Het lijkt wel een museum, de smederij van Ron Caspers in Warffum. Alsof de tijd er heeft stilgestaan.

De 65-jarige ambachtsman voelt zich er volledig in zijn element en denkt nog lang niet aan stoppen.

Zijn veertigjarig jubileum ging vorig jaar ongemerkt voorbij. Lachend: ´Ik wacht tot het vijftigjarig bestaan, dat is toch veel leuker om te vieren? Als ik fit blijf, ga ik zeker nog vijf tot tien jaar door. Ik vind mijn werk nog te leuk om te doen.´

Om zich heen ziet hij genoeg collega-restauratoren die nog op hoge leeftijd actief zijn. ´Sommigen zijn in de 70 of 80 en werken nog met zoveel plezier!´

´Het is gewoon prachtig werk. Vooral de restauratieklussen zijn geweldig. De mooiste opdrachten komen voorbij. En daarnaast zijn er nog kunstopdrachten, in opdracht of voor een expositie.´

Smederij Atelier Caspers zit sinds 1996 aan de Hoofdstraat. Daarvoor werkte de (kunst)smid/metaalrestaurator in zijn geboortestad Groningen. Ruimtegebrek dwong hem te verhuizen. Toen de oude smidse in Warffum te koop kwam, greep hij zijn kans.

´Op deze plek zit al sinds 1860 een smederij. In 1934 is het pand verbouwd tot de werkplaats en smederij zoals die er nu staan. Ik woon in het huis ernaast. Ideaal, ik hoef niet ver te reizen naar mijn werk.´

Als we de smederij binnenlopen, wijst Ron om zich heen. ´Dit is de heilige plek, hier gebeurt het. Zo´n ruimte vind je bijna nergens meer. De smederij staat los van de werkplaats. Als ik de deur dichtdoe kan ik hier rustig alleen werken, zonder gestoord te worden. De werkplaats is soms wat onhandig bij grote klussen. De smederij is de reden dat ik niet weer ben verhuisd.´

Dat hij smid zou worden, lag niet voor de hand. Ron deed de pedagogische academie. ´Begin jaren tachtig haalde ik mijn diploma, maar er was geen baan te vinden in het onderwijs.´

Zijn interesse verschoof naar een van de oudste ambachten. ´Tijdens de opleiding had met name de kunstgeschiedenis mijn interesse. Het fantastische smeedwerk van de Belg Victor Horta boeide mij bijvoorbeeld. Dat wilde ik ook: met ijzer werken.´

Hij leerde het vak bij de vader van zijn toenmalige vriendin, een koperslager en restaurator. Met die basis en veel zelfstudie begon hij een jaar later voor zichzelf in de stad.

Al snel volgde een grote opdracht. ´Twee jaar later mocht ik in de Akerk alle lampen, kroonluchters en koorhekken restaureren en bijmaken. Een geweldige klus, op een van de mooiste plekken waar je kunt werken. Ik werd meteen in het diepe gegooid.´

Zijn pedagogische achtergrond komt nog altijd van pas. ´Al 25 jaar begeleid ik in de smederij enkele jongvolwassenen. Ik bied ze structuur en de mogelijkheid zich te ontwikkelen op sociaal vlak. Het is een mooie dagbesteding, ze helpen me mee met klussen.´

Door de jaren heen bouwde Ron een stevige reputatie op. Onder meer Groninger Kerken, Het Groninger Landschap en de gemeente Groningen behoren tot zijn opdrachtgevers.

´Ik probeer mijn werk gewoon goed te doen. Bij restauraties hoort altijd onderzoek: naar technieken, materialen en geschiedenis. Vaak werk ik samen met collega-specialisten, bijvoorbeeld voor kleuronderzoek en hout- of schilderwerk.´

Aan werk ontbreekt het niet, zo is te zien in de werkplaats en voor het pand. Voor borg Welgelegen in Sappemeer maakt hij momenteel een replica van een zeventiende-eeuwse zonnewijzer en restaureert hij koperen waterpompen. Ook staan er grafhekken van het kerkhof in Adorp, een wapenschild van een particulier en een bronzen klok uit 1733 van de Ennemaborg in Midwolda.

Het kleinere restauratiewerk neemt wel af. ´Tien jaar geleden deed ik nog veel tin- en koperrestauratie. Dat is vrijwel verdwenen.´

Naast het restauratiewerk blijft ook de kunstenaar in hem actief. Ron laat een maquette zien van een 3,5 meter hoge sculptuur die in Haren komt te staan. Af en toe exposeert hij zijn werk.

´Afgelopen najaar exposeerden mijn vriendin Eva Sacchetto en ik in de voormalige basisschool Solte Campe in Zoutkamp. Zij met schilderijen, ik met beelden en sculpturen. Het grootste deel van ons werk hangt en staat in onze galerie in Eenrum, die op afspraak te bezoeken is.´

Timmerman, meubelmaker, kunstenaar? Mensen vragen Kornelis Buist weleens wat hij nu eigenlijk voor beroep heeft. Zijn antwoord: ´Ik maak wat ik mooi vind. Geef er maar een naam aan.´

Kornelis (37) maakt vooral houten meubels met karakter. Sinds bijna anderhalf jaar is een sloepenloods aan de Reitdiepskade in Zoutkamp de thuisbasis van zijn bedrijf Kunstig Houtwerk.

Lees verder “Timmerman? Kunstenaar? ‘Geef er maar een naam aan, ik maak wat ik mooi vind’”

Leuks uit Rasquert is de onderneming van Tamara Kooistra-Bosma. Wat ruim vijf jaar geleden begon als een bescheiden webshop, staat op het punt uit te groeien tot iets tastbaars: een eigen winkel op wielen.

Lees verder “Tamara breidt Leuks uit Rasquert uit met een winkel op wielen”

Het voormalige kaartverkoophokje dat jarenlang stond te verpieteren op het complex van voetbalvereniging Winsum, krijgt een nieuw leven bij vv Rood Zwart Baflo.

Op een koude januarimorgen verplaatsen Tom Bierling en Peter Nanninga van Beukema Grondwerken uit Onderdendam het bouwwerk met zwaar materieel.

Lees verder “Kaartverkoophokje krijgt nieuw leven bij Rood Zwart Baflo”

´Leuk, dat klinkt zo afgezaagd´, zegt de altijd goedgemutste postbode Niels Sierts. ´Ik zeg altijd: ik haal er voldoening uit. Buiten zijn, mensen ontmoeten. Sommigen noemen mij een ouwehoer, haha. Ik maak graag een praatje, maar neem lang niet altijd het initiatief hoor.´

Sinds november 2018 is de 51-jarige Winsumer twintig uur per week in vaste dienst bij PostNL. Zijn standplaats is Winsum, maar je kunt hem ook tegenkomen in Baflo, Eenrum, Onderdendam, Wehe-den Hoorn en Den Andel.

Lees verder “Postbode Niels: ‘Als ik een dag niet bezorg, mis ik iets’”