Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje

John bezig bij de entree van het bosje.

John van den Berg (65) uit Baflo onderhoudt als vrijwilliger misschien wel het onbekendste bosje van het Hogeland: het 6 hectare grote perceel van Staatsbosbeheer tussen Rasquert en Breede.

John haalt deze ochtend de kuilen uit het deels onverharde pad dat er tussen de graanvelden naartoe leidt. ´Het is nu mooi droog, maar als we regenachtig weer krijgen, zijn die kuilen vervelend.´

Staatsbosbeheer legde de zogeheten kleibosjes in de jaren zeventig aan om meer diversiteit in het Groninger landschap te brengen. ´Dit bosje is in vieren opgedeeld. Vooraan staan de populieren en de abelen, achteraan de wilgen en esdoorns´, zegt John.

Lees verder “Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje”

Mosterd na de maaltijd?

Pieterpadlopers passeren het wc-bordje in het Oosterbos.

Fantastisch initiatief, een wc speciaal voor Pieterpadlopers in Eenrum. Maar waarom hangt het bordje pas 100 meter voor de wc, nadat je het Oosterbos bijna gepasseerd bent?

De schrijver van dit stukje verplaatst zich in een Pieterpadloper met hoge nood. Die nadert komende vanaf Pieterburen na pakweg 4 kilometer wandelen het bos, wil maar één ding en zoekt als de wiedeweerga een plekje tussen struiken en bomen. Of hij of zij moet toevallig al weten dat het verderop comfortabeler kan…

Windmolens wijken voor heliport

EEMSHAVEN Met man en macht wordt gewerkt aan de ontmanteling van twee windmolens in het noordwestelijk deel van de Eemshaven. Ze maken plaats voor een heliplatform.

Groningen Seaports laat de start- en landingsplaats voor helikopters  aanleggen voor de windparken op zee. Voor de bouw en het onderhoud van die windmolens zijn transporten per helikopter noodzakelijk. Ook kan het heliplatform gebruikt worden voor ambulance- en traumavluchten.

Volgens  Seaports wordt alleen overdag gevlogen en zijn er gemiddeld vijftien vluchten per dag. Bij het platform komt een gebouw met onder meer een vertrek- en ontvangstruimte, kantoor en werkplaats.

Drukte onder de douche

Het is zondagmiddag dringen onder de douche op de Hunzeweg in Garnwerd. Sportievelingen spoelen de modder af van hun ruim 2 kilometer lange tocht door en langs sloten. De Braggeltocht is sinds 2011 het hoogtepunt van de vijfdaagse Garnwerd Grandioos.

Hengels verleggen, tentje afbreken en vrolijk verder vissen

Mario, Tom, Bernhard en Ben – en ook hond Yuma – laten zich niet uit het veld slaan. De ´illegale´ tent is niet te zien op de foto.

Duitsland is een land van regeltjes, wordt gezegd. Nederland kan er ook wat van, merken Mario Meyer (50), zijn zoons Ben (12) en Tom (9) en visvriend Bernhard Giesen (57) vrijdagmiddag.

De vier zitten nietsvermoedend te vissen bij gemaal Abelstok, tussen Wehe-den Hoorn en Mensingeweer, als de politie arriveert. Na een uitvoerig gesprek met de Duitsers vertrekken de twee agenten. Zij willen geen verdere toelichting geven aan schrijver dezes.

Mario: ´We mogen niet aan deze kant van de weg vissen, tussen de sluis en de brug. En de tent mag er niet staan, de drie visparaplu´s zijn geen probleem.´

Misschien moet ik mijn kentekenplaten maar geel verven

Lees verder “Hengels verleggen, tentje afbreken en vrolijk verder vissen”

Willem, biologisch tuinder met piratenvlag

Willem, op de achtergrond de kas met piratenvlag.

Slakken of luis, mooi laten zitten, vindt biologisch tuinder Willem Dijkstra (67). ´De vele vogels lossen het slakkenprobleem op. En mijn rode, gestippelde vriendjes helpen de planten van luis af. Je moet geen gif gebruiken, nergens voor nodig. Mensen die sproeien, werken zichzelf tegen.´

Willem heeft een lap van 100 vierkante meter grond op het volkstuinencomplex aan de Onderdendamsterweg in Winsum. Dat is bijzonder, want het is voor hem niet naast de deur. Elke dag is hij er wel een paar uurtjes te vinden.

Ik ben nogal van de babbel, mag graag met mensen omgaan

Lees verder “Willem, biologisch tuinder met piratenvlag”

Verkeersregelaar Harm Wegman laat niet met zich sollen

Harm op zijn vertrouwde stek in Garnwerd.

Wie kent hem niet? Harm Wegman, verkeersregelaar te Garnwerd. Wie in het weekend in het Reitdiepdorp komt, kan hem bijna niet missen. Zittend of staand aan de Hunzeweg, voor de ingang van restaurant Garnwerd aan Zee.

Wegman, prachtige naam voor een verkeersfunctionaris. ´Ik doe het al veertig jaar´, vertelt de 71-jarige Harm. ´Meestal in Garnwerd, maar ook wel bij activiteiten in Winsum of Ezinge. Zo was ik zaterdag bij de autoraces in Winsum. Stond bij oprit nummer vijf en moest de bezoekers voor de races doorverwijzen naar nummer vier. Komende zaterdag en zondag krijg ik het extra druk, tijdens Garnwerd Grandioos. Zaterdag is de braderie en zondag de Braggeltocht.´

Hebt u niet gezien wat ik aangaf? Of begrijpt u dat niet? Dat is niet best voor een automobilist

Lees verder “Verkeersregelaar Harm Wegman laat niet met zich sollen”

Eerst het verstand op nul voordat De Hoop weer pico bello is

Gerard en Martijn op molen De Hoop. Bob bevindt zich aan de andere kant van de molen in de hoogwerkerbak.

De staartconstructie en het gevlucht van koren- en pelmolen De Hoop bij Garsthuizen krijgen een nieuw likje verf.

Martijn Krabbendam is vorige week met zijn broer Bob en Gerard Havik begonnen aan de klus. De Wagenborger verwacht dat de van 1839 daterende molen er over twee weken weer pico bello uitziet.

Elke schilderbeurt begint met het minst leuke: het schuren. ´Dan moet ik even mijn verstand op nul zetten´, zegt Gerard. Hij doet zijn mondkapje voor en zet de schuurmachine aan.

Martijn is met zijn bedrijf Krabbendam Restauratiewerken gespecialiseerd in de restauratie en het onderhoud van monumenten, met name molens.

Voetbal kan deze Rinus Michels vaak niet boeien

Rinus in zijn achtertuin met uitzicht op de Onderdendamsterweg.

Rinus Michels. Met dezelfde naam als de legendarische trainer verwacht je een voetballiefhebber pur sang. Dat is niet zo. De burgemeester van Winsum kijkt slechts mondjesmaat voetbal. ´Studio Sport is voldoende voor het eredivisievoetbal en van het WK zie ik maar een klein stukje, de hoogtepunten. Een hele wedstrijd is meestal niet om aan te zien.´

Rinus (63) is geen familie van zijn naamgenoot die grote successen behaalde, met als hoogtepunt de Europese titel met Oranje in 1988. ´De vraag werd mij vroeger bijna standaard gesteld, vooral door mannen overigens. Ook bij mijn start in Winsum was dat het geval. Nou, mijn standaardantwoord is nee.´

Lees verder “Voetbal kan deze Rinus Michels vaak niet boeien”