Timmerman, meubelmaker, kunstenaar? Mensen vragen Kornelis Buist weleens wat hij nu eigenlijk voor beroep heeft. Zijn antwoord: ´Ik maak wat ik mooi vind. Geef er maar een naam aan.´
Kornelis (37) maakt vooral houten meubels met karakter. Sinds bijna anderhalf jaar is een sloepenloods aan de Reitdiepskade in Zoutkamp de thuisbasis van zijn bedrijf Kunstig Houtwerk.
´Hiervoor zat ik zeven jaar in een loods in Grijpskerk. Zonder ramen, zonder daglicht. Daar word je niet vrolijk van. Hier heb ik licht, uitzicht en ruimte. Precies wat ik zocht.´
Beneden is de werkplaats, boven de showroom met ambachtelijke pronkstukken. ´De meubels bedenk, ontwerp en maak ik zelf. Ik hou van bijzondere dingen, niet van standaard.´
De liefde voor hout ontstond al vroeg. ´Als kind wilde ik al timmerman worden. Ik heb nooit iets anders gewild. Wat ik met hout heb? Het is gewoon mooi. Het groeit in de natuur. Waarom vind je bepaalde muziek mooi, of iemand aantrekkelijk?´
Kornelis begon als timmerman en richtte zich later op het verbouwen van huizen en studentenpandjes. Tien jaar geleden begon hij voor zichzelf.
´Rond mijn 24ste ben ik nog drie maanden in Australië geweest. Eigenlijk was het de bedoeling om daar te blijven, want hier was ik er helemaal klaar mee. In Australië heb ik alles weer op een rijtje kunnen zetten en ben teruggekeerd.´
In Grijpskerk verschoof zijn werk steeds meer richting houtbewerking, waar zijn hart ligt. ´Ik maak nog wel in opdracht bijvoorbeeld keukens en trappen.´
De ambachtsman wijst naar een balustrade. ´Die is zoals vrijwel al mijn producten gemaakt met traditionele houtverbindingen. Er zit ruim 3000 euro aan hout in en bijna 200 uur werk. Helaas wilde de opdrachtgever niet de bijbehorende prijs betalen. Dan houdt het voor mij op. Het staat hier nu als blikvanger voor bezoekers.´
´Houtbewerking heb ik mezelf aangeleerd. Iedereen heeft talent, niet alleen zangers, voetballers en dansers. Dit is mijn talent. Als je doet waar je goed in bent, kun je jezelf veel aanleren. Ik heb er het geduld voor, zolang ik ergens mee bezig ben. Beslist niet als ik op een stoel zit te wachten.´
Vanuit zijn woonplaats Pieterzijl rijdt Kornelis dagelijks in dik tien minuten naar Zoutkamp. ´Het bevalt me hier goed. In de zomer heb je veel aanloop van toeristen. Ze komen voor de gekleurde huisjes en lopen dan ook hier naar binnen. Bezoekers zijn altijd welkom. Op donderdag, vrijdag en zaterdag is de showroom open, maar ik ben hier zes dagen in de week. Als mensen willen kijken, is dat geen probleem.´
Rijk wordt hij er zeker niet van. ´Mensen vragen me vaak of ik ervan kan leven. Ja, als ik zuinig leef. Dat is prima toch? Ik doe elke dag wat ik het leukst vind. Dat is mij meer waard dan ergens anders werken voor meer geld.´
In de showroom staan ook antieke kasten. ´In antiek zit nauwelijks handel, maar ik geloof in een revival. Als ik iets moois zie, koop ik het. Anders verdwijnt het. Voor een grote kolomkast met prachtig houtsnijwerk betaalden mensen vroeger een fortuin, ik kocht hem voor 200 euro. Mensen hadden hun hele leven dezelfde meubels. Nu willen ze om de paar jaar iets nieuws en kiezen liever voor Ikea.´
Kornelis vindt zelf niet dat hij iets bijzonders doet. ´Dat gevoel heb ik niet, maar bezoekers vinden van wel. Misschien is dat dan zo. Ik hoor ook vaak: dit zou ik ook wel willen doen. Dan denk ik: wat houdt je tegen?´
