Categorie: Hulde aan de vrijwilliger

Een groepje mensen met dezelfde passie: motorrijden. Zo zijn de Free Bikers Garnwerd het beste te omschrijven, zegt Dick Bonsing zaterdag in het Reitdiepdorp.

Dick vormt met Erwin de Groot en Bob de Paauw de Garnwerder inbreng. Alle drie fervente Harley-rijders. ´Daarnaast hebben we liefhebbers van buitenaf. We zijn ons in 2013 Free Bikers gaan noemen, na het overlijden van onze kameraad Klaas Postma. Hij was dé Harley-rijder van het dorp en we reden altijd samen al tochten. Door de trieste gebeurtenis is de band van ons groepje nog hechter geworden.´

Kijk ook eens naar onze hesjes, die staan toch helemaal niet strak?

Lees verder “Free Bikers Garnwerd zijn (naar eigen zeggen) een stelletje knuffelberen”

Een fietstocht halverwege onverwacht afbreken voor een wadlooptocht. ´Goa moar mit, fiets ken wel ien schuur´, roepen Riëtte en Marian Danhof, gidsen van Dijkstra Wadlooptochten. En zo geschiedde: samen met zo´n dertig militairen, tien toeristen en de tweeling dinsdagmiddag het wad op voor een zwerftocht van dik 2,5 uur. Spijt? Geen seconde. Wat een ervaring!

Bij de dijk achter Westernieland, in de Linthorst Homanpolder, begint de tocht met een korte uitleg. Marian (Eenrum) en Riëtte (Baflo) stellen zich voor en vertellen dat ze zussen zijn. ´O, zijn jullie zussen!´, grapt een militair. De gidsen zijn het gewend. ´Elke keer worden soortgelijke grapjes gemaakt. Straks ga je ons ook nog vertellen dat jullie een tweeling zijn, wordt er vaak aan toegevoegd.´

We gaan even verderop de dijk over en banjeren al snel door het slik van de kwelder. Makkelijker loopt het verderop over de drooggevallen zeebodem. Bij het doorwaden van de geulen komt het water soms tot de dijen. Een van de militairen roept verschrikt dat hij een NaZa heeft en wijst naar zijn kruis. Afkortingen zijn uitgevonden in het leger.

Lees verder “Zwerven over het wondere wad met de zussen Riëtte en Marian”

Ze hebben beiden geen elektrische fiets en hij is geblesseerd. Dus komt het extra goed uit dat Jan en Marja Oostindiën ook dit jaar de catering verzorgen van de fietstocht van de buurtvereniging Churchillweg in Zoutkamp.

Ze wachten bij buurtschap Schifpot, tussen Garnwerd en Feerwerd, op de tweede groep fietsers. De Zoutkamper vlag wappert op de aanhanger. ´We hebben koffie, thee, water, fris en fruit. Van Dirk Sloot kregen we ijs voor in de koelbox. Toch handig dat je buurman garnalenvisser is.´

Aan de fietstocht op deze warme zaterdag doen 25 buurgenoten mee, die in twee groepen een route van 40 kilometer fietsen. En óf de e-bike populair is! Alleen Edo Wiersum trapt zijn kilometers nog weg op een ´ouderwetse´ fiets.

Ze hebben de boom precies op de goede plek neergezet

Lees verder “Jan en Marja verzorgen de catering voor fietsende straatgenoten”

Drukte alom aan de Kievesterweg in Rasquert donderdagavond waar dertig vrijwilligers voorbereidingen treffen voor de zitmaaierrace van zaterdag. De sfeer zit er goed in.

Wie mocht denken dat het bij de races gaat om grasmaaien, komt bedrogen uit. Op de geprepareerde baan – het zou voor de deelnemers anders te hobbelig worden vanwege de tractorsporen – is geen grasspriet te zien. ´Dat wordt nog weleens gedacht, maar de race draait puur om snelheid´, meldt pr-man Mark Kieneker. Wedstrijdleider Henk Haaksema is erbij komen staan. ´De deelnemers in alle klassen rijden 3,5 minuut en nog twee rondjes, waarna ik ze afvlag.´

Lees verder “Geen grasspriet meer te zien: Rasquert is (bijna) klaar voor de zitmaaierrace”

Aan gemeenschapszin ontbreekt het niet in Warfhuizen. Vrijwilligers hebben sinds eind april samen 400 uur gestoken in de renovatie van dorpshuis De Warf.

