Gwen laat haar paard Juul – zes weken geleden nog doodziek – uitrazen

Gwen met Juul, op de achtergrond Sabina met het verzorgpaard.

Gwen Velink (17) is op een mistige decembermorgen in de buitenbak van manege De Marneruiters in Kloosterburen in de weer met haar merrie Juul. ´We gaan zo dressuur doen in de binnenbak. Eerst moeten de paarden hun teveel aan energie kwijt. Ze even laten vliegen, zodat ze hun ei kwijt kunnen. Dan kunnen we straks in alle rust rijden.´

Gwen spreekt over we, verderop in de buitenbak longeert (uit laten razen aan een touw) haar vriendin Sabina een verzorgpaard.

Blauwe neus, tong uit de mond, dikke kaak

Lees “Gwen laat haar paard Juul – zes weken geleden nog doodziek – uitrazen” verder

Bakkerij Stoet: Daan en Rob kunnen er niet tegen bakken

Bakker Daan (links) met zijn assistent Rob.

De heerlijke geur van versgebakken brood komt je tegemoet op de grote parkeerplaats in Pieterburen. Bakkerij Stoet is in bedrijf! Daan Voermans bakt in de oude circuswagen van Renz de broden, bakker-in-opleiding Rob Vlaar is zijn assistent.

Daan was er vroeg bij, vertelt hij om een uur of elf ´s ochtends. ´Ik heb er een dagtaak aan, heb nog niet één keer gezeten. Vanmorgen om vijf uur ben ik begonnen de houtoven op te stoken. We bakken met aflopende temperaturen, waarbij het brood als laatst aan de beurt is. Gisteravond heb ik het deeg gemaakt. We geven deeg echt de tijd, daarom is de smaak ook anders dan bij de meeste andere bakkers. Het roggebrood komt ´s avonds al in de oven. Dat moet er acht uur in op 100 graden.´

Lees “Bakkerij Stoet: Daan en Rob kunnen er niet tegen bakken” verder

Fred, postbezorger in Pieterburen én Oudeschip, scootert elke dag 110 km

Fred in de Hoofdstraat in Pieterburen. Honden die hij op zijn route tegenkomt, trakteert hij op koekjes. Die zitten in het rode zakje.

Hij is postbezorger in Pieterburen én Roodeschool en wijde omgeving. Fred Herkströter (49) uit Doodstil legt elke dag 110 kilometer af op duurzame wijze, op een elektrische scooter en driewieler van PostNL.

Lees “Fred, postbezorger in Pieterburen én Oudeschip, scootert elke dag 110 km” verder

Kastanjebomen weg bij schillenboer Sietse

De laatste takken gaan de versnipperaar in. Vanaf links Paul, Sjoert-Jan en Sjabbe.

Schillenboer in ruste Sietse Siegers heeft voortaan vrij uitzicht op de Onderdendamsterweg in Winsum. De drie kastanjebomen voor zijn huis zijn geveld. Ze leden aan de kastanjebloedingsziekte.

Op een ochtend in november halen Sjabbe Datema en Sjoert-Jan van der Veen de takkenhoop weg. Alles gaat in de versnipperaar. Sjabbe (Mensingeweer) heeft samen met zoon Robin en stiefzoon Sjoert-Jan (beiden Eenrum) een loonbedrijf en boomrooierij.

Lees “Kastanjebomen weg bij schillenboer Sietse” verder

´Domie´ schildert rustig zijn hek, haasten heeft geen zin

Een wit schilderspak aan, een blauwe muts op het hoofd. Klaas Pieterman (76) is op een maandagmorgen begonnen aan een flinke klus: het schilderen van het sierhek voor de pastorie in Niekerk.

´Drie weken duurt het, weet ik nog van de vorige keer. Als het weer tegenzit, is het misschien pas volgend jaar klaar. Het is geen haastklus, ik doe rustig aan. Het moet goed gebeuren. Haasten heeft geen zin.´ *

Lees “´Domie´ schildert rustig zijn hek, haasten heeft geen zin” verder

Zwitserse witte herders van Cynthia houden van shoppen

Cynthia met Chico (links) en Ivar.

Bij het haventje van Den Andel loopt op een herfstdag Cynthia Dijkhuizen (60) met haar twee Zwitserse witte herders Chico en Ivar. Zo vanzelfsprekend is het niet haar in haar eigen dorp te treffen. ´Steeds hetzelfde rondje om de kerk vind ik niks aan. Het liefst pak ik de auto om in andere dorpen in de buurt te wandelen, op plekken waar ze vrij kunnen lopen.´

Lees “Zwitserse witte herders van Cynthia houden van shoppen” verder

Het avontuur van Martine op boerderij Nimmerdor

Martine en dochter Sophie (haar broertje Thijn is op school) bij de koelkast met zelfgemaakt zuivel.

Winsumer rundvlees verkocht ze al, in augustus kwam daar Winsumer zuivel bij. ´Zelfgemaakt in de keuken van melk van onze koeien´, zegt Martine Wolters-van Dijk, die samen met haar man Klaas een melkveehouderij heeft aan de Netlaan in Winsum.

De melk waar Martine (38) de producten van maakt, komt van de negentig koeien die grazen op het land rond boerderij Nimmerdor. ´Het is geen biologische melk, maar het gaat wel een eind die kant op. Onze melk leveren we via de melkfabriek aan Albert Heijn. Daarvoor gelden duurzame eisen.´

Lees “Het avontuur van Martine op boerderij Nimmerdor” verder

Een heerlijke lunch in de vette bietenklei

Vanaf links: Jan-Dirk Veltman, Ceico Datema, Wim van Dijk, Marieke Datema, Aaffien Datema en Julian Boogaart.

Daar hebben Aaffien en Marieke Datema wel even hun best op gedaan. Moeder en dochter trakteren de mannen die bij Tinallinge bieten rooien op een uitgebreide lunch.

Lunchen in de vette klei. En wat voor een lunch! ´Een broodje hamburger, soep, bolletjes met ham en kaas, fruit, drinken en slaatjes´, somt Aaffien het aanbod op. ´Je moet goed voor de werkers zorgen.´

Als het maar niet gaat vriezen

Lees “Een heerlijke lunch in de vette bietenklei” verder

Monnikenwerk voor Jan Jaap en vrijwilligers in Domies Toen

Jan Jaap bij de beroemde rode beuk.

Jan Jaap Boehlé (61) zit op de grond en wiedt zevenblad en zuring. De aarde laat hij door zijn handen glijden om te voorkomen dat piepkleine wortelresten achterblijven. ´Dán pas kun je tuinieren, anders blijf je eeuwig achter de feiten aanlopen. Het is monnikenwerk, maar als je het niet doet, ben je nog meer tijd kwijt. Dan moet je het één of twee keer per maand doen. Dit scheelt zoveel ellende.´

Lees “Monnikenwerk voor Jan Jaap en vrijwilligers in Domies Toen” verder

Maaien van sloten: Bennie mag het al 32 jaar graag doen

Al zo´n 32 jaar is hij in de herfst met de maaikorf op pad. Bennie Penninga (55) mag het werk graag doen.

´Gestructureerd werk ligt me, je weet waar je begint en moet eindigen. Je doet wel steeds hetzelfde, maar nooit op dezelfde plek. Je zit droog, de cabine is voorzien van klimaatregeling en Radio Noord staat op. Natuurlijk heb je midden in de landerijen weinig aanspraak, maar ik heb de telefoon naast me. Als ik iemand wil spreken, kan dat.´

Lees “Maaien van sloten: Bennie mag het al 32 jaar graag doen” verder