WEHE-DEN HOORN De paraplu beschermt de medewerkers van netbeheerder Enexis woensdagmorgen tegen de miezerregen, van de zomer deed-ie bijna alle dagen dienst als parasol.
Auteur: De Fietser
Wat heeft Henk te zoeken bij Jos en Annemarye?
Wat zou er met Jos en Annemarye aan de hand zijn? En wat is de rol van Henk, die er kennelijk later aan toegevoegd is? Het roze bord op het pand van Wongema, werkplek voor denkers, makers en praters en daarnaast dorpscafé, in Hornhuizen roept vooral vragen op.
Lees verder “Wat heeft Henk te zoeken bij Jos en Annemarye?”
Harry houdt van hout en klassieke Groninger boerenschuur
´T ZANDT Een fraai gezicht, de nieuwe gebinten bij een woning tussen Zijldijk en ´t Zandt. En die heerlijke houtgeur! Harry Aalberts (67) bouwt er een klassieke Groninger boerenschuur. Hij neemt de gebinten en dakconstructie voor zijn rekening. De bewoner doet later zelf de muren en het dak.
Hout, het is Harry zijn grote liefde. Het is niet voor niets dat hij al in 1978 in Leermens zijn bedrijf Aalberts Hout begon. Op zijn website (zie linkje onderaan) blijkt dat het bouwen van boerenschuren slechts een klein onderdeel is van zijn activiteiten.
´Hout is het duurzaamste bouwmateriaal. En Groninger boerenschuren zijn cultureel erfgoed, ze horen bij het Hogeland, zoals kerken en wierden.´
Lees verder “Harry houdt van hout en klassieke Groninger boerenschuur”
Zaterdagklus voor Dirk Jan: 7 hectare uien oogsten
Dirk Jan Binnema besteedt zijn zaterdag nuttig. Hij oogst uien op het land van zijn ouders tussen Eenrum en Broek. De 16-jarige scholier, die de akkerbouwopleiding doet aan AOC Terra in Groningen, heeft er plezier in.
´Door de droogte en hitte van de afgelopen zomer zijn de uien wat minder dik dan anders, maar we mogen niet klagen. Het oogsten gaat lekker. Ze blijven een weekje liggen zodat de groene stengels afsterven en het mooie uien worden.´
De Eenrumer is om acht uur begonnen met zijn klus. ´Tot ongeveer vijf uur ben ik nog bezig. Dan heb ik 7 hectare gedaan.´
Van hobbelig naar een biljartlaken in Warffumerbos
Het leed voor fietsers, voetgangers, scootmobilisten, hardlopers en andere gebruikers is bijna voorbij.
Lees verder “Van hobbelig naar een biljartlaken in Warffumerbos”
Koffie met taart, appelsap persen en livemuziek
Maarhuizen, zondag 9 september, 12.45 uur. Mayke Zandstra en Gijs van Rhijn, de nieuwe bewoners van de Enne Jans Heerd in Maarhuizen, houden open huis. Het is Open Monumentendag.
Ze pachten de 18de-eeuwse boerderij van Staatsbosbeheer en willen er een belevingsplek van maken.
Gaandeweg de middag wordt het steeds drukker in de boerderij en boomgaard. Mayke en Gijs schatten dat er duizend bezoekers zijn geweest.
Neuzen in boeken in Saaxumhuizen
Boekenliefhebbers weten wel waar ze zaterdag (8 september) moeten zijn: in het kerkje van Saaxumhuizen, op de jaarlijkse boekenbeurs van de Dorpsvereniging. De opbrengst van de verkoop is voor het onderhoud van het 13de-eeuwse kerkje.
Edwin en Petra van Waddenvarkens: Hard werken maakt niet ongelukkig
Waarschijnlijk het meest mediagenieke varkensbedrijf van het Hogeland is te vinden in de polder bij Uithuizermeeden. Edwin (47) en Petra Spa (41) runnen daar Waddenvarkens. Varkens in Nood gaf vijf sterren voor de diervriendelijke en duurzame manier waarop ze hun dieren houden.
Druk, druk, druk. Edwin en Petra draaien ieder tachtig uur per week. ´In december wel honderd´, vertelt Edwin. ´Dan staan we tot de feestdagen op tal van kerstmarkten en fairs. Nou, dan kun je ons wegdragen als het eenmaal kerst is. Maar we vinden een eigen bedrijf heerlijk. En van hard werken word je niet ongelukkig. Het bedrijf is tegelijkertijd onze hobby.´
Extra druk was het de laatste tijd na een lovend artikel in de Volkskrant. Petra: ´De online bestellingen stroomden binnen, vooral uit Noord- en Zuid-Holland. Het waren er zoveel dat het voor ons voordeliger was het vlees zelf te bezorgen. Dus ik met de bestelbus op pad. Een vrouw die opendeed, riep direct haar man erbij: ´kijk, de boerin komt helemaal voor ons uit Groningen´.´
Lees verder “Edwin en Petra van Waddenvarkens: Hard werken maakt niet ongelukkig”
Bolchrysanten, de grootste zijn het gewildst
De tijd van de bolchrysanten is weer aangebroken. Dat betekent hard werken voor de familie Verdonk in Usquert. Deze middag zijn André (55) en zijn neef Vincent (23) druk aan het oogsten.
Ze laden aan de Westerhornseweg twee wagens vol met bolchrysanten. André: ´We hebben ze in zes kleuren, maar eigenlijk maakt de kleur niet eens heel veel uit. De grootste verkopen het hardst.´
In april zijn de potjes met stekjes, afkomstig uit Brazilië, de grond in gegaan. De langdurige droogte is de boordevol bloemknopjes zittende planten niet aan te zien. ´We hebben veel moeten beregenen. Gelukkig kwam daar geen verbod op. De kwaliteit van de bolchrysanten is uitstekend, zelfs nog beter dan vorig jaar.´
Weinig kwekers kiezen voor de volle grond
Vier fraaie verkoopstalletjes
De verkoopstalletjes langs de weg lijken steeds fraaier te worden. Op de foto vier willekeurige stalletjes in Noord-Groningen die er mogen zijn, in Zijldijk en Loppersum (boven) en in Breede en Broek (onder).