´We hebben een camping gemaakt waar we zelf zouden willen kamperen. Kleinschalig en in onze ogen super-de-luxe, met een toilet, douche, buitenkeukentje, lekkere koffie, heel veel rust en een mooie duisternis. Maar we realiseren ons dat sommige mensen dit primitief noemen.´
Anthon Keuchenius (61) en Sandra Kiela (60) verruilden in september 2024 Driebergen (Utrecht) voor Warfhuizen.
Ze wonen in een Zweedse houtskeletwoning, gebouwd in een boerenschuur aan de Vaart Oostzijde, even buiten het dorp.
Branderij Het Halve Ambt. Koffie, kamers, kamperen staat op het bord dat ze eind juli plaatsten tegenover de oprit naar de boerderij.
Anthon: ´Sinds onze verhuizing hebben we al onze tijd in ons landgoedje gestoken. Het terrein was volledig overwoekerd. Uiteindelijk bleken de contouren van de oude veldjes nog zichtbaar. Tot ongeveer 25 jaar geleden was dit een kampeerterrein.´
´We wonen op dit terrein met drie andere huishoudens. Mijn nicht Nelleke is een van de bewoners. We hebben bij haar een keer een stop gemaakt op weg naar Noorwegen en zagen direct de mogelijkheden. Vorig jaar hadden we door een erfenis voor het eerst in ons leven geld. Daar moesten we iets mee. In Driebergen koop je dan iets kleins, zonder perspectief. Nelleke tipte ons dat dit te koop kwam.´
´De campingvergunning gold nog. Een eigen camping leek ons een leuke optie. Kleinschalig, voornamelijk voor fietsers, wandelaars en kanoërs. Voor mensen die een pleisterplaats zoeken en van rust en natuur houden.´
´We zijn twee maanden geopend en hebben al tientallen gasten gehad. We twijfelen of we nog een bord bij de brug in het dorp moeten zetten, want drukte zien we niet zitten.´
´Iets met Hogeland in de naam vonden we niet spannend genoeg. In een gesprek met buurman Jan Dirk Imelman kwam Het Halve Ambt voorbij. Zo heette vroeger het bestuurlijk gebied tussen De Marne en het Hogeland.´
´De naam heeft een dubbele betekenis voor ons. We zien dit alles als een soort half ambt naast ons werk. Sandra is lerares Nederlands, ik ben journalist.´
´In het tussenstuk van de boerderij hebben we de sanitaire voorzieningen gerealiseerd en een ruimte voor een koffiebranderijtje, een wens van mij.´
´Ik heb veel over het Midden-Oosten geschreven, meestal voor NRC. Voor mijn werk ging ik vaak naar Jemen, daar is koffie groot geworden. De Nederlanders hebben het ooit uit dat land gestolen en verspreid over de wereld.´
´Voor mijn werk heb ik in 2023 een reis gemaakt langs koffieboeren in Zuid-Amerika. Dat leverde behalve een verhaal (in onder meer Vrij Nederland) ook een expositie over kwaliteitskoffie op. Die was te zien in Driebergen en hangt nu permanent in onze schuur. Mijn boodschap: koop geen goedkope shitbonen, ga voor kwaliteit! Dan weet je dat de boer redelijk betaald krijgt.´
´Met het koffiebranden ben ik heel simpel begonnen, met bonen in een pannetje op het vuur. Inmiddels heb ik een brander. Ik doe er 1 kilogram groene bonen in en haal er 850 gram versgebrande koffiebonen uit. Bonen van verschillende herkomst, met allemaal hun eigen smaakprofiel.´
´Het branden doe ik wekelijks of vaker, afhankelijk van de vraag. We verkopen het in zakjes aan mensen die langskomen. Je kunt bij ons voor 1 euro ook een kop koffie drinken.´
´We hebben een druk jaar achter de rug. Het is nu eindelijk een beetje rustig aan het worden. Er zijn nog wel losse eindjes. We willen graag een Zweedse shelter realiseren als overnachtingsmogelijkheid. En het lijkt ons leuk om de hooizolder als overnachtingsplek aan te kunnen bieden. Plannen die voorlopig alleen in mijn hoofd zitten.´