Donderdagmorgen zijn Ina Kotter, Henk van Vreden, Rinke van Oosten, Jan Wubbema en René Kok in het dorpshuis te vinden. Brigitte Cornelis voegt zich er later bij. Klusjesman René, een oude bekende*, is de enige betaalde kracht en verantwoordelijk voor de bouw van de nieuwe toiletgroep. Nee, verzekert-ie, nog geen moment spijt gehad van zijn besluit om bij de politie weg te gaan.

Het is dringen achter de bar

Lees verder “Samen honderden uren zoet met het opknappen van het dorpshuis”

Tien uur koffietijd. Een kwartier met een vaste uitloop, verzekert Stijn van Genuchten, directeur van openluchtmuseum Het Hoogeland. ,,Kan ook niet anders, want we draaien vooral op vrijwilligers.´

Voor het museum, geopend van dinsdag tot en met zondag en jaarlijks goed voor tussen de 14.000 en 17.000 bezoekers, zijn in totaal zestig vrijwilligers en zes betaalde krachten in touw.

Lees verder “Koffiepauze met vaste uitloop in Warffum”

In de dorpstuin van Den Andel steken maandagochtend vier inwoners de handen flink uit de mouwen.

Rita Spieker, Klaske van Wijk, Jan Rademaker en Harry van der Heij wieden onkruid. Jan wisselt dit werk af met het ophalen en verspreiden van houtsnippers.

De dorpstuin is er nu drie jaar. Een groep inwoners heeft het voormalige voetbalveld achter dorpshuis Op Streek omgetoverd in een kleurrijke bloementuin en moestuin met aansluitend een weelderige bloemenweide met daarin een boomgaard in wording. Pony´s en schapen lopen geregeld in de afgerasterde ruimte naast de tuin.

Klaske: ´Wij vormen met zes mensen min of meer de vaste maandagochtendgroep.  Lina Bleeker en Anneke van den Berg kunnen er vandaag niet bij zijn. Het is altijd gezellig om zo samen bezig te zijn. Ook op andere dagen zijn hier vrijwilligers. En regelmatig houden we een gezamenlijke werkdag.´

Jan heeft een verrassing voor de drie anderen in petto: zelfgebakken cake.

Lees verder “Met z´n vieren aan de slag in de dorpstuin van Den Andel”

Met zijn knieën op een kunstmestzak met een kussentje erin en een emmer voor zich wiedt Gerhard Retsema op een maandagmorgen in zijn uppie onkruid in de tuin van de Sebastiaankerk in Warffum. ´Ik vind het heerlijk om bezig te zijn. Lekker buiten zijn en iets nuttigs doen.´

De oud-schooldirecteur heeft thuis ook een behoorlijke bloementuin, maar zijn wederhelft heeft hem verboden nog langer onkruid te wieden in de borders. ´Zij kijkt na afloop in de emmer en zegt dan: die had je moeten laten staan en die mag je niet plukken. Nee, van planten heb ik weinig verstand. En dat is wel gek, want mijn vader was bloemist en tuinman. Ik heb er weinig van geërfd.´

Bij de kerk op de wierde kan hij zijn gang gaan. Gerhard is doordeweeks de enige tuinman en beheert daarnaast verenigingsgebouw Pro Rege. Op acht zaterdagen per jaar zijn ze met een clubje van vijf vrijwilligers actief. ´Er moet veel snoei- en opruimwerk gebeuren. Elke keer is de aanhanger na afloop vol.´

Van planten heb ik weinig verstand. En dat is wel gek, want mijn vader was bloemist en tuinman

Lees verder “Onkruid wieden bij de kerk is voor Gerhard zeker geen straf”

Alsof de tijd heeft stilgestaan in Baflo. Op de laatste woensdag van de maand wordt De Schakel met de hand in elkaar gezet. Net zoals dat in 1959 gebeurde toen het eerste nummer van het dorpsblad verscheen.

´Dit is toch een voorbeeld van gemeenschapszin´, wijst Henk Buist op de manschappen, dertig mannen en vrouwen gezeten aan een lange rij aaneengeschoven tafels in dorpshuis Agricola. Druk en gezellig pratend. Af en toe worden de werkzaamheden even stilgelegd en komt Corrie Siepe langs met koffie en koek.

Lees verder “Met z´n dertigen 1500 Schakels (80 pagina´s dik) in elkaar zetten”

In de Notoarestoen worden de handen uit de mouwen gestoken. Elke laatste zaterdag van de maand brengen vrijwilligers het groene levenswerk van notaris C.N. Smit (1916-2002) op orde. Dat gebeurt in een leuke, ongedwongen sfeer.

Lees verder “Samen de schouders eronder in Notoarestoen”