbouwers

Kinderen dansen donderdagmiddag op dampende dreunen uit muziekboxen in Leens. Aan de jaarlijkse huttenbouwweek doen negentig kinderen mee.

De start was maandag, vrijdagmiddag rond het middaguur is het feest afgelopen en de zomervakantie bijna. Populaire onderdelen van de week zijn onder meer het waterspektakel en de lichtjes- en spokentocht. De organisatie van de week is in handen van stichting Huttenbouw Leens.

Speciale aandacht voor de jongste deelnemer.

Pruimentijd! Dus zorgt Klaas met zijn minidraaiorgel voor vrolijke muziek bij Gerrit

Klaas (armen over elkaar) ziet dat zijn assistent Rieks talent heeft.

Het weer werkt deze morgen niet mee, toch speelt Klaas Pol uit Wehe-den Hoorn onverstoorbaar het ene na het andere nummer op zijn minidraaiorgel Flierefluiter.

Het is pruimentijd en dan regelt Gerrit Plakmeijer van hobbykwekerij De Streekhof in Den Andel traditioneel muziek op de zaterdagochtend. Mensen kunnen tegen betaling zelf pruimen plukken. Vanwege het druilerige weer valt de belangstelling wat tegen.

Nu moet je ophouden Gerrit, anders kom ik niet weer

Lees “Pruimentijd! Dus zorgt Klaas met zijn minidraaiorgel voor vrolijke muziek bij Gerrit” verder

Koninklijke overname in Bedum?

Huh?! Heeft Koninklijke Oosterhof Holman de zuivelfabriek van FrieslandCampina Domo in Bedum overgenomen? Zo lijkt het, maar niets is minder waar. De luchtballon van het bedrijf uit Grijpskerk zeilt dinsdagavond achter de fabriek langs, die daardoor een paar tellen lijkt voorzien van een koepel.

Janneke, campingbaas voor vijf dagen in Eenrum

De grasbaanraces zijn zondag in volle gang, dus is het rustig op de camping.

De caravan van Janneke en Albert staat bij de entree van de tijdelijke camping voor liefhebbers van de grasbaansport. Net zoals de afgelopen jaren. Die plek is wel zo handig als je – zoals Janneke – campingbaas voor vijf dagen bent.

Zondagmorgen kijkt Albert naar de trainingen op de ´droombaan´ van Motorclub Eenrum, zijn partner gaat ook zo die kant op en zit in de caravan aan de koffie met mensen uit München. Die zijn net gearriveerd nadat ze een dag eerder de internationale grasbaanraces in Bad Hersfeld bijwoonden.

´Zo kan ik toch niet op de foto, nog niet opgefrist en in een roze pyjama?´, zegt ze in vloeiend Duits tegen de gasten. ´Gelukkig heb ik een goed taalgevoel, het is toch wel handig als je Engels, Duits en Frans kunt spreken. Op de camping verblijft een internationaal gezelschap.´

De sfeer is altijd geweldig, we zijn één grote familie

Janneke (selfie)
Lees “Janneke, campingbaas voor vijf dagen in Eenrum” verder

Haus Marjanne, een stukje Hogeland in Tirol

Ben je op vakantie in Tirol, blijken op 5 kilometer afstand van je uitvalbasis twee Hogelandsters een appartementenverblijf te hebben. Richard en Marjanne Til uit Roodeschool zagen vorig jaar een langgekoesterde wens in vervulling gaan: wonen (en werken) in Oostenrijk.

Haus Marjanne, voorzien van de karakteristieke balkons met geraniums, is te vinden in Niederau, gemeente Wildschönau. Een fantástisch gebied, vinden beide ondernemers. ´Eind jaren tachtig zeiden we al dat we ooit in Oostenrijk wilden wonen. Het kwam er nooit van, sterker nog: in 2005 zijn we in Roodeschool tuincentrum De Splinter begonnen. Alles kwam in een stroomversnelling toen we ons bedrijf in 2017 konden verkopen. We hebben vervolgens een halfjaar rondgekeken in Oostenrijk en zijn uiteindelijk hier terechtgekomen.´

Marjanne en Richard met de Groninger vlag. ´We moeten hem niet op de kop houden.´

Sinds mei vorig jaar is het stel bezig met verbouwen, verbouwen en verbouwen. ´Het hotel, Pension Diana geheten, was veel te groot voor ons. We zijn een eind op weg om van de 23 kamers 6 appartementen en 2 kamers te maken. Een deel is klaar en verhuren we. We wonen zelf op de derde verdieping. Ons huis in Roodeschool hebben we gelukkig dit voorjaar kunnen verkopen. Dat is een zorg minder.´

Lees “Haus Marjanne, een stukje Hogeland in Tirol” verder

Roel en Greetje gaven hun laatste stuiver uit aan een kruiser

Een prachtige en opvallende naam voor een kruiser: Léste Stuver. Roel Slagter en Greetje van der Molen uit Uithuizermeeden hadden er wel wat voor over om de boot te kopen. ´Onze laatste stuiver is letterlijk en figuurlijk opgegaan aan onze grote hobby´, zeggen ze.

´We hebben de drie motoren en de boot die we hadden verkocht. Mijn overwerkgeld en Greetjes spaargeld hebben we gebruikt en ten slotte hebben we de inhoud van het kleingeldpotje omgekieperd op de keukentafel. Alles bij elkaar net genoeg om de boot aan te schaffen.´

De vaste ligplaats is een steiger in het Winsumerdiep, achter de Westerstraat in Winsum. ´Een prima uitvalsbasis, we kunnen direct weg en zijn snel op het Reitdiep. En we houden er niet van om in havens te liggen.´

Flink wat pech deze zomer

Lees “Roel en Greetje gaven hun laatste stuiver uit aan een kruiser” verder

Pech voor John en Ramon: de vissen hebben er geen zin in

Zo´n vijftien jaar geen hengel aangeraakt en nu is John Huizinga bijna weer verslaafd aan het vissen. ´De hengels trok ik uit de kast en het leek alsof de tijd had stilgestaan. Vroeger heb ik ontzettend veel gevist.´

Op een zonnige dinsdagmorgen vist John (42) met zijn 7-jarige zoon Ramon bij de boothelling aan de Cronjéstraat in Warffum. ´Ramon had met Sinterklaas een hengel gekregen en wilde graag vissen. Zo is het een tijdje geleden begonnen.´

Lees “Pech voor John en Ramon: de vissen hebben er geen zin in” verder