Iets creëren uit het niets: het is wat kunstschilder Luciën Olinga uit Winsum aanspreekt. Hij probeert te schilderen hoe hij de wereld ziet en deelt dat graag met anderen.
Luciën (46) maakt impressionistische schilderijen in acryl en olieverf. Meestal zijn het zonnige stadsgezichten met lange schaduwen. ´Mijn mooiste herinneringen stammen uit dagen waarop het prachtig weer was.´ Maar ook portretten van mensen of huisdieren maakt hij met alle liefde.
Het impressionisme past hem als een jas. ´Je kunt op een vlotte manier een mooi sfeerbeeld neerzetten. Het geeft snelheid aan je werk. Wat je ziet is niet helemaal uitgestippeld. Soms herken je figuren die zomaar je oma of je buurvrouw zouden kunnen zijn. Een schilderij van Huis de Beurs in Groningen heb ik verkocht aan een vrouw omdat ze daar haar vader in meende te zien.´
´Het werkt soms ook de andere kant op. In een ander schilderij van dezelfde plek herkende een vader in de serveerster zijn dochter. Hij wilde het graag kopen en vroeg om de originele foto. Toen hij die zag, schrok hij: dat was zijn dochter helemaal niet. Ik zei: dat heb ik ook nooit beweerd.´
Veel van zijn schilderijen ontstaan in alle rust in het atelier, aan de hand van foto´s.
´Als ik op pad ben, fotografeer ik mooie locaties. Een klein deel daarvan wordt uiteindelijk een schilderij. Heel af en toe schilder ik plein air, met een ezel op straat of in de natuur. Dat is lastig met een fulltime baan (als bouwkundig ingenieur bij een bouwbedrijf) en een gezin. ´s Avonds lukt het me makkelijker om tijd vrij te maken.´
Schilderen doet hij al sinds zijn tienerjaren. Op school haalde hij steevast hoge cijfers voor tekenen.
´Lang was ik autodidact, pas na mijn dertigste heb ik besloten mij te verdiepen en lessen te volgen bij Marleen Bakker, Renate Martini, Antje Sonnenschein, Hans Versfelt en Theo Onnes. Mijn werk is daardoor zeker verbeterd: in snelheid, in keuzes maken, compositie, kleurgebruik. Maar ik leer nog elke dag bij, hoor.´
Ondertussen groeide ook de vraag naar zijn schilderijen. ´Op jaarbasis maak ik gemiddeld 15 tot 20 werken. Daarnaast bied ik artprints op canvas en ansichtkaarten van mijn populairste schilderijen aan. Mijn vijftig greatest hits, noem ik ze gekscherend. Dat gaat vooral via Facebook en mijn website lucienpaints.nl. Alles wat ik maak, plaats ik daar.´
Soms komt een onderwerp meerdere keren terug op zijn ezel. ´Altijd vanuit een ander perspectief, want elk werk moet uniek zijn. Zo schilderde ik ooit in opdracht een tafereel van café Der Witz in Groningen. Later kreeg ik nog drie verzoeken en ben ik opnieuw aan de slag gegaan.´
Luciën exposeerde al op een groot aantal plekken. Tot eind februari hangen zijn werken in woonzorgcentrum Heymanscentrum in de stad. Een grote eer vindt hij de deelname deze zomer aan een expositie in het Martini Ziekenhuis.
´Via via ben ik gevraagd. Later bleek dat meer dan honderd kunstenaars zich hadden aangemeld; slechts een stuk of veertien mogen daadwerkelijk exposeren. Speciaal voor deze expositie ga ik nog een paar grotere schilderijen maken.´
Met een club die samen schildert in De Blauwe Schuit in Winsum exposeert hij vanaf begin maart werk in het kerkje van Klein Wetsinge.
´We vormen de oorspronkelijke lesgroep van Marleen Bakker, die enkele jaren geleden naar Texel is verhuisd. Elke maandag komen we nog steeds bij elkaar en soms maken we een uitstapje. Uitbater Mirte Tersteeg heeft ons gevraagd om in het kerkje te exposeren.´
Of hij ooit te zien is in een tv-programma als Project Rembrandt? ´Wie weet. Ik heb me opgegeven en ze hebben zelfs ook al contact met me opgenomen.´ Even lijkt het binnen handbereik, maar dan volgt de anticlimax: de opnames vallen precies in zijn vakantie. ´Tja, dat is dan waarschijnlijk pech.´