Gijs aan de wandel met een beer van een hond

Gijs en Beer wandelen even buiten Warffum.

Hartstikke sociaal en rustig. Zo typeert Gijs Carli (77) uit Warffum zijn hond Beer (9). Een passende naam, want de 90 kilogram zware newfoundlander heeft veel weg van een kleine beer.

´Beer is onze zevende newfoundlander, een herplaatser. De eerste acht maanden waren voor hem een rottijd. Hij is teruggegaan naar de fokker en via hem bij ons gekomen. Het klikte direct. Bij de fokker dook hij direct enthousiast bij ons in de auto. We hebben hem nu acht jaar.´

´Eerst hadden we altijd pups. Als je op onze leeftijd bent, begin je daar niet meer aan. Je begint als zeventiger ook niet meer aan kinderen.´

Lees verder “Gijs aan de wandel met een beer van een hond”

Johan kreeg twee keer een hartstilstand: Elke dag is weer een feestje, maar het is niet elke dag feest

Johan trakteert Bietsj op een lekkernij.

Tweemaal kreeg Johan Staal (67), in een tijdsbestek van 19 maanden, een hartstilstand. ´Beide keren heb ik geluk gehad, het had de laatste dag van mijn leven kunnen zijn. Mijn uitgangspunt is daarom nu: elke dag is weer een feestje, maar het is niet elke dag feest.´

De pensionado/sportverslaggever uit Ezinge voelt zich kiplekker en sport veel. Deze maandagmiddag loopt hij met zijn Mechelse herder Bietsj zijn dagelijkse rondje Feerwerd. Aan niks is te zien dat zijn leven op 19 maart voor de tweede keer aan een zijden draadje hing.

Lees verder “Johan kreeg twee keer een hartstilstand: Elke dag is weer een feestje, maar het is niet elke dag feest”

Anny schildert graag mooie straatjes en kerken in deze regio

Je loopt best kans haar tegen te komen in deze contreien, zittend op een wit krukje en rustig schilderend. Anny Ligthart (68) uit Oosterwolde mag graag karakteristieke straatjes en kerken in Noord-Groningen vastleggen.

´Nederland is al genoeg verpest door de commercie, hier is nog karakteristieke bebouwing te vinden, net als in Noord-Friesland trouwens.´

Lees verder “Anny schildert graag mooie straatjes en kerken in deze regio”

Een vakantiedag niet getekend is voor Sybo (bijna) een dag niet geleefd

Sybo werkt met gewassen inkt, Oost-Indische inkt vermengd met water. ´De kleuren sepia en zwart vormen een mooie combinatie.´

Op het trapje naar een steiger bij Schaphalsterzijl zit een man geconcentreerd te tekenen. ´Ik ben docent tekenen op een middelbare school, maar dit is eigenlijk wat ik het liefste doe, naast zingen.´

Sybo Adema (61) heeft op deze zomerdag in 2023 zijn oog laten vallen op een bosje ten zuiden van het Winsumerdiep.

Lees verder “Een vakantiedag niet getekend is voor Sybo (bijna) een dag niet geleefd”

Voor Angelika kwam een droom uit met Tuin Engelwortel

Een droom kwam bijna 6 jaar geleden uit voor Angelika Lukas: een eigen tuin. In Gouda moest ze het doen met een groot dakterras, nu heeft ze aan de Dijksterweg 42 in Kleine Huisjes een sfeervolle tuin van 800 vierkante meter vol vaste en wilde planten: Tuin Engelwortel.

Een bijzondere naam, waarvoor een voor de hand liggende verklaring is. ´Engelwortel is een schermbloemige, mijn lievelingsplant. De Latijnse naam is Angelica (archangelica). Het is een 2- of 3-jarige plant en er staan er veel van in de tuin, helaas dit jaar geen bloeiende. Wel staat er een Portugese variant in bloei.´

Lees verder “Voor Angelika kwam een droom uit met Tuin Engelwortel”

Hendrik (90) pakt elke dag zijn krukken om te wandelen

Hendrik bij het keerpunt van zijn wandeling: het Ernstheemsterpad.

Elke dag wandelt Hendrik Gerbens (90) van buurtschap Lutke Saaxum naar het Ernstheemsterpad (ter hoogte van Eenrum) en terug. Niet achter een rollator, maar met krukken.

Gelukkig heeft de kwieke landbouwer in ruste niets gebroken. ´Als je ouder wordt, wordt je balans slechter. Het is beslist niet vermoeiend om met krukken te lopen. Ik heb ze toch. Jaren geleden hebben ze mij in het ziekenhuis van nieuwe knieën en heupen voorzien.´

Lees verder “Hendrik (90) pakt elke dag zijn krukken om te wandelen”

Linda ziet vanaf het terras dat de jonge fietsers zich aan de regels houden

Twee deelnemers steken tegelijk het kruispunt over.

En zo zit Linda Wichertjes-Mulder ´s ochtends om negen uur in haar uppie op het terras van grandcafé Hunsingo in Winsum. Niet om te consumeren – het café is nog niet geopend – maar om scherp te observeren.

Welgeteld 77 leerlingen van groep 7 van vier basisscholen in Winsum leggen deze ochtend hun fietsexamen af. De vijfde school, de Borgschool, doet om het jaar mee.

Lees verder “Linda ziet vanaf het terras dat de jonge fietsers zich aan de regels houden”

Na zijn werk heeft Wim een vaste klus: de papiercontainers

De 2-jarige Mees brengt samen met zijn moeder oud papier naar de container.

De meeste mensen gaan direct na hun werk naