Túúrlijk wil Ludy voorzitter zijn van de Noorder Rondritten

Eigenlijk is het puur toeval dat de roots van de nieuwe voorzitter van IJsvereniging Noorder Rondritten in Baflo liggen, de start- en finishplaats van de wedstrijd en toertocht (naast Uithuizen en Appingedam). Toch geeft dat de functie voor hem iets extra´s.

Ludy Bultena (63) woont al jaren in Bedum, vandaag is hij op de motor in Baflo. Voor hem geen vervelend uitje. ´Iedere keer als ik in Baflo kom, gaat mijn hart open. Dan denk ik: hier hoor ik eigenlijk wel thuis. Zoals we hier nu ook zitten, bij de haven. Kijk eens naar die kapperszaak (Haarmode Ria), vroeger zat daar café De Reus. ´Bondshotel´ staat nog op de gevel. Prachtig toch?´

Ik was misschien toch een wat lastige jongen

En even later: ´Hier liggen zoveel mooi herinneringen. Ik liep altijd via het hoogholtje naar de lagere school in Rasquert. Tussen de middag stuurde meester Rienks mij regelmatig naar kruidenier Buikema om vla voor hem te halen. Was hij mij een poosje kwijt, ik was misschien toch een wat lastige jongen.´

En de herinneringen aan de sneeuwwinter van 1979, toen soldaten hem met zwaar materieel de weg van Lutke Saaxum naar Saaxumhuizen begaanbaar lieten maken. ´In mijn herinnering heb ik het helemaal zelf gedaan, maar dat is natuurlijk niet zo. Voor sommige bewoners voelde onze komst als een bevrijding.´

Hij wijst naar een herenwoning. Stond een paar jaar geleden te koop. En Ludy had daar wel oren naar, maar… ´Gerda, mijn vrouw, komt uit Groningen, we werkten destijds in Groningen en dus was Bedum een logischer optie, net wat dichterbij. En achteraf blijkt wonen tussen Baflo en Stad een prima compromis.´

En dan openbaart hij een geheim: zijn wiegje stond in Noordoost-Friesland, in Ternaard. ´Laat ze dat hier niet horen. Maar ik ben een echte Groninger hoor. Mijn vader kwam uit Uithuizen, mijn moeder uit Zeeland. Van mijn Friese tijd herinner ik me niks. Toen ik een half jaar was, verhuisden we naar Baflo waar mijn vader burgemeester werd. Tot mijn 22ste woonde ik hier.´

Ludy is docent/coördinator bij Noorderpoort in Groningen, waar hij onder meer met collega´s het Johan Cruyff College oprichtte, een opleiding marketing/communicatie voor aankomende topsporters. September vorig jaar zat hij veertig jaar in het onderwijs en heeft daar nog geen moment spijt van gehad.

IJs en weder dienende blijf ik voorzitter tot de tocht in ieder geval geweest is

Vorig jaar benaderde Onderdendamster Bennie Kluiter hem namens het bestuur van de Noorder Rondritten met het verzoek om Piet Wieringa op te volgen als voorzitter. Daar was Ludy snel uit en niet alleen omdat hij Bennie goed kent. ´Ik was direct enthousiast, de combinatie met Baflo is mooi en verbinding leggen tussen alle ijsclubs binnen Noorder Rondritten is iets wat mij ligt.´

Dat ze bij hem op de korrel hadden, was niet verrassend. ´IJs fascineert mij van jongs af aan. Marathonschaatser Jannes Kadijk uit Westernieland gaf mij in Rasquert nog schaatsles. Later deed ik mee aan wedstrijdmarathons. Dat was niet zo´n succes, ik reed altijd achteraan. Die jongens schaatsen best hard hoor. Via de schaatssport rolde ik in allerlei bestuursfuncties binnen de KNSB. Zo ben ik bijvoorbeeld voorzitter geweest van Gewest Groningen en van het landelijke inline skaten. Op een gegeven moment ben ik gestopt. Maar als je één keer voorzitter en vrijwilliger bent geweest, weten ze je te vinden.´

In november 2020 volgde de officiële benoeming tot voorzitter in de algemene ledenvergadering, drie maanden later mocht Ludy direct flink aan de bak. Het begon stevig te vriezen en even leek er na 24 jaar eindelijk weer een tocht aan te komen. Veel regelen en overleggen, de route verkennen op de motor, de pers te woord staan. Hij had het er druk mee. Maar uiteindelijk… weer geen tocht.

