Ad stippelt route uit voor Pieterpadfietsers

Ad noteert de gegevens van bed and breakfast Batenborg, tussen Winsum en Schouwerzijl.

MENSINGEWEER  Fietsend bij Mensingeweer, de omgeving tot zich nemend. Een fotocamera op de rug. Ad Snelderwaard (65) uit Amsterdam verblijft een dag op het Hogeland voor zijn gids Fietsen langs het Pieterpad.

Het boekwerk moet in het voorjaar van 2019 verschijnen. De fotograaf en ontwerper van fiets- en wandelroutes doet de klus voor uitgeverij Elmar.

´Er is ooit een dergelijk boekje verschenen. Dit wordt een compleet nieuw werk, bestaande uit een verse route, veel foto´s, verhalen en een overzicht van de voorzieningen. Ik probeer in grote lijnen de route van het Pieterpad te volgen. Wordt het te saai, druk of lelijk, dan wijk ik af en zoek een aantrekkelijk alternatief.´

De Amsterdammer heeft het Zuid-Limburgse deel van het Pieterpad inmiddels in kaart gebracht. Gistermiddag is hij gestart in Pieterburen en tot Mensingeweer gekomen. Vandaag is zijn streven ergens bij Rolde te eindigen.

Niks ergerlijker dan verkeerd te fietsen door een verdwenen bordje

Lees “Ad stippelt route uit voor Pieterpadfietsers” verder

Paarse Alletta opvallende verschijning: Nou, dit ben ik gewoon!

GROOT WETSINGE Met haar paarse of roze hanenkam is Alletta Majoor (48) uit Groot Wetsinge een opvallende verschijning. Paarse oma, noemt kleindochter Ayllyn haar. Vooral kinderen reageren op haar uiterlijk. ´Dat wil ik ook mama, hoor je ze zeggen. Je ziet de moeders schrikken.´

Alles bij Alletta is paars, lila of roze. Haar kleding, schoenen en zelfs het interieur van haar woning is overwegend in die kleuren. ´Dat is háár voorkeur´, zegt huisvriend René. ´Maar Tonny vindt het prima, hij is blij met een gelukkige vrouw.´

Je moet jezelf zijn en niet altijd doen wat anderen van je verwachten. Ook als je tachtig bent

Lees “Paarse Alletta opvallende verschijning: Nou, dit ben ik gewoon!” verder

Wonen op een paradijselijke plek, in een 400 jaar oude herberg

Roald en Janneke willen na de aanpak van de voorkant van het huis het uithangbord weer op zijn plek hangen.

WARFFUM Positieve geluiden horen Roald en Janneke van der Heide-van den Berg vooral.  De Warffumers bewonen sinds begin 2016 de 400 jaar oude herberg ´Rust een weinig´. Het pand verpauperde, tot verdriet van veel dorpsgenoten. De eerste twee jaar van renovatie zit erop. ´Nog twee jaar te gaan, hopen we.´

Het karakteristieke pand aan het water tussen Warffum en Onderdendam was dringend aan onderhoud toe toen de beide 43-jarigen het kochten. ´Sinds 1960 was het in het bezit van de familie Ronda. In de jaren zestig en zeventig is het gerestaureerd. De laatste tien jaar was er weinig meer aan gebeurd.´

Het gezin heeft negen schapen en een ram, zes kippen en een haan,  een hond, een poes en een hamster.

´We kenden dit plekje. Janneke komt uit Warffum, ik heb er vanaf mijn achtste gewoond. Toen we verkering hadden, hebben we weleens met een bootje hier een nachtje vlakbij gelegen, omdat we dit zo´n mooie plek vinden.´

Lees “Wonen op een paradijselijke plek, in een 400 jaar oude herberg” verder

Vlaggetjes maken kraampje in Bedum nog schattiger

BEDUM Een lieflijk verkoopstandje met pruimen en aardappelen aan de Grotestraat in Bedum. Voor het eerst verkopen Erric (60) en Mirjam (57) Vorstman de oogst van hun akkers.

Mirjam: ´We hingen altijd een tas met courgettes en komkommers aan het hek. Gratis mee te nemen. Dit jaar is de oogst van aardappelen en pruimen zo groot dat we besloten om maar te gaan verkopen.´ Erric: ´Het is een hobby, misschien verdienen we de kosten van de poters terug.´

Op ons landje rust zeker de zegen, we wonen bij de katholieke en hervormde kerk

Lees “Vlaggetjes maken kraampje in Bedum nog schattiger” verder

Toeterende automobilisten voor afvalopruimers Abel en Eika

Abel en Eika zijn net voorbij het keerpunt en lopen terug naar Sauwerd.

