Portrettekenaar Yvonne gaat geen uitdaging uit de weg

Geen moment spijt heeft Yvonne Hofman van haar besluit in 2015 om portrettekenaar te worden. Hooguit spijt dat ze het niet eerder heeft gedaan. ´Ik had niet verwacht dat het allemaal zo´n vaart zou lopen´, zegt de 48-jarige Roodeschoolster, die volledig autodidact is, over haar bedrijf Hofdesign.

In de woonkeuken/cursusruimte van het verbouwde arbeidershuis aan de rand van het dorp schenkt ze een vers bakje koffie in. Ze woont er met Alex en hun kinderen Max en Ronja. Op de verdieping van de schuur heeft haar man kortgeleden – zo goed en kwaad als dat gaat met reuma – een atelier gemaakt, dat nog in gebruik moet worden genomen. ´Ik werk altijd in de huiskamer, maar dat is niet praktisch omdat je continu gestoord wordt.´

Lees “Portrettekenaar Yvonne gaat geen uitdaging uit de weg” verder

Jack, Johan en Douwe hebben het maar druk met de kerstbomen

Johan (links) en Jack.

´De verkoop van kerstbomen begon altijd pas na Sinterklaas, maar schuift steeds verder naar voren´, zegt Jack Zant van Discus Profauna in Winsum woensdagmorgen, een dag voor 5 december.

Jack is op het terrein achter de winkel – rond molen De Vriendschap – bezig kerstbomen te netten, collega-eigenaar Johan Korsaan timmert een houten kruis onder een boom. Verderop lopen klanten langs het immense aanbod, op zoek naar het in hun ogen mooiste exemplaar.

Alle bomen heb ik minimaal vier keer in handen

Lees “Jack, Johan en Douwe hebben het maar druk met de kerstbomen” verder

In de rijdende winkel van Adolf is Gronings de voertaal

Dat is toch wel opvallend: geen woord Nederlands hoor je in de rijdende winkel van Adolf Schaap. Alle klanten die dit halfuurtje bij hem komen, spreken plat Gronings. ´Dat hoort toch zo? We zijn Groningers en moeten het dialect er wel inhouden, de jeugd spreekt het nauwelijks meer´, zegt de ondernemer uit Ulrum.

Het typeert direct ook zijn klanten: voor een belangrijk deel 70-plussers. De oudste wordt over enkele maanden zelfs 101. ´Het is voor ons ook een sociaal gebeuren. Een praatje maken met de andere klanten en Adolf´, verklaart een van hen als ze met een volle boodschappentas uit de wagen stapt.

Lees “In de rijdende winkel van Adolf is Gronings de voertaal” verder

Opa (85) werkt nog alle dagen mee in de fietsenzaak van Jan en Anky

Vader poetst, zoon repareert.

Het is de grote hobby van Johan Lietmeijer (85): zijn zoon Jan en schoondochter Anky meehelpen in hun tweewielerzaak aan de Schoolstraat in Uithuizen. ´Anders zit ik ook maar bij moe aan tafel, de hele dag uit het raam te kijken. En dan duren de dagen lang hoor!´

Vijf dagen in de week stapt Johan rond de klok van negen uur binnen. Het is voor hem niet ver lopen, hij woont met ´moe´ – Willy met wie hij dinsdag (26 november) op de kop af 60 jaar is getrouwd – naast de zaak. Voor het avondeten is hij weer thuis en tussendoor drinken ze samen koffie, eten ze gezamenlijk en doet Johan zijn middagdutje.

De medewerkers begroeten hem met opa. Ze weten wat hij als eerste gaat doen: koffiezetten voor de harde werkers.

Jan en Anky krijgen nog eens heimwee als ik hier niet meer ben

Lees “Opa (85) werkt nog alle dagen mee in de fietsenzaak van Jan en Anky” verder

Jan, muskusrattenbestrijder die tegenwoordig vooral kreeften vangt

Jan Iedema tilt de fuik boven water. Erin geen muskusrat te bekennen, wel twee kreeften. ´Amerikaanse rivierkreeften. Dit dreigt een nieuw probleem te worden, want ook deze dieren graven gangetjes. Elders is het al een plaag. Collega´s in Midden-Nederland hebben er weleens 150 in één fuik.´

Maar Jan is geen kreeftenbestrijder, dus pakt hij de fuik zo vast dat de twee kreeften zich in het water kunnen laten plonzen.

De muskusrattenbestrijder van ´t Stort (buurtschap bij Leens, hij kan zijn huis zien) controleert op een frisse, zonnige middag in november de fuiken in een sloot tussen Warfhuizen en Zuurdijk.

Lees “Jan, muskusrattenbestrijder die tegenwoordig vooral kreeften vangt” verder

De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)

Vanaf links: Jordy, Jamy, Freerk en in de kraan Gerben.

Freerk, Gerben, Jordy en Jamy werken deze koude ochtend in november in Warffum. Ze leggen kabel aan voor snel internet.

De vier zijn in dienst bij het grond- en straatwerkbedrijf van Alfred Kolkena, Westernieland.

Lees “De kabelleggers van Alfred Kolkena (met een ´beroemdheid´ in hun midden)” verder

De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe

Mineke (links) en Hilda.

Ze wilde zich niet langer schamen voor de slechte staat van onderhoud van de openbare begraafplaats in haar dorp. Hilda Oostenbrink deed vier jaar geleden een oproep voor vrijwilligers. Met succes!

Deze donderdagmiddag zijn ze druk aan het werk, zoals elk eerste en derde donderdag van de maand. Deze keer steken zes vrijwilligers de handen uit de mouwen op de begraafplaats aan de Kerkstraat in Wehe-den Hoorn: Mineke Ruiter, de broers Hans en Kees Zant, Arend Gunnik, Michiel van Kampen en Hilda. Twee ontbreken, Wim Bos en Harm Waninge hebben andere verplichtingen.

Er heerst weer serene rust, was een van de eerste reacties

Lees “De handen uit de mouwen op begraafplaats in Wehe” verder

Ron maait, harkt en perst voor de laatste keer in 2019

Ron harkt het gras, op de achtergrond het kerkje van Saaxumhuizen.

Het land – 50 hectare groot – is een dag eerder gemaaid. Veehouder Ron Iwema harkt dinsdag met zijn machine het gras, terwijl loonwerker Robin Datema 200 meter verderop de baalpers bedient. ´Dit is de vijfde en laatste snede. Dat mag ook wel, het is bijna november.´

Lees “Ron maait, harkt en perst voor de laatste keer in 2019” verder

Bladrammenas eraf, in 2020 aardappelen erin

Twaalf hectare bladrammenas klepelt landbouwer Derk Gesink deze oktoberdag ten zuiden van Baflo, op het land van veehouder Peter Rozema. Hij schat er tien uur mee bezig te zijn.

´Bladrammenas is een groenbemester. De machine verpulvert het gewas. We laten het twee weken liggen zodat het verteert en dan gaan we onderploegen´, vertelt de landbouwer uit Mensingeweer.

Lees “Bladrammenas eraf, in 2020 aardappelen erin” verder