Jan ´bijna 7 dagen per week´ terraszitter, Janny voelt minder drang

Jan en Janny op het terras van De Gouden Karper.

´De een zit ´s morgens om tien uur in zijn tuin, ik op een terras.´ Jan Bijsterveld (62) pakt ´bijna zeven dagen per week´ een terrasje, vaak bij horeca in zijn woonplaats Winsum. Janny Timmer (66) vergezelt haar partner vaak, maar lang niet altijd. ´De drang van Jan is sterker.´

Jan spreidt zijn armen wijd. ´Om tien uur begint voor mij de vrijheid´, geeft hij als reden voor zijn dagelijkse uitstapje. ´En de gezelligheid. Observeren en een praatje maken. Ik ga zo zitten dat ik het beste zicht hebben op alles wat langskomt. En we drinken altijd koffie, hè, nooit iets anders.´

´Samen met anderen zitten, vind ik leuk. We voeren diepgaande en minder diepgaande gesprekken. Roddelen is er niet bij. Alleen zitten is geen probleem. Dan voel ik mij niet alleen. Mijn creativiteit komt dan tot bloei. Allerlei ideetjes en plannetjes ontstaan dan.´

Jan Fladder noem ik hem wel. Hij móét weg

Lees verder “Jan ´bijna 7 dagen per week´ terraszitter, Janny voelt minder drang”

Onverwoestbaar in Wierumerschouw

Vee niet storen´ was jarenlang een luchtige rubriek in het Nieuwsblad van het Noorden, dat in 2002 opging in Dagblad van het Noorden. De rubriek stopte, het bordje waaraan de rubriek haar naam ontleende, staat nog altijd aan het begin en eind van het fietspad tussen Wierumerschouw en Oostum.

Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje

John bezig bij de entree van het bosje.

John van den Berg (65) uit Baflo onderhoudt als vrijwilliger misschien wel het onbekendste bosje van het Hogeland: het 6 hectare grote perceel van Staatsbosbeheer tussen Rasquert en Breede.

John haalt deze ochtend de kuilen uit het deels onverharde pad dat er tussen de graanvelden naartoe leidt. ´Het is nu mooi droog, maar als we regenachtig weer krijgen, zijn die kuilen vervelend.´

Staatsbosbeheer legde de zogeheten kleibosjes in de jaren zeventig aan om meer diversiteit in het Groninger landschap te brengen. ´Dit bosje is in vieren opgedeeld. Vooraan staan de populieren en de abelen, achteraan de wilgen en esdoorns´, zegt John.

Lees verder “Werken als vrijwilliger in misschien wel het onbekendste bosje”

Windmolens wijken voor heliport

EEMSHAVEN Met man en macht wordt gewerkt aan de ontmanteling van twee windmolens in het noordwestelijk deel van de Eemshaven. Ze maken plaats voor een heliplatform.

Groningen Seaports laat de start- en landingsplaats voor helikopters  aanleggen voor de windparken op zee. Voor de bouw en het onderhoud van die windmolens zijn transporten per helikopter noodzakelijk. Ook kan het heliplatform gebruikt worden voor ambulance- en traumavluchten.

Volgens  Seaports wordt alleen overdag gevlogen en zijn er gemiddeld vijftien vluchten per dag. Bij het platform komt een gebouw met onder meer een vertrek- en ontvangstruimte, kantoor en werkplaats.

Willem, biologisch tuinder met piratenvlag

Willem, op de achtergrond de kas met piratenvlag.

Slakken of luis, mooi laten zitten, vindt biologisch tuinder Willem Dijkstra (67). ´De vele vogels lossen het slakkenprobleem op. En mijn rode, gestippelde vriendjes helpen de planten van luis af. Je moet geen gif gebruiken, nergens voor nodig. Mensen die sproeien, werken zichzelf tegen.´

Willem heeft een lap van 100 vierkante meter grond op het volkstuinencomplex aan de Onderdendamsterweg in Winsum. Dat is bijzonder, want het is voor hem niet naast de deur. Elke dag is hij er wel een paar uurtjes te vinden.

