Een bult graan wacht maandagmorgen in buurtschap Ter Laan (Bedum) op transport.
Graan in Ter Laan
Auteur: De Fietser
Hans ´Piraat´ Weijer, man van handel en wandel
´Hé Piraat, Hans Piraat of Hans Hoed.´ Iedereen in Wehe-den Hoorn groet Hans Weijer en andersom. Deze ochtend zit de flamboyante ´man van handel en wandel´ op een rieten stoel voor zijn huis aan de Mernaweg. Naast hem zijn twee jack russells en op zijn hoofd de onafscheidelijke zwarte hoed.
´Niet te ver hè´, roept hij naar zijn buren die net wegfietsen. ´Komt goed!´
´Ik kan met iedereen goed opschieten, met jong en oud´, zegt Hans, die zijn leeftijd geheim houdt. ´Af en toe wil ik gewoon 28 zijn.´
Hans neemt een trekje van zijn elektrische sigaret en wijst naar zijn woning waarvan hij de muren binnenkort wil opknappen: ´Dit is mijn zeventiende adres, heb hiervoor in huizen, op een boerderij en in een woonwagen gewoond. Ik heb al acht levens achter mij, heb van alles beleefd. Uitgeleend geld foetsie en enkele boten kwijtgeraakt door diefstal. Aangifte gedaan, maar de boten nooit teruggezien. Tegenwoordig verzeker ik ze maar.´
Lees verder “Hans ´Piraat´ Weijer, man van handel en wandel”André koestert zijn Spaanse windhonden uit het asiel
Met zijn windhonden Emma en Fabian wandelt André Brouwer op een zondagochtend in juli over het Delthepad, het voet-/fietspad langs het spoor in Warffum. ´Ze zijn van het ras galgo español en komen uit een asiel in Spanje. Ze werden gebruikt voor de jacht en na het seizoen gedumpt.´
´Emma is 12, 13 jaar, Fabian 7 maand. Via de Stichting Greyhonds Rescue Holland zijn ze bij ons terechtgekomen. In Spanje komt het vaak voor dat windhonden gedumpt worden. Op de site van de stichting staan genoeg ellendige foto´s. En sommige jagers zijn wel heel erg brutaal. Zodra het seizoen weer begint, stelen ze ze daar uit het asiel.´
Lees verder “André koestert zijn Spaanse windhonden uit het asiel”In huis zijn ze ontzettend lui, in de gekste houdingen liggen ze op de bank uit te rusten
Vijf dagen onthaasten met twee zoons
Dat valt niet mee! Met een temperatuur die pijlsnel richting de 30 graden gaat, loopt Leonie woensdagmorgen met haar zoons het Pieterpad. Een hoedje op, de schouders bedekt en wat wel blootgesteld is aan de zon ingesmeerd met een flinke laag zonnebrand. ´En we hebben drie flessen water mee, die we onderweg bijvullen.´
Lees verder “Vijf dagen onthaasten met twee zoons”Stoffige oogst
Boeren zijn weer aan het oogsten, zoals woensdag onder tropische omstandigheden bij Schaphalsterzijl. Door de droogte gaat het dorsen gepaard met flinke stofwolken.
Gemiddelde leeftijd in Wetsinge keldert tijdens pannenkoekendag
Klein Wetsinge lijkt zaterdagnamiddag een verjongingskuur te hebben ondergaan. Opvallend veel kinderen lopen met hun ouders rond in het dorpje. Reden: de Kinderpannenkoekenroute.
De eerste twee uren verliepen erg rustig. Té rustig. Buien trokken over en hielden de mensen thuis. Zodra het eenmaal droog is, verschijnen de bezoekers.
Lees verder “Gemiddelde leeftijd in Wetsinge keldert tijdens pannenkoekendag”Met de tekst en de weg komt het helemaal goed
Een medewerker van Bremer handel & transport uit Burum treft voorbereidingen voor het plaatsen van een bouwbord langs de provinciale weg N361 tussen Adorp en Sauwerd.
Het lijkt alsof de tekst op de kop staat, maar dat is schijn. ´Zodra de constructie openklapt, komt het helemaal goed.´
De weg tussen de afslag Munnikeweg en de stad is tot eind augustus gestremd vanwege onderhoud. Het gedeelte in Adorp wordt opnieuw ingericht. Het fietspad krijgt – en dat werd tijd ook! – een nieuwe asfaltlaag. Fietsers kunnen er in de zomervakantie gebruik van blijven maken.
Met het skûtsje naar het Groningse Winsum
Dat valt nog niet mee, de sluis bij Abelstok bedienen vanaf een 16 meter lang skûtsje. Durk Bakker en Connie Hermus ondervinden dit vrijdagochtend als ze op weg zijn naar Winsum.
Precies tegenover het bedieningspaneel ligt een schip afgemeerd, waardoor het verdraaid lastig manoeuvreren is. Uiteindelijk komt het goed. ´Altijd rustig blijven´, luidt het devies van de ervaren schipper Durk (56) die samen met zijn één jaar jongere vriendin vakantie viert in Groningen. ´We zijn een dag in de omgeving van Leens geweest, blijven een nacht in Winsum en gaan dan verder naar Delfzijl.´
Wasserwacht-bus van Rob & Chantal: Geef hem genoeg olie en water en hij rijdt wel
De Wasserwacht-bus van Rob R. (Rinse) de Jong en zijn vriendin Chantal Ensing is een opvallende verschijning op de Noord-Groninger wegen. ´Als ik mensen voor het eerst meeneem, verbazen ze zich: Rob, de mensen kijken allemaal naar ons. Mij valt het niet meer op, ben er inmiddels aan gewend.´
De 57-jarige Feerwerder, van beroep docent fotografie aan Noorderpoort in de stad, kocht de Mercedes 407D met 72 pk-motor in 2013. ´Ik was al een tijd op zoek naar een dergelijke bus, maar als er ergens eentje te koop stond, was het me altijd net te ver weg. Deze komt uit de buurt van Oberhausen, over de grens bij Arnhem.´
Lees verder “Wasserwacht-bus van Rob & Chantal: Geef hem genoeg olie en water en hij rijdt wel”Mario en Bernhard verknocht aan Abelstok: ´Hier komen we tot rust´
Daar zijn ze weer, de oude bekenden* Mario Meyer en Bernhard Giesen. Zeker om het weekend bivakkeren de Duitse viskameraden sinds een jaar bij Abelstok, tussen Mensingeweer en Wehe-den Hoorn. ´Dit is voor ons vakantie, hier komen we tot rust. Een paar dagen ontstressen´, zegt Mario op een zaterdagmorgen in juli.
´We vinden dit een geweldig plekje, aan het water en met mooi uitzicht. Geregeld komen mensen langs voor een praatje. Als de koffie klaar is, kunnen ze een bakje meedrinken.´
´We brengen de tijd door met praten, eten, drinken en genieten. Van vissen komt soms helemaal niets terecht. We zijn hier sinds donderdagavond en hebben de hengels nog niet gebruikt. Meestal gaan we rond een uur of zes ´s ochtends slapen en pakken we nog een paar uurtjes.´
Mario (51) heeft een drukke baan als huismeester in een verzorgingshuis, zijn kameraad (58) is arbeidsongeschikt door de ziekte van Lyme. Wat een tekenbeet al niet tot gevolg kan hebben. In mei lag Bernard nog tien dagen in het ziekenhuis in Meppen. Bernhard: ´De tekenbeet heb ik opgelopen bij het Schildmeer waar we eerst vaak naartoe gingen, tot het ons daar te druk werd.´
