Wie timmert er nu buiten in de vrieskou een vogelhuisje op een stil weggetje buiten het dorp? Gerard Oosterhoff is de naam, twee dagen eerder toegetreden tot de club van zestigers.
Stef (links, 26) en Lammert (29) met hun vader Fester Klok (50).
Liefst drie huizen in tweelingdorp Baflo-Rasquert heten Klokhoes. ´Er zit een heel verhaal achter´, zegt Stef Klok, eigenaar van Klokhoes in de Heerestraat in Baflo. ´Fiets maar even mee naar mijn pa.´
Eerst halen we Stefs broer Lammert op, die nog geen 250 meter verderop aan de Willem de Zwijgerstraat woont. Ook in Klokhoes, het bordje schittert aan de zijkant van zijn huis. We fietsen nog een halve kilometer naar Klokhoes nummer 3, aan de Jargesweg in Rasquert.
Hij werd zaterdag81, toch peinst Bouko Bareveld er niet over om te stoppen met Houtbouw Bareveld. Zeven dagen in de week – voor en na een middagdutje – werkt hij in zijn schuur aan garages, schuren en tuinhuisjes.
´Zijn werk is zijn hobby´, zegt Pia aan de keukentafel. Zij kan het weten, want ze zijn al 56 jaar met elkaar getrouwd. ´Als hij stopt zou ik de reuring missen. En ik zou trouwens niet graag willen dat hij de hele dag bij mij in de keuken duimen zit te draaien.´
Daar zijn ze het beiden over eens. Bouko: ´Bewegen is het allerbeste medicijn op aarde. Je wilt het niet geloven, maar elke ochtend ren ik naar de weg om de krant uit de bus te halen.´
Een opmerkelijke naam voor een autorijschool: Afrit Wassenaar. Klinkt Randstedelijk, maar de eigenaar woont toch echt in Schouwerzijl.
Alex Wassenaar is de naam, bewoner van het monumentale waarhuis naast de brug. ´Twee jaar geleden ben ik met mijn rijschool begonnen. De naam Alex was al vergeven, die rijdt al rond in de stad. In Zwolle zag ik een lesauto die Afrit Zwolle heette. Dat inspireerde mij tot Afrit Wassenaar.´
Pieterpad-lopers uit Vaassen passeren in januari 2023 het bewuste bordje.
Het wc-bordje voor Pieterpatters bij de ingang van het Oosterbos in Eenrum is zomaar verdwenen. Zijn Harrie en Martha Baars gestopt met deze service?
´Nee hoor´, zegt Martha, ´wandelaars en fietsers met hoge nood zijn nog altijd welkom. Het bordje lag kortgeleden zwaar beschadigd in de berm. Mogelijk is het eraf gereden. Staatsbosbeheer heeft gezegd een nieuw bord plaatsen, maar dat is nog niet gebeurd.´
Een bijzondere melding voor Dierenambulance Groningen: de vondst van een visarend in Maarhuizen. De roofvogel was door een voorbijganger uit het Mensingeweersterloopdiep gehaald.
Isalyn Klamer uit Eenrum, werkzaam bij de dierenambulance, had geen buitendienst maar de liefde voor dieren zit diep.
´Het is heel druk vandaag en we zijn onderbemand. Ik heb mijn vader gebeld en gevraagd of hij mij wilde helpen. Hij heeft veel verstand van vogels.´
Berend Balkjeplein. Maar de man die in het huis aan de Mernaweg in Wehe-den Hoorn woont heet toch Dijkstra? Maar even vragen hoe dat zit.
Bé (65), zijn roepnaam, zit zoals zo vaak op het bankje voor het huis. Druk met het groeten van voorbijgangers. Het lijkt wel of hij iedereen kent. En andersom.
Op het eerste gezicht lijkt het een kunstwerk, in werkelijkheid zijn het twee wokkels, kleine windturbines die duurzame energie gaan opwekken voor de aan het Westerdijkshornsterpad gelegen woning.
Riet en Feike vervelen zich geen moment in Warfhuizen.
Neem een willekeurige afslag en laat je verrassen. Zo ook in Warfhuizen, waar het kronkelige authentieke wierdestraatje Burum eindigt bij het paradijsje van Feike en Riet Vlas. ´Het landje´ noemen ze het liefkozend.
Feike en Riet – gepensioneerd landmeter en verpleegkundige, beiden 79 jaar jong – wonen al een halve eeuw in de Betuwe, in Elst. Elk jaar kamperen ze enkele periodes op hun bijna 2 hectare land aan de voet van de wierde, dat ze 22 jaar geleden overnamen van familie.
Boerin Elke Koster is 50 jaar geworden en dat vindt ze helemaal niks. ´Verschrikkelijk, echt waar. Met 50 ben je oud, echt oud. Kijk maar eens hoelang je scrolt als je je leeftijd moet invullen op internet.´