Vaarseizoen zit erop: Ina spuit Jakobien schoon

Het vaarseizoen zit erop. Ina Kotter spuit haar Brandsma zeilschouw Jakobien schoon naast haar huis in Warfhuizen. ´Toch een baalmoment´, zegt Ina, ´de winter is aanstaande en dat is bepaald niet mijn favoriete seizoen.´

Een dag eerder heeft bijna-buurman Brands de schouw uit het water getakeld. Met regenkleding aan en de hogedrukspuit in de hand is Ina deze donderdagochtend in de weer. Voor het fijnere werk gebruikt ze een schuursponsje met een allesreiniger. In april gaat Jacobien weer te water, eerst wacht de winterstalling in een boerderij even buiten het dorp.

De gepensioneerd lerares is sinds 2001 eigenaar van de eikenhouten platbodem, in de jaren zestig gebouwd op de werf van Brandsma in het Friese Rohel. ´Er varen er niet heel veel meer van en zeker niet in deze omgeving.´

Ina zeilt en vaart ermee. De maren, het Reitdiep en het wad zijn bekend terrein voor haar. Dezelfde passie had ook haar in 2016 overleden man Koos.

´Jakobien heeft duidelijk haar beste tijd gehad. De buitenkant is gecoat met epoxy, je kunt het gerust een doodskleed noemen. Het hout ademt niet meer en verrotting aan de binnenkant is het gevolg. Daardoor was ik dit jaar veel tijd kwijt aan onderhoud. De rotte gaten heb ik opgevuld.´

´In de zomer van 2017 brak zelfs een deel van het achtersteven af, inclusief motor. Ik voer op het Reitdiep, was op weg naar een zomeravondconcert op de camping in Roodehaan. Waarschijnlijk ben ik te dicht langs de kant gevaren en heb ik een steen geraakt. Ik heb nog gedregd, tevergeefs. Weg motor.´

Naast Jakobien heeft Ina nog een waarscheepje, al bijna veertig jaar haar eigendom. ´Dat wacht op een koper, hoewel ik het moeilijk vind er afstand van te doen. Maar Jakobien is comfortabeler en handzamer. En heeft als voordeel dat je ermee het wad op kunt.´

Wel 1.000.000 items in de antiekboerderij van Erik en Erika

´Als ik mopper, zei mijn vader weleens: als je voor elk item 1 euro zou krijgen, hoe zou het dan aflopen? Niet slecht!´

´In 2004 wilde een Amerikaan alles van mij kopen. Ik had twee jaar eerder mijn baan bij Shell opgezegd om dit bedrijf over te nemen en voelde er niets voor. Maar als hij nu weer zou komen… Ik heb nog een UBN-nummer. Zou zo weer schapenhouder kunnen worden.´

Toch zou het waarschijnlijk niet doorgaan. Erik Boerma (58) van Boerma´s Antiekhoeve in Uithuizen loopt naar eigen zeggen nog alle dagen met alle plezier en nooit met tegenzin rond in zijn schuren. Die staan stampvol met spullen als schilderijen, vazen, stoelen, tafels, klokken, serviezen, bestek, lp´s en tuingereedschap. Ja, wat is er eigenlijk niet te vinden?

Onze 8-jarige zoon Simen heeft een florerende eierhandel waar hij veel plezier aan beleeft

Lees “Wel 1.000.000 items in de antiekboerderij van Erik en Erika” verder

Rustige handelsdag voor Albert op vlooienmarkt

Een hobby waar-ie naar eigen zeggen in alle opzichten beter van wordt, ook financieel. Albert de Boer (76) staat begin november met zijn handel (zilver, porselein, aardewerk en aanverwante artikelen) op zijn vaste plek in de Op Roakeldaishal in Warffum.

De Winsumer is een van de vaste standhouders op de vlooienmarkt. De spullen liggen uitgestald op tafels en op de grond, 15 meter heeft Albert tot zijn beschikking. De handel valt tegen. ´Het kan hier alle kanten opgaan, maar vandaag is het slecht. Weinig bezoekers, nauwelijks handel. Geen idee hoe dat komt. Op 16 en 17 november sta ik hier weer, op de Winterfair.´

Als jij er niet meer bent, halen we een container en hop, daar schuiven we alles in

Twee, drie keer per maand is hij met zijn koopwaar te vinden op markten in Groningen en vooral Drenthe. ´De spullen koop ik op markten, veilingen en van particulieren. Zowel de verkopers als kopers zeggen dat ik goed kan onderhandelen. Kijk, deze twee sfeerlichten heb ik vanmorgen gekocht van een collega. Ik denk dat ik ze snel met winst kwijtraak, de donkere dagen komen eraan.´

Veertig jaar geleden begon hij met zijn hobby, naast zijn werk als afdelingschef bij Philips – eerst in Groningen, later in Hoogeveen. ´Op mijn 55ste kon ik eruit en sindsdien heb ik er meer tijd voor. Anderhalf jaar geleden overleed mijn vrouw Janny, toen heb ik een periode overwogen om ermee op te houden. Ik had er even helemaal geen zin meer in. Nu ben ik blij dat ik toch ben doorgegaan, want je moet wat om handen hebben.´

Het is de hobby van Albert alleen. Janny liet hem zijn gang gaan en ook hun drie zoons hebben er geen affiniteit mee. ´Mijn spullen staan in twee slaapkamers. Mijn jongste zoon heeft al gezegd: als jij er niet meer bent, halen we een container en hop, daar schuiven we alles in.´

Albert kan er hartelijk om lachen. ´Ik heb gezegd: voordat pa zich gaat strekken, is het allemaal weg. Of ik moet onverwacht gaan.´

De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)

Vanaf links: Jordy, Jamy, Freerk en in de kraan Gerben.

Freerk, Gerben, Jordy en Jamy werken deze koude ochtend in november in Warffum. Ze leggen kabel aan voor snel internet.

De vier zijn in dienst bij het grond- en straatwerkbedrijf van Alfred Kolkena, Westernieland.

Lees “De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)” verder

Geen rook, maar stoom bij Drewes en André in Baflo

Het lijkt een filmscène, maar dat is het niet. André Meinema van bloemisterij De Dageraad in Baflo kijkt met zijn vader Drewes in hun kas waar vier dagen lang de grond gestoomd wordt.

´Dit is iets wat ik nooit gedaan heb´, zegt de gepensioneerd kweker, die in juni zijn 80ste verjaardag vierde. In 1964 bouwde hij op deze plek zijn eerste kas. Die overleefde de sneeuwwinter van 1979 niet, waarna de huidige kas er kwam.

Lees “Geen rook, maar stoom bij Drewes en André in Baflo” verder

Jonge en gewonde vleermuizen in goede handen bij Anja en Judith

Anja (links) en Judith.

Het begon 21 jaar geleden met één vleermuis waarmee een buurvrouw kwam aanzetten. Inmiddels vangt Anja Sjoerdsma met de onmisbare steun van onder anderen haar vriendin Judith Wieringa 180 vleermuizen per jaar op. Maar hoelang nog?

De opvang telt begin november ruim 20 verweesde en gewonde vleermuizen. De meeste daarvan komen op krachten in met doeken behangen kasten. Die staan in de keuken van het huis aan de rand van Adorp, waar Anja met haar man Peter en hun zonen Johann en Rick woont.

Anja en Judith zitten aan de keukentafel met een vers bakje koffie voor zich. Ze hebben nog geen slok genomen als de volgende tijdelijke gast wordt binnengebracht. Johan en Gaby van de dierenambulance brengen een jonge dwergvleermuis. Hun komst was aangekondigd.

Johan en Gaby arriveren met een dwergvleermuis.
Lees “Jonge en gewonde vleermuizen in goede handen bij Anja en Judith” verder

De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe

Mineke (links) en Hilda.

Ze wilde zich niet langer schamen voor de slechte staat van onderhoud van de openbare begraafplaats in haar dorp. Hilda Oostenbrink deed vier jaar geleden een oproep voor vrijwilligers. Met succes!

Deze donderdagmiddag zijn ze druk aan het werk, zoals elk eerste en derde donderdag van de maand. Deze keer steken zes vrijwilligers de handen uit de mouwen op de begraafplaats aan de Kerkstraat in Wehe-den Hoorn: Mineke Ruiter, de broers Hans en Kees Zant, Arend Gunnik, Michiel van Kampen en Hilda. Twee ontbreken, Wim Bos en Harm Waninge hebben andere verplichtingen.

Er heerst weer serene rust, was een van de eerste reacties

Lees “De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe” verder

Hulp bij het draaien in Noordpolderzijl

De zeilboot Walkabout uit Den Oever vaart met hoogwater de haven van Noordpolderzijl binnen. Zodra de schipper wil afmeren, adviseren collega´s om met de voorkant richting zee te gaan liggen. Dat is wel zo handig in de kleinste zeehaven van Nederland. En met het draaien willen ze best even helpen.

Walkabout vaart het haventje binnen.

Er wordt weer gevoetbald bij ´Marcia´

Melody, Bjorn en Jasper trappen een balletje op het voetbal-/basketbalveldje op het gloednieuwe Marciapark in Rasquert.

Zij weten niet dat hier – ver voor hun tijd – het sportpark lag van de voetbalvereniging Marcia. Kort na de eeuwwisseling sloot het, na de fusie van de groenwitten met zaterdagclub CSB tot Rood Zwart Baflo.

Sindsdien wordt er in Baflo/Rasquert alleen maar meer in teamverband gevoetbald aan de oostkant van het spoor. De naam van het park en naastgelegen multifunctioneel kindcentrum – Marciaborg – herinnert nog aan de tijden van weleer.

Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning

Aart is aan het klussen op de steiger terwijl de Groninger tjalk Verwisseling passeert.

Aart Koopmans besteedt de zaterdag aan het maken van paalmutsen voor zijn nieuwe steiger in het Reitdiep. Aart (61) bewoont sinds juli 2017 de karakteristieke voormalige brugwachterswoning in Roodehaan.

Lees “Aart is in zijn element in oude brugwachterswoning” verder