Ik ben nogal van de babbel, mag graag met mensen omgaan

Lees verder “Willem, biologisch tuinder met piratenvlag”

Verkeersregelaar Harm Wegman laat niet met zich sollen

Harm op zijn vertrouwde stek in Garnwerd.

Wie kent hem niet? Harm Wegman, verkeersregelaar te Garnwerd. Wie in het weekend in het Reitdiepdorp komt, kan hem bijna niet missen. Zittend of staand aan de Hunzeweg, voor de ingang van restaurant Garnwerd aan Zee.

Wegman, prachtige naam voor een verkeersfunctionaris. ´Ik doe het al veertig jaar´, vertelt de 71-jarige Harm. ´Meestal in Garnwerd, maar ook wel bij activiteiten in Winsum of Ezinge. Zo was ik zaterdag bij de autoraces in Winsum. Stond bij oprit nummer vijf en moest de bezoekers voor de races doorverwijzen naar nummer vier. Komende zaterdag en zondag krijg ik het extra druk, tijdens Garnwerd Grandioos. Zaterdag is de braderie en zondag de Braggeltocht.´

Hebt u niet gezien wat ik aangaf? Of begrijpt u dat niet? Dat is niet best voor een automobilist

Lees verder “Verkeersregelaar Harm Wegman laat niet met zich sollen”

Eerst het verstand op nul voordat De Hoop weer pico bello is

Gerard en Martijn op molen De Hoop. Bob bevindt zich aan de andere kant van de molen in de hoogwerkerbak.

De staartconstructie en het gevlucht van koren- en pelmolen De Hoop bij Garsthuizen krijgen een nieuw likje verf.

Martijn Krabbendam is vorige week met zijn broer Bob en Gerard Havik begonnen aan de klus. De Wagenborger verwacht dat de van 1839 daterende molen er over twee weken weer pico bello uitziet.

Elke schilderbeurt begint met het minst leuke: het schuren. ´Dan moet ik even mijn verstand op nul zetten´, zegt Gerard. Hij doet zijn mondkapje voor en zet de schuurmachine aan.

Martijn is met zijn bedrijf Krabbendam Restauratiewerken gespecialiseerd in de restauratie en het onderhoud van monumenten, met name molens.

Wilfred heeft het maar druk met de voetbalvelden

Wilfred controleert of er nog voldoende graszaad in de bak zit.

De voetbalcompetitie ligt stil, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt op de sportcomplexen. Wilfred Ammeraal (44) uit Warfhuizen heeft het juist superdruk.

Woensdagmorgen is de medewerker van Ability druk met de trekker met doorzaaimachine in de weer op het droge hoofdveld van Corenos in Roodeschool.

Lees verder “Wilfred heeft het maar druk met de voetbalvelden”

Lekker op de boot bij Leens, daar heeft de NAM niks over te zeggen

Rita met Quincy.

LEENS Al 32 jaar liggen Berend (65) en Rita (59) Knol uit ´t Zandt van mei tot eind oktober met hun boot bij Leenstertillen, de buurtschap ten zuiden van Leens. ´Het is hier rustig en mooi, bovendien kunnen we hier de auto kwijt. Dat is handig in verband met ons werk.´

Rita is even alleen met Quincy, de bijna anderhalf jaar oude Cavalier King Charles Spaniël. Op deze plek voelen zij zich thuis, zegt zij. ´Deze plek past ons. Als ´s avonds de zon ondergaat, is het hier in één woord geweldig.´

´We hebben hier niets met de bevingsellende te maken. Dat maakt het verblijf hier extra aangenaam. Ons thuisgevoel in ´t Zandt is ons ontnomen. Ons huis wordt gesloopt. Wanneer dat gebeurt en waar wij komen te wonen, is onbekend. Al tweeënhalf jaar leven wij in onzekerheid. Wat we wel weten, is dat de woningstichting de huur verdubbelt omdat wij scheefhuurders zijn. We gaan naar 860 euro per maand. Scheefhuurders… Berend is er geboren, woont er zijn hele leven lang al.´

Het gekke is dat we geen grammetje bevingsschade hebben. Ons huis heeft de oorlog overleefd

Lees verder “Lekker op de boot bij Leens, daar heeft de NAM niks over te zeggen”