Wandelaars lopen zondagavond met hun honden vanaf streekje ’t Stort naar Leens. Aan de horizon de Leenster toren.
Lezen, puzzelen en een praatje maken met wandelaars
DEN ANDEL Lezen en puzzelen zijn haar grote hobby´s. Zaterdagmiddag zit Jantje Sikkema (74) heerlijk relaxed met een puzzelboekje in haar hand voor haar huis aan De Streekweg in Den Andel.
´Dit is met deze warmte een heerlijke plek om te zitten, lekker in de schaduw van de bomen en een beetje in de wind. Je hebt hier veel bekijks, er komen veel fietsers en wandelaars langs, vaak mensen die de Pronkjewailtocht doen. Soms komt het tot een praatje´, aldus Jantje, die er al 48 jaar woont.
Ik begin de dag meestal met de twee sudoku´s in de krant
Lees verder “Lezen, puzzelen en een praatje maken met wandelaars”
Het wekelijkse tochtje van zeilfietser Harmen naar Fluitekruid
Zeilfietsen, je ziet ze niet veel. Harmen van Calcar (50) uit Kloosterburen heeft er eentje. Hij is er vrijdagmorgen mee op weg naar natuurvoedingswinkel Fluitekruid in Winsum.
Vaste prik tijdens het wekelijkse ritje is een rustpauze op het laatste bankje voor de Schouwerzijlsterweg. Even een rokertje doen op deze mooie plek. Wat filosoferen over het leven.
Harmen is aanhanger van de energetica. Het leven is in zijn ogen een kosmisch experiment. Vraagt zich af of de natuur waar we nu even van genieten er daadwerkelijk is. Of wijzelf überhaupt wel bestaan.
Van scholen moet hij helemaal niks hebben. ´Daar leren ze je alleen onzin, wat door de leraren verkondigd wordt als waarheid. En wat de meesten voor zoete koek slikken. Ik werd dan ook al snel van de lagere school naar de lomschool gestuurd, ze konden niks met me.´
Had je die mevrouw van dat bureau eens moeten horen toen ik haar aan de lijn had!
Lees verder “Het wekelijkse tochtje van zeilfietser Harmen naar Fluitekruid”
Fraaie verschrikker
ADUARDERZIJL De meeste vogelverschrikkers zien er niet uit, maar dit manshoge exemplaar in een graanveld bij Aduarderzijl mag er zijn. De vraag is natuurlijk of vogels zich erdoor laten afschrikken.
Luchtwachttoren nieuwste attractie op het Hogeland
Luchtwachttoren 7O1.
Dick van den Berg kijkt van een afstandje toe hoe de bezoekers bij de voet van luchtwachttoren 7O1 (7-Otto-1) bij Warfhuizen uitleg krijgen van Jacob Hellinga uit Winsum. Op de 15 meter hoge toren is Warfhuister Yvonne Suiveer die taak toebedeeld.
´Wat grappig dat jij Otto heet´, zegt Yvonne tegen een jongen in het gezelschap. Ze legt uit dat vrijwilligers tijdens de Koude Oorlog de toren bemanden en op gehoor en met een kijker speurden naar Russische vliegtuigen die lager vlogen dan de radar kon waarnemen.
In het gehele land werden dergelijke uitkijkposten aangelegd. Die in Warfhuizen werd in 1955 gebouwd en verloor net als alle andere torens in 1968 zijn functie. Er is in al die jaren alleen maar geoefend, een Russisch vliegtuig is nooit waargenomen. Gelukkig maar.
Alleen in Bedum staat nog een halve toren
Lees verder “Luchtwachttoren nieuwste attractie op het Hogeland”
Boeren in spe zijn er vroeg bij in Sauwerd
De broers Thys (9) en Jochem (7) Poelma zijn vrijdagochtend iets na zevenen al hard aan het werk in Sauwerd. Met een emmer halen ze water uit de sloot voor hun moestuintjes.
Het is een aandoenlijk gezicht, de twee bezige bijen langs de Provincialeweg. De oudste: ´Papa en mama vroegen ons om water uit de sloot te halen, want kraanwater mag je niet meer gebruiken voor de tuin. Dit water kan net zo goed, is misschien zelfs beter.´
Thys belandt tot kniehoogte in de sloot: Twee kletspoten, niks aan te doen
Sjoerd met maatje Nicky achterop naar de markt in Leens
Sjoerd van Wijk (78) uit Ezinge is woensdagmorgen op weg naar Leens, naar de weekmarkt. Doet-ie bijna elke week. Het is een mooi gezicht hem te zien fietsen met achterop jack russell Nicky.
´Zij is mijn maatje, zou niet weten wat ik zonder haar moest. Ze is met haar 11 jaar al aardig op leeftijd. Soms zeg ik: eigenlijk zou het beste zijn als we tegelijk gaan, dan hoeven we elkaar in elk geval niet te missen.´
´Ik ben al veertig jaar alleen en dan is een hondje een kostbaar bezit. Nicky is ontzettend lief naar mensen toe, maar van de meeste honden moet ze niets hebben.´
Soms heeft-ie twee jack russells in huis. De buren, die hij al veertig jaar als zijn beste vrienden beschouwt, hebben er ook eentje. Sjoerd past op hem als ze even weg zijn. ´Anders blaft hij de hele tijd. Zodra die bij mij is, gaat hij in mijn stoel zitten en hoor je hem niet meer. Ja, dan ben ik wel even mijn plekje kwijt.´
Nicky zit los in de houten mand achter op de fiets. Dat is niet voor niets. ´In het begin zat ze vast aan een riem. Ze is er toen een keer uitgesprongen en bleef hangen aan de riem. Ik kon haar net op tijd vastpakken. Sindsdien zit ze los. Het bijzondere is dat ze het daarna nooit meer geprobeerd heeft.´
De Ezinger heeft drie vaste adresjes op de markt. ´Ik ga naar de poelier voor kip, naar de kaasboer voor kaas en koop altijd twee zoute haringen bij de visboer.´
Mijn dochter Rina zei tegen Sjoerd: moet je eens zien, daar hangt opa
Lees verder “Sjoerd met maatje Nicky achterop naar de markt in Leens”
Confetti en knuffelen in de vroege ochtend
GARNWERD Wat is er woensdagmorgen om half acht aan de hand in Garnwerd? Jongeren staan bij de brug, de straat is bezaaid met confetti. ´Normaal komen we tegen deze tijd thuis.´
De groep heeft zojuist Peter Vergeer uitgezwaaid. Hij vertrekt naar Nieuw-Zeeland voor een drie maanden durende stage bij een veehouder.
Er is even flink geknuffeld en toen is Peter verder gereden
Sanne: ´Gisteravond hebben we een spandoek gemaakt met de tekst ´Peter gaat wéér grenzen over´ en vanmorgen hebben we ons hier om kwart over zeven verzameld. We gaan hem toch erg missen.´ Die andere grenzen gaat-ie over op feestjes, verklaart Frank lachend.
Toen Peter arriveerde lieten zijn dorpsgenoten een partij confettikanonnen afgaan. De veehouder in opleiding reageerde verrast. Sanne: ´Er is even flink geknuffeld en toen is Peter verder gereden.´
De confetti blijft achter op straat. Marco stapt in zijn autootje om later terug te keren met twee bezems. Samen ruimen ze de boel op en daarna gaat iedereen naar huis. ´Eerst nog een paar uurtjes slapen.´
Met vriendenvlet Diva naar Sail Harlingen
WINSUM Harm en Anneke Post en Denny en Thea Pelupessy gaan topdagen tegemoet. Ze vertrekken dinsdagmorgen vanuit Winsum naar Sail Harlingen. Dochter Nienke (Post) staat aan het roer. Ze vaart mee tot Leeuwarden en pakt daar de trein terug naar huis.
Diva is een vlet, eigendom van drie bevriende stellen. ´De boot is gefinancierd met de opbrengst van onze beleggingsclub Dividenda, vandaar de naam. We hebben haar casco gekocht en zelf opgebouwd. Zij paste met haar 6,70 meter net niet in het schuurtje van vrienden. Haar kontje stak eruit, daar hebben we een tent omheen gezet. Anderhalf jaar zijn we bezig geweest met de opbouw´, vertelt Harm.
Hij pakt het logboek erbij en bladert erin. ´20 mei 2006 om 11.00 uur heeft Alie Waalkens Diva gedoopt, bij Brands in Warfhuizen.´
Inmiddels heeft de boot er 800 vaaruren opzitten. Alie en Sieto Waalkens en Bert Hamer en Ineke Brouwer hebben inmiddels hun aandeel in Diva van de hand gedaan. Het stel Koos Boertjens en Jannie Kroes is voor hen in de plaats gekomen.
´Elk voorjaar komen we bij elkaar en maken we een onderhoudsplan en vaarschema voor het nieuwe vaarseizoen. We varen in wisselende samenstelling. Ook de kinderen maken geregeld een tochtje. In het najaar halen we tijdens de laatste tocht traditioneel met schepnetten alle troep uit het water. Het levert altijd wel vier, vijf volle vuilniszakken op.´
Ik heb de slang maar afgeknepen. Op dat idee was Harm zelf niet gekomen
Ad stippelt route uit voor Pieterpadfietsers
MENSINGEWEER Fietsend bij Mensingeweer, de omgeving tot zich nemend. Een fotocamera op de rug. Ad Snelderwaard (65) uit Amsterdam verblijft een dag op het Hogeland voor zijn gids Fietsen langs het Pieterpad.
Het boekwerk moet in het voorjaar van 2019 verschijnen. De fotograaf en ontwerper van fiets- en wandelroutes doet de klus voor uitgeverij Elmar.
´Er is ooit een dergelijk boekje verschenen. Dit wordt een compleet nieuw werk, bestaande uit een verse route, veel foto´s, verhalen en een overzicht van de voorzieningen. Ik probeer in grote lijnen de route van het Pieterpad te volgen. Wordt het te saai, druk of lelijk, dan wijk ik af en zoek een aantrekkelijk alternatief.´
De Amsterdammer heeft het Zuid-Limburgse deel van het Pieterpad inmiddels in kaart gebracht. Gistermiddag is hij gestart in Pieterburen en tot Mensingeweer gekomen. Vandaag is zijn streven ergens bij Rolde te eindigen.
Niks ergerlijker dan verkeerd te fietsen door een verdwenen bordje