Dat zie je zelden, een kalfje dat geboren wordt in een weiland. Langs het Walfriduspad, tussen Groningen en Adorp, voltrekt zich vrijdagmiddag even na half vier het wondertje.
De moeder ontfermt zich direct over het kalfje en likt het schoon. Ondertussen probeert de pasgeborene al op haar poten te staan, waar ze na enkele mislukte pogingen in een mum van tijd succesvol in slaagt.
Petra (rood shirt) vult zakken van 3 liter, die daarna in een kartonnen verpakking komen.
Petra van der Berg bedient haar gloednieuwe mobiele fruitpers op de fruitfair bij haar thuis aan de Oude Dijk in Uithuizen. Zakken van 3 liter vult zij met versgeperst sap.
De fair heeft ze zelf georganiseerd. Er staan wat kraampjes met onder meer kaas, jam en honing en twee leden van de Noordelijke Pomologische Vereniging zijn er om fruitrassen te beoordelen. Kinderen vermaken zich op een groot springkussen.
Maar het paradepaardje deze dag (zaterdag 14 september) is toch wel de fruitpers. ´In juli hebben we hem opgehaald uit Zuidwest-Duitsland, vlak bij de Bodensee.´
Bij particulieren langsgaan om 500 kilo fruit te persen kan niet uit
De ooievaar als symbool van geboorte. In verschillende formaten en gedaantes verscheen de vogel, die hier ook steeds vaker in het echt opduikt, de afgelopen maanden bij huizen waar een baby werd verwelkomd, in dit geval in Usquert, Onderdendam (tweeling), Baflo en Garnwerd (onder).
Aferdita Ajasllari uit Eenrum brengt de druiven naar de schuur. Ze heeft er lol in. ´Nee, het is echt niet zwaar´, zegt ze vanachter de kruiwagen. Via Elma´s broer hoorde ze van de plukdag. ´Ik vind het erg leuk om met mensen om te gaan.´ Ze vindt haar werk – bij de thuiszorg – dan ook geweldig.
Vele handen maken licht werk, blijkt zondag in wijngaard Hof van ´t Hogeland. Veertig vrijwilligers helpen wijnboerin Elma Middel mee met het plukken van de druiven. Van de oogst wordt de wijn Groot Maarslag geproduceerd.
Na een koffie en broodjes beginnen ze om halfeen aan hun karwei. Dik anderhalf uur later, een recordtijd, is de laatste druif al van de 1250 wijnstokken geplukt. Hapjes en drankjes staan klaar in de schuur om de oogst te vieren. Het proosten gebeurt uiteraard met wijn van eigen bodem.
Elma vertelt dat de opbrengst van het druivenras Solaris minder dan de helft is van topjaar 2018 maar wel de helft meer dan 2017. ´Vorig jaar was het een droge en warme zomer en was de oogst overweldigend. Het lijkt wel of de struik dit jaar moet herstellen. Een andere theorie van mij is dat de voorjaarsstorm en regen nadelig heeft uitgepakt voor de bestuiving. De ranken hebben wel het normale aantal trossen, maar minder druiven per tros.´
Fietsen vindt hij prettiger dan autorijden, daarom kun je pianostemmer Xander Niezing (59) op het Hogeland tegenkomen met zijn oranje velomobiel. ´Bij vrijwel alle klussen op het platteland pak ik hem, in de stad zelf gebruik ik vaak mijn gewone fiets.´
Op een zomerse ochtend rijdt de velomobilist in het Reitdiepdal, in de buurt van Hekkum.
Met de stevig aan de riem trekkende Bietsj loopt freelance sportverslaggever Johan Staal (62) op een zonnige donderdagmiddag zijn vaste ronde in Ezinge.
Zijn metgezel is een Mechelse herder van 2 jaar. ´Hij heeft inmiddels zijn maximale hoogte bereikt en kan alleen nog in de breedte groeien. Bietsj is een lieve hond, mensen denken vaak ten onrechte dat mechelaars agressief zijn. Alleen één postbode vindt-ie niet zo leuk. Waarom weet ik niet, maar zodra die op zijn scooter arriveert, vliegt Bietsj naar het raam.´
De stemming zit er goed in bij (van links af) Gon, Uuske, Hanneke, Kitty, Dorothe en Annemieke.
Met hun vrolijke gedrag en opvallende rode T-shirts vallen ze zondag op tussen Winsum en Pieterburen. Zes vriendinnen uit het Westen, uit de buurt van Leiden, bereiken die dag hun doel dat ze zich in 2010 stelden: in tien etappes het Pieterpad lopen.
De route lieten ze direct afdrukken op T-shirts die in al die jaren nauwelijks van kleur verschoten zijn. Even na het middaguur wandelen de vijftigers vlak voor Mensingeweer.
Voordat ze Eenrum uit zijn is het dik twee uur later. Het gezelschap is blijven hangen op de Liefhebbersdagen van kwekerij De Kleine Plantage.
´Elk jaar doen we in september met zijn zessen één driedaagse etappe van tussen de 50 en 60 kilometer. Met het laatste traject Zuidlaren-Pieterburen voltooien we de loop. We sluiten in Pieterburen met een verrassing af´, vertelt Dorothe, samen met Kitty de regelaar. De andere vier weten nog van niks. Ze moeten nog 3 kilometer geduld hebben.*
Hebben ze al plannen voor een vervolg? ´We gaan een nieuwe route lopen, maar weten nog niet welke. We hebben nu van zuid naar noord gelopen, een optie is het Marskramerpad, dat gaat van Den Haag naar Bad Bentheim, van west naar oost.´
*De (eigen) finishfoto van het groepje in Pieterburen. Kitty en Dorothe hebben certificaten en champagne geregeld. ´Toen we gingen proosten, bood bewoonster Hilde Bakker spontaan aan om bij haar in de tuin te komen drinken. Heel leuk. We hebben ervaren dat Groningers zeer gastvrij en vriendelijk zijn´, meldt Dorothe ´s avonds namens de zes.
Daan (in overall want hij is druk bezig met allerlei klusjes) voor de circuswagen.
Bernhard Renz bracht de circuswagen vrijdag hoogstpersoonlijk naar Pieterburen, maar niet om er een voorstelling te geven. In de woonwagen komt bakkerij Stoet&Ainvoud, kortweg Stoet.
´Een voorziening waar het hele dorp iets aan heeft´, zegt Daan Voermans (41), een van de initiatiefnemers en de trekker van het project. ´En de opvolger van bakkerij Impuls die hier jaren zat.´
De van Circus Renz Berlin gekochte wagen staat op de grote parkeerplaats. Met inventaris. Onder meer een bankstel, een kast, bedden en een partij kinderspeelgoed kwamen mee uit Beilen.
We gaan drie keer in de week open en bakken zestig broden per dag. Op = op
Tien dagen is Eddy van Wijk met zijn manschappen – Polen, Hongaren en een Nederlander – bezig om de pompoenen van het land te krijgen. Liefst 8 hectare met dit gewas heeft de biologische akkerbouwer uit Leens.