Toch heeft Ludy er alle vertrouwen in dat hij de tocht als voorzitter gaat meemaken, het geluk dat zijn voorganger ontbeerde. ´Twee à drie weken flinke vorst hebben we nodig, dan zie ik hier in Baflo een mooie start. We gaan het meemaken, daar ben ik van overtuigd. Dit jaar hebben we er best wel dichtbij gezeten.´

Wil hij langdurig voorzitter zijn? ´Hetzelfde geldt als voor mijn werk: zolang ik het leuk vind, doe ik het. IJs en weder dienende blijf ik voorzitter tot de tocht in ieder geval geweest is… Tenzij hij volgend jaar is, dan blijf ik langer.´

Ludy is sportief aangelegd, doet aan wielrennen, skiën, skeeleren, spinning en hardlopen. ´Ik heb de Noorder Rondritten ooit geskeelerd vanuit Uithuizen en gefietst vanuit Loppersum.´

De toertocht schaatste hij twee keer, de laatste keer in 1997. ´Met een groepje mannen van de IJsvereniging Bedum deden we mee.´

Als ik op de motor zit, moet ik een doel hebben

Ook maakt hij deel uit van het motorbegeleidingsteam (MBT) Assen, waarbij hij wielerwedstrijden en andere tochten in het hele land begeleidt als verkeersregelaar. ´Wielrennen vind ik ontzettend leuk. Via het Cruyff College ken ik veel wielrenners. Hoe leuk is het om ze te volgen en dat te combineren met mijn hobby motorrijden. Ook als ik op de motor zit, moet ik een doel hebben.´

Bij de Wielerronde van Winsum is hij elk jaar de motorrijder. Soms rijdt een cameraman/vrouw of speaker met hem mee. Speaker is hij zelf ook regelmatig, bijvoorbeeld bij de Winterloop in Bedum, de schaatsmarathons in Sportcentrum Kardinge en bij andere activiteiten.

En misschien wel het allerleukst vindt hij de rol van hoogbejaarde kindervriend, die hij al meer dan twintig jaar in zijn woonplaats vertolkt. ´Dan ben ik even de bekendste en populairste man van Bedum.´

De krakende wagens, B&B van Niels en Eliane

Eliane en Niels. In deze wagen kunnen twee gasten overnachten.

In twee pipowagens achter hun huis aan de Westerstraat in Winsum zijn Niels en Eliane van der Heide een bed and breakfast begonnen. In de aanloop naar de officiële opening op maandag 17 mei – op de 43ste verjaardag van Eliane – maken gasten er al volop gebruik van.

De krakende wagens heet hun B&B. Dat vraagt om uitleg. Niels (48): ´We willen het niet te pretentieus brengen, dan valt het alleen maar tegen. Krakende wagens lopen het langst, luidt het gezegde. Het ziet er misschien in detail niet allemaal perfect uit, maar je hebt wel alles wat je nodig hebt en het is goed.´

Beide wagens hebben een daarbij passende naam gekregen: ´Wie het kleine niet eert´ en ´Eenvoud siert´. ´De laatste werd gebruikt als zuipkeet en kochten we van een boer. De wagen lag nog bezaaid met bierdorpjes. De andere wagen hebben we van een handelaar, we vonden het balkonnetje zo mooi. Het is in gebruik geweest als koffie- en theewagen, waarschijnlijk op foodfestivals.´

Vanuit de tuin hebben de gasten zicht op de kerk van Obergum, waarvan Niels beheerder is. De wagen Eenvoud siert, geschikt voor maximaal drie gasten, heeft Niels uitgebreid met een bedstee in de naastgelegen schuur.

Beide wagens heeft Niels flink onder handen genomen. Daarnaast maakte hij in de schuur een sanitaire ruimte voor de gasten. ´Alleen het sanitairwerk en de elektra hebben we uitbesteed.´ Zelfs de sanitaire ruimte gaven ze een naam: ´Zo fris als een hoentje´.

Het Pieterpad is populairder dan ooit tevoren en dat merken Niels en Eliane. ´We zijn nu al op sommige dagen overboekt en we timmeren nog maar een paar dagen aan de weg. Pieterpadlopers zijn geen mensen die veel vragen. Het belangrijkste voor hen is een goed bed. Voor eten en drinken biedt het dorp keus genoeg. ´s Morgens verzorgen we een ontbijt, uitgebreid genoeg om ook een lunchpakket voor onderweg te kunnen maken.´

Niels doet de B&B naast zijn productiebedrijf. Hij heeft een muziekschool, doet in audioverhuur en is dj op bruiloften en partijen.

Nooit meer door de blubber

In regenachtige periodes was het eeuwenoude ossenpad om de wierde van Tinallinge soms nauwelijks begaanbaar voor wandelaars en fietsers (wat trouwens wel weer z´n charme had).

Dat is verleden tijd. Het westelijk deel werd jaren geleden al voorzien van betonverharding, de afgelopen week was het oostelijk deel aan de beurt. Op de foto vult een kraanmachinist het splinternieuwe pad aan met grond.

Het nieuwe pad, aangelegd door Ad Nooren uit Garnwerd.
De Toalroute loopt langs het ossenpad.

Orca, het pareltje van Wietse (83) langs de Trekweg

De maren, kanalen, meren, rivieren en zee lonken. Wietse Jager (83) maakt samen met zijn kleinzoon Damian Gerritsen (´hij was toch vrij van school, kan hij mij mooi even helpen´) de Orca schoon, als voorbereiding op het nieuwe vaarseizoen.

De 16 meter Orca is een pareltje in het Hunsingokanaal langs de Trekweg in Ulrum, tegenover de woning van Wietse.

´De boot is zo´n 125 jaar oud, van 1896 of 1897. Het was eerst een Duits vrachtscheepje dat in de havens van Wilhelmshaven, Bremen en Hamburg werd gebruikt en later op de Duitse binnenwateren voer. De oorspronkelijke dieselmotor is vervangen. Deze heeft met 28 pk het dubbele vermogen.´

Een beetje lenigheid is wel vereist.

Al 49 jaar is de Orca zijn eigendom. Wietse heeft haar voor sloop behoed. ´De eigenaar was met meerdere boten onderweg naar de sloperij in Amsterdam en liep op de Eems aan de grond. Ik was daar op een werkschip aan het werk. De eigenaar raakte gewond aan zijn hand.´

´We hebben hem eerst en later zijn bootjes naar Delfzijl gebracht. Vervolgens kocht ik deze boot van hem. Het was toen nog een open boot, twee jaar ben ik bezig geweest om er een complete opbouw op te maken.´

Binnenkort gaat de Orca naar de werf op Lauwersoog, waar ze schoongespoten en geborsteld wordt en Wietse haar verft. Daarna begint de echte pret voor hem, maandenlang varen door de provincies, op binnenwateren en als het even kan ook op de Waddenzee.

´Varen zit in mijn bloed, ik heb altijd gevaren. Mijn vrouw ging ook altijd mee op de Orca, maar zij is alweer negen jaar geleden overleden.´

Het interieur is oud, zegt Wietse. Het zonnepaneel op het dek is nog het meest moderne. ´Daar draaien de verlichting, koelkast en tv op als ik in de haven lig. Ik wilde geen hulpmotor voor stroom, dat maakt zo´n lawaai.´

Ramen wassen, het wekelijkse klusje van Anne

Anne Kolkman maakt de ramen schoon van grand café De Pool aan de Molenstraat in Eenrum.

Het is haar vaste klus op zondag. ´Het verkeer en de zeewind maken de ramen snel vet. Ik houd niet van vieze ramen.´ Water met een scheutje azijn werkt perfect, zegt ze. ´Daarmee krijg je vlekkeloze en gladde ramen. Mijn oma voegde ook altijd een ui aan het water toe, dat trucje heb ik niet overgenomen.´

Vier dagen voor de opening kwam de lockdown

Lees “Ramen wassen, het wekelijkse klusje van Anne” verder

Toch nog een beetje feest in Mensingeweer

De stoet begint aan de optocht door het dorp. Ter geruststelling: trombonist John ziet de geparkeerde aanhanger op tijd.

Weinig activiteiten natuurlijk dit jaar op Bevrijdingsdag vanwege dat vermaledijde virus. Riemke, Robertine en Rita wilden deze bijzondere dag toch niet onopgemerkt voorbij laten gaan en organiseerden op het laatste moment een Bevrijdingsparade.

De 3RS van Mensingeweer riepen dinsdag de kinderen in het dorp op om hun fiets, skelter of step te versieren en mee te doen.

Lees “Toch nog een beetje feest in Mensingeweer” verder

Gratis te stelen!

´Deze tv is hier gratis te stelen!´ staat op de originele verpakking van een tv langs de kant van de weg.

Het lijkt alsof particulieren steeds vaker gratis spullen aanbieden voor hun huis, niet alleen goederen maar ook etenswaar. Een kleine greep uit het aanbod van de afgelopen twee jaar in deze regio.