SAUWERD Andermans troep opruimen. Abel Huisman (58) en Eika Medema (60) uit Sauwerd zien de noodzaak ervan in. Zes keer per jaar ontdoen ze met grijpstokken de bermen van de N361 tussen Sauwerd en gemaal Tilburg van blikjes, plastic en ander afval.

Abel: ´We willen dat de weg en bermen er fatsoenlijk bijliggen. En de kans dat afval door de wind in de weilanden belandt, wordt er kleiner door. Zwerfafval kan levensgevaarlijk zijn voor vee.´

In het begin droegen we een tas, maar dat was al snel geen doen meer

Lees “Toeterende automobilisten voor afvalopruimers Abel en Eika” verder

Bestuur IJsclub Warffum het dak op

De klussers, vanaf links Jan IJpema, Jacques van der Heide, Dick Blink (blauw shirt), Jaap van der Veen, Eisse Ritsema en John Huizinga.

WARFFUM De bestuursleden van IJsclub Warffum hebben het druk. Vrijdag zijn ze begonnen met het vervangen van de dakplaten van het ijsbaangebouw.

´Het is een klus van een paar dagen´, meldt voorzitter Jacques van der Heide zaterdagmorgen. ´Daarna moeten de ramen nog vervangen worden. Ze lekken. Door een bijdrage van het Loket Leefbaarheid kunnen we dit onderhoud doen.´

Alleen Frans Over ontbreekt op de klusplek. Hij is net met de auto vertrokken om voor de heren drinken en eten op te halen. Bier waarschijnlijk? Dick Blink: ´Ook bier, dat drinken we aan het eind van de middag beneden, als we er een punt achter gezet hebben. Anders zou het te gevaarlijk worden.´

 

Pelgrims op weg naar Sint Jacobiparochie

Vooraan Caroline de Widt (Meppen), Piedie Casparie (Oosterhesselen) en Nico Groendijk uit Bedum, die al jaren grossiert in prijzen in de gehandicaptensport.

MENSINGEWEER Een groep van dertig wandelaars nadert zaterdagmorgen rond half elf in een straf tempo Mensingeweer. Ze hebben nog even te gaan, deze wandeldag eindigt in Zoutkamp.

Lees “Pelgrims op weg naar Sint Jacobiparochie” verder

Jan ´bijna 7 dagen per week´ terraszitter, Janny voelt minder drang

Jan en Janny op het terras van De Gouden Karper.

WINSUM ´De een zit ´s morgens om tien uur in zijn tuin, ik op een terras.´ Jan Bijsterveld (62) pakt ´bijna zeven dagen per week´ een terrasje, vaak bij horeca in zijn woonplaats Winsum. Janny Timmer (66) vergezelt haar partner vaak, maar lang niet altijd. ´De drang van Jan is sterker.´

Jan spreidt zijn armen wijd. ´Om tien uur begint voor mij de vrijheid´, geeft hij als reden voor zijn dagelijkse uitstapje. ´En de gezelligheid. Observeren en een praatje maken. Ik ga zo zitten dat ik het beste zicht hebben op alles wat langskomt. En we drinken altijd koffie, hè, nooit iets anders.´

´Samen met anderen zitten, vind ik leuk. We voeren diepgaande en minder diepgaande gesprekken. Roddelen is er niet bij. Alleen zitten is geen probleem. Dan voel ik mij niet alleen. Mijn creativiteit komt dan tot bloei. Allerlei ideetjes en plannetjes ontstaan dan.´

Jan Fladder noem ik hem wel. Hij móét weg

Lees “Jan ´bijna 7 dagen per week´ terraszitter, Janny voelt minder drang” verder

Onverwoestbaar in Wierumerschouw

Vee niet storen´ was jarenlang een luchtige rubriek in het Nieuwsblad van het Noorden, dat in 2002 opging in Dagblad van het Noorden. De rubriek stopte, het bordje waaraan de rubriek haar naam ontleende, staat nog altijd aan het begin en eind van het fietspad tussen Wierumerschouw en Oostum.

Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje

John bezig bij de entree van het bosje.

RASQUERT John van den Berg (65) uit Baflo onderhoudt als vrijwilliger misschien wel het onbekendste bosje van het Hogeland: het 6 hectare grote perceel van Staatsbosbeheer tussen Rasquert en Breede.

John haalt deze ochtend de kuilen uit het deels onverharde pad dat er tussen de graanvelden naartoe leidt. ´Het is nu mooi droog, maar als we regenachtig weer krijgen, zijn die kuilen vervelend.´

Staatsbosbeheer legde de zogeheten kleibosjes in de jaren zeventig aan om meer diversiteit in het Groninger landschap te brengen. ´Dit bosje is in vieren opgedeeld. Vooraan staan de populieren en de abelen, achteraan de wilgen en esdoorns´, zegt John.

Lees “Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje” verder