Voetbalkantine foetsie

Slopers van De Weert uit Spijk maken korte metten met de kantine en kleedruimten van voetbalvereniging Winsum op sportpark Schilligeham. De kantine, decennialang in gebruik bij vv Hunsingo, is al met de grond gelijk gemaakt, de rest volgt binnen enkele uren.

Supervrijwilliger Leendert Slagter is een van de mensen die vrijdagmorgen naar de werkzaamheden kijken. ´Daar heb ik heel wat uren doorgebracht, vele feesten gevierd en flink wat bier gedronken´, zegt hij. ´Ook hielp ik mee als mijn opa er kaart- en sjoelavonden organiseerde.´

Aan de andere kant kijkt hij ook uit naar de nog te bouwen nieuwe kantine: ´Ook daar gaan we er een gezellige boel van maken.´

Op de plek van het clubgebouw komt de weg over Winsum West, het sportcomplex in wording. Er komen drie nieuwe voetbalvelden, een clubonderkomen met kleedgelegenheid en nieuwe infrastructuur. Hoofduitvoerder is Krinkels BV.

Voor het eerst weer vers gras ruiken is voor Philip een mooi moment

De eerste keer maaien, de eerste snede van het land halen. Melkveehouder Philip Elsinga geniet ervan. ´Het is altijd een mooi moment om weer vers gras te ruiken. De eerste snede levert ook het meest voedzame gras op, zeer eiwitrijk.´

Philip (48), geboren en getogen op zijn boerderij aan de Voslaan ten zuidoosten van Winsum, beleeft het jaarlijks hoogtepuntje op tweede paasdag. De nieuwe maaier beleeft ook nog eens zijn vuurdoop, dat maakt deze dag extra bijzonder.

Eind april maaien is al aan de vroege kant

Lees “Voor het eerst weer vers gras ruiken is voor Philip een mooi moment” verder

Onkruid wieden bij de kerk is voor Gerhard zeker geen straf

Met zijn knieën op een kunstmestzak met een kussentje erin en een emmer voor zich wiedt Gerhard Retsema op een maandagmorgen in zijn uppie onkruid in de tuin van de Sebastiaankerk in Warffum. ´Ik vind het heerlijk om bezig te zijn. Lekker buiten zijn en iets nuttigs doen.´

De oud-schooldirecteur heeft thuis ook een behoorlijke bloementuin, maar zijn wederhelft heeft hem verboden nog langer onkruid te wieden in de borders. ´Zij kijkt na afloop in de emmer en zegt dan: die had je moeten laten staan en die mag je niet plukken. Nee, van planten heb ik weinig verstand. En dat is wel gek, want mijn vader was bloemist en tuinman. Ik heb er weinig van geërfd.´

Bij de kerk op de wierde kan hij zijn gang gaan. Gerhard is doordeweeks de enige tuinman en beheert daarnaast verenigingsgebouw Pro Rege. Op acht zaterdagen per jaar zijn ze met een clubje van vijf vrijwilligers actief. ´Er moet veel snoei- en opruimwerk gebeuren. Elke keer is de aanhanger na afloop vol.´

Van planten heb ik weinig verstand. En dat is wel gek, want mijn vader was bloemist en tuinman

Lees “Onkruid wieden bij de kerk is voor Gerhard zeker geen straf” verder

Douwe en Robert, de makers van de beroemde Eenrumer klompen

  • Het begint met wilgenhout. Robert met de kettingzaag.

Klompen maken, Eenrumer klompen. Douwe (79) en Robert (55) van der Meulen zijn woensdagmorgen bezig met wat ze al jaren doen in navolging van hun (voor)ouders Douwe en Jetze. ´Dit verveelt nooit´, zegt Douwe in de werkplaats, ´maar het is natuurlijk ook ons werk.´

De grootvader van Douwe begon de klompenmakerij en 119 jaar later is het nog altijd een springlevend bedrijf. ´Tot 1920 was het puur handwerk, daarna kwamen de machines. Wat dat betreft is het werk er steeds eenvoudiger op geworden. In de jaren zeventig hebben we het bedrijf uitgebreid met een schoenmodezaak.´

Vader en zoon – beiden geduldig van aard, een onmisbare eigenschap voor dit ambacht – maken de klompen van wilgenhout, veelal afkomstig uit het Noorden. ´Het is licht en taai hout. Daarmee maken we het onszelf moeilijk, maar het levert de beste kwaliteit klompen op´, vertelt Douwe.

Vader en zoon zijn geduldig van aard, een onmisbare eigenschap voor dit ambacht

Lees “Douwe en Robert, de makers van de beroemde Eenrumer klompen” verder

Drukte bij het voetbalveld op een woensdagochtend

IJsbrand van dakdekkersbedrijf Medema. Links Hans Zwakenberg van Man & Mach.

Voor een woensdagochtend is het ongebruikelijk druk op het sportpark in Kloosterburen. Vrijwilligers verrichten onderhoud op en rond de voetbalvelden en de kantine krijgt een nieuw dak.

Dakdekkersbedrijf Medema voert die laatste klus uit. Eigenaar IJsbrand Medema, al dertig jaar dakdekker, kijkt om elf uur goedkeurend toe hoe de door hem ingehuurde vakmensen – overwegend Friezen – nieuwe platen aanbrengen. ´Het gaat sneller dan verwacht. We zijn om half acht begonnen en het dak ligt bijna vol. Het is straks nog een kwestie van afwerken. We gebruiken platen van Falk, die zijn sterk isolerend´, zegt IJsbrand, die in Molenrij woont en dus een thuiswedstrijd speelt.

Lees “Drukte bij het voetbalveld op een woensdagochtend” verder

Pauzeren op het land en daarna verder met de pootaardappelen

Mooi gezicht om ze te zien zitten op het land bij Eenrum, Nico Walstra (54) en Pieter Meijer (53) hebben even middagpauze. De trekker met aardappelpootmachine houdt ze uit de wind.

Ze poten samen met stagiair Hans Pieter Binnema aardappelen. ´Kwaliteitsaardappelen van het ras Arsenal´, vertellen ze. ´Ze gaan uiteindelijk de hele wereld over. Agrico doet zaken in tachtig landen. Er worden snacks van gemaakt, zoals chips en wokkels.´

Lees “Pauzeren op het land en daarna verder met de pootaardappelen” verder

Soms dikke huid nodig in centrum van Uithuizen

Een medewerker van Sava Verkeersregelaars praat maandagmorgen even met een bekende op de Blink in Uithuizen. Tijdens de werkzaamheden op het winkelplein is het een komen en gaan van vrachtverkeer en daarom lopen er dagelijks een of meerdere verkeersregelaars rond.

Dat was een vriendelijke man. Zo kan het ook

Een paar minuten later vraagt een vrachtwagenchauffeur hem de weg naar Sennema op het Molenerf. Nu de brug over het Boterdiep eruit ligt, is alles anders in Uithuizen. Een bedankje volgt en de chauffeur rijdt verder. ´Dat was een vriendelijke man. Zo kan het ook.´

Verkeersregelaars moeten soms een dikke huid hebben. ´Als alles wat mij wordt toegewenst ook daadwerkelijk gebeurt, stond ik hier nu niet. Dan was ik er al lang niet meer geweest´, zegt de verkeersregelaar. ´Een deel van de automobilisten heeft bitter weinig geduld.´

De Blink en omgeving krijgt een complete facelift. De opvallendste verandering is de terugkeer van het Boterdiep op deze plek, na een afwezigheid van 60 jaar.

Vijftien meter de lucht in voor onderhoud aan houten windmolen

Twee medewerkers van EAZ Wind verrichten dinsdagmorgen (9 april) onderhoud aan de windmolen op het land van firma De Roo aan de Maarhuizerweg in Baflo. Want ook de 15 meter hoge molens met groene mast en houten wieken en staart moeten periodiek nagekeken worden.

EAZ Wind bestaat in mei vijf jaar en heeft inmiddels 237 molens gebouwd, waarvan een groot deel in Noord-Groningen staat. Eind 2017 stond de teller nog op 100. De initiatiefnemers, vier bevriende studenten, begonnen het bedrijf op een boerderij in Overschild en verhuisden al snel naar Hoogezand. Er werken inmiddels ruim veertig mensen.

De molen brengt volgens het bedrijf gemiddeld 33.000 kilowattuur per jaar op.

Zeeuwse klipper van Bouke bepaalt al 30 jaar het aanzicht van Schouwerzijl

De Mark – met als oorspronkelijke thuishaven Breda – bepaalt al 30 jaar het aanzicht van het haventje van Schouwerzijl. De Zeeuwse klipper is eigendom van Bouke van der Kolk, beter bekend als Bouke van De Mark. ´Ik hoor veel positieve reacties over mijn schip. En dat is logisch, een haven zonder schip is een leeg gat.´

Het haventje met sluis worden gerenoveerd, nieuwe damwanden zijn al aangebracht. Dat is de reden dat De Mark tijdelijk pak ´m beet 60 meter verderop ligt. Rond die plek moest de Kromme Raken eerst worden gebaggerd alvorens de 69-jarige Bouke kon afmeren. ´Ik verwacht hier toch zeker de rest van het jaar te liggen. De werkzaamheden zijn drie weken geleden begonnen en er moet nog veel gebeuren.´

Dat 10 procent van de inwoners zich intensief bezighoudt met de haven is toch een teken van saamhorigheid

Lees “Zeeuwse klipper van Bouke bepaalt al 30 jaar het aanzicht van Schouwerzijl” verder