Kwellerkwint. Een naam die anders doet vermoeden. De prachtige bed & breakfast van Theo Eijzenbach en Hanneke Granneman is beslist geen bouwval. Ook ligt die niet op de kwelder, maar hemelsbreed zo´n twee kilometer ervandaan, verscholen in een weelderige tuin. Achter de naam schuilt een bijzonder verhaal.
Midden in coronatijd, besloten Theo (71) en Hanneke (67) Brabant achter zich te laten en opnieuw te beginnen in Kruisweg.
Theo: ´In 2017 trok Hanneke bij mij in, in Oploo. Ik woonde daar toen al zeven jaar. We wilden graag samen ergens opnieuw beginnen en mijn voorkeur ging uit naar het Noorden.´
´Ik had altijd al iets met het waddengebied. Ik kwam hier geregeld met mijn vorige partner, Sjanneke. Daarvoor was Anneke mijn partner, met wie ik twee kinderen heb. Dus: Anneke, Sjanneke en nu Hanneke. En als hier in de buurt een leuke vrouw rondloopt, heet ze vast Janneke.´
Hanneke schiet in de lach. ´Hoho, drie keer is scheepsrecht!´
Voor haar was die stap minder vanzelfsprekend. ´Ik werkte bij zorgverzekeraar VGZ in Eindhoven. We zouden in 2020 eigenlijk naar Zweden op vakantie, maar door corona werd het een natuurkampeerterrein in Kollumerpomp. We hebben veel gefietst en werden steeds enthousiaster over deze omgeving. Het is hier prachtig en de mensen zijn vriendelijk. Toen dacht ik: misschien moet ik toch maar in het diepe springen.´
Nog tijdens die vakantie gingen ze op Funda op huizenjacht. Hun voorkeur ging uit naar Groningen.
De eerste bezichtiging was aan de Wadwerderweg in Usquert. ´Naast de voordeur van het karakteristieke huisje hing een bordje: Garmt Kroeze, ingang Kwellerkwint achterom. We ontdekten al snel dat Garmt een van de oprichters was van de anarchistische protestbeweging Provo. Dat sprak mij als pacifist en dienstweigeraar wel aan.´
´We brachten een bod uit. Al snel belde de makelaar. Hij zei dat hij slecht en misschien juist goed nieuws had. Iemand anders had meer geboden, maar hij was op dat moment bij iemand die zijn huis wilde verkopen zonder het op Funda te zetten.´
Nieuwsgierig zochten Theo en Hanneke onmiddellijk het adres op via Google Street View. ´We zagen een wit huisje met blauwe kozijnen. Hanneke had altijd gezegd: als we samen een huis kopen, dan moet het een wit huisje zijn. En ik wilde graag een beschutte tuin waar ik mijn gang kan gaan.´
Hanneke: ´Een paar dagen later gingen we kijken. We waren meteen verliefd. Dit was ons droomhuis. Alles klopte. Het huis, gebouwd in 1910 – waarschijnlijk als twee arbeiderswoningen – was goed onderhouden. Alle vinkjes konden we zetten. In januari 2021 verhuisden we.´
Van hun verhuizing hebben ze geen moment spijt gehad. ´Na een halfuurtje wandelen sta je boven op de waddendijk. Als ik uitkijk over de kwelder, denk ik nog steeds: wat is het hier mooi! En wat ook hielp: doordat ik tijdens en na corona thuis kon werken, hoefde ik zelden meer naar Eindhoven.´
Theo, die jarenlang in de psychiatrie werkte, voelde zich eveneens direct thuis.´Op de eerste avond liep ik met de hond toen er een uil van de ene naar de andere boom vloog. De stilte, de sterren… fantastisch. En iedereen groet elkaar. Dat gebeurde in Oploo echt niet. Van die zogenaamd stugge Groningers hebben wij nog niets gemerkt.´
De pas verbouwde schuur achter het huis zagen ze eerst als logeerplek voor kinderen en kleinkinderen. Hanneke: ´We hebben er een badkamer en riolering in aangelegd. Het is zo´n prachtige plek, met grote ramen die uitkijken op de tuin. Je ziet gasten ontspannen zodra ze binnenkomen. Je wordt wakker midden in het groen.´
´Uiteindelijk vonden we het zonde om het huisje alleen voor familie te gebruiken. We hebben eerst mensen laten proefslapen. Die waren enthousiast, dus hebben we het op Airbnb en Natuurhuisje gezet. Vanaf het begin liep het goed.´
Over de naam hoefden ze niet lang na te denken. ´Kwellerkwint is waar het voor ons allemaal begon. Bovendien is het een eerbetoon aan Garmt Kroeze. De naam schrikt blijkbaar niemand af; we hebben er tenminste nog nooit opmerkingen over gekregen.´
´De bezetting is goed, al is het in de winter vanzelfsprekend wat rustiger. De meeste gasten trekken eropuit om te fietsen, wandelen, wadlopen of een dag naar Schiermonnikoog te gaan. Ze komen uit het hele land, maar ook Duitsers en Belgen weten ons te vinden.´
´De contacten met de gasten zijn overwegend heel plezierig. Eigenlijk hebben we maar één keer een vervelende ervaring gehad. Die mensen lieten een enorme rommel achter en namen ook nog een boek mee. Maar over het algemeen trek je mensen aan die bij je passen. Mensen die een natuurlijke niet-aangeharkte tuin erg waarderen.´
´Officieel zijn we geen B&B. Een ontbijt serveren we alleen nog op verzoek. In het begin deden we dat standaard op de eerste ochtend, maar het kostte veel tijd en was behoorlijk prijzig. Bovendien bleef er vaak van alles over. Dat vonden we zonde.´
Kortom, Theo en Hanneke kijken met veel tevredenheid terug op hun beslissing om naar Groningen te verhuizen. ´Ons sociale leven is hier drukker dan het ooit in Brabant was. We doen mee aan allerlei activiteiten in de buurt, hebben veel leuke contacten en inmiddels ook een aantal goede vrienden. Ja, het was een uitstekende zet.´
