Met z´n allen hop plukken bij Landgoud

De plukkers in de schuur. Rechts Hero, Ale veegt de boel aan.

KLOOSTERBUREN Een bijzondere activiteit, zaterdag in de schuur van biologische boerderij Landgoud tussen Pieterburen en Kloosterburen. Vrijwilligers plukken hop onder leiding van Hero Havenga de Poel.

De hopplanten groeien sinds twee jaar bij de boerderij van Hero en zijn ouders Ale en Fenna aan de Dijksterweg. Niet zonder reden natuurlijk. Hero is een van acht eigenaren van Brouwerij Groninger. Voor hun bier wordt spelt en hop gebruikt van Landgoud en soms ook vlier. De hop geeft het bier zijn bekende bittere smaak.

Het is een probeerobject, waarmee we vorig seizoen zijn begonnen

Lees “Met z´n allen hop plukken bij Landgoud” verder

Harry houdt van hout en klassieke Groninger boerenschuur

Harry schaaft, Jaap (achtergrond) schuurt.

´T ZANDT Een fraai gezicht, de nieuwe gebinten bij een woning tussen Zijldijk en ´t Zandt. En die heerlijke houtgeur! Harry Aalberts (67) bouwt er een klassieke Groninger boerenschuur. Hij neemt de gebinten en dakconstructie voor zijn rekening. De bewoner doet later zelf de muren en het dak.

Hout, het is Harry zijn grote liefde. Het is niet voor niets dat hij al in 1978 in Leermens zijn bedrijf Aalberts Hout begon. Op zijn website (zie linkje onderaan) blijkt dat het bouwen van boerenschuren slechts een klein onderdeel is van zijn activiteiten.

´Hout is het duurzaamste bouwmateriaal. En Groninger boerenschuren zijn cultureel erfgoed, ze horen bij het Hogeland, zoals kerken en wierden.´

Lees “Harry houdt van hout en klassieke Groninger boerenschuur” verder

Zaterdagklus voor Dirk Jan: 7 hectare uien oogsten

EENRUM Dirk Jan Binnema besteedt zijn zaterdag nuttig. Hij oogst uien op het land van zijn ouders tussen Eenrum en Broek. De 16-jarige scholier, die de akkerbouwopleiding doet aan AOC Terra in Groningen, heeft er plezier in.

´Door de droogte en hitte van de afgelopen zomer zijn de uien wat minder dik dan anders, maar we mogen niet klagen. Het oogsten gaat lekker. Ze blijven een weekje liggen zodat de groene stengels afsterven en het mooie uien worden.´

De Eenrumer is om acht uur begonnen met zijn klus. ´Tot ongeveer vijf uur ben ik nog bezig. Dan heb ik 7 hectare gedaan.´

Edwin en Petra van Waddenvarkens: Hard werken maakt niet ongelukkig

Het valt niet mee om gehurkt te blijven zitten als een 250 kilogram zwaar varken je enthousiast begroet. Petra vindt het wel grappig.

UITHUIZERMEEDEN Waarschijnlijk het meest mediagenieke varkensbedrijf van het Hogeland is te vinden in de polder bij Uithuizermeeden. Edwin (47) en Petra Spa (41) runnen daar Waddenvarkens. Varkens in Nood gaf vijf sterren voor de diervriendelijke en duurzame manier waarop ze hun dieren houden.

Druk, druk, druk. Edwin en Petra draaien ieder tachtig uur per week. ´In december wel honderd´, vertelt Edwin. ´Dan staan we tot de feestdagen op tal van kerstmarkten en fairs. Nou, dan kun je ons wegdragen als het eenmaal kerst is. Maar we vinden een eigen bedrijf heerlijk. En van hard werken word je niet ongelukkig. Het bedrijf is tegelijkertijd onze hobby.´

Extra druk was het de laatste tijd na een lovend artikel in de Volkskrant. Petra: ´De online bestellingen stroomden binnen, vooral uit Noord- en Zuid-Holland. Het waren er zoveel dat het voor ons voordeliger was het vlees zelf te bezorgen. Dus ik met de bestelbus op pad. Een vrouw die opendeed, riep direct haar man erbij: ´kijk, de boerin komt helemaal voor ons uit Groningen´.´

Lees “Edwin en Petra van Waddenvarkens: Hard werken maakt niet ongelukkig” verder

Bolchrysanten, de grootste zijn het gewildst

André stroopt de mouwen op, Vincent komt aangelopen. Max, een kruising tussen een herder en een rottweiler, houdt een oogje in het zeil.

USQUERT De tijd van de bolchrysanten is weer aangebroken. Dat betekent hard werken voor de familie Verdonk in Usquert. Deze middag zijn André (55) en zijn neef Vincent (23) druk aan het oogsten.

Ze laden aan de Westerhornseweg twee wagens vol met bolchrysanten. André: ´We hebben ze in zes kleuren, maar eigenlijk maakt de kleur niet eens heel veel uit. De grootste verkopen het hardst.´

In april zijn de potjes met stekjes, afkomstig uit Brazilië, de grond in gegaan. De langdurige droogte is de boordevol bloemknopjes zittende planten niet aan te zien. ´We hebben veel moeten beregenen. Gelukkig kwam daar geen verbod op. De kwaliteit van de bolchrysanten is uitstekend, zelfs nog beter dan vorig jaar.´

Weinig kwekers kiezen voor de volle grond

Lees “Bolchrysanten, de grootste zijn het gewildst” verder

Geen commentaar op Friese, wel op Ommelander vlag

Jan achter zijn verkoopstalletje met de Groninger en Friese vlag. Hij woont in het achterste huis.

ROODEHAAN Het valt op, de Friese en Groninger vlag wapperen gebroederlijk op het verkoopstalletje van Jan Oosterdijk (71) in Roodehaan. ´Ze hangen er zeker al vijf jaar en ik heb er nog nooit één reactie op gehad.´

´Nu woon ik dertig meter van de weg en kan ik eventueel commentaar door passanten niet horen, maar mensen die ik spreek hebben het er nooit over. Ik ben een Fries, kom oorspronkelijk uit Drachten, en woon in Groningen. Vandaar de beide vlaggen.´

Vreemd genoeg kreeg hij wel geregeld commentaar op de Ommelander vlag op zijn leukothea, zijn zeil-/visboot. ´Dat kwam van mensen die dachten dat het de Friese vlag was. De vlaggen lijken erg op elkaar. De Ommelander vlag heeft echter hartjes in plaats van pompeblêden.´

Met zijn zevenen – zes dames en ik – onderhouden we de dorpstuin

Lees “Geen commentaar op Friese, wel op Ommelander vlag” verder

Vakmanschap in de najaarszon

Kees schildert beneden.

MENSINGEWEER In de best wel felle najaarszon schilderen Kees Danhof uit Eenrum (55) en Willem Huizinga (49) uit Uithuizermeeden dinsdagochtend de kozijnen van een woning aan de Hoofdstraat in Mensingeweer. ´Dit is nog ouderwets vakmanschap´, vindt Kees.

´Ik ben eigenlijk bij toeval in dit vak gerold. In de vakantie hielp ik een schilder. Dat beviel me goed, ik had er wel aanleg voor. Ik wist trouwens ook niet wat ik anders had moeten doen. Het is een goede keus gebleken.´

De geboren en getogen Bafloër meent dat het beknibbelen op het technisch onderwijs het vak geen goed heeft gedaan. ´Goed opgeleide schilders zie ik eigenlijk alleen maar onder generatiegenoten.´

Ik krieg kop oarig deur helster hin van t joar

Lees “Vakmanschap in de najaarszon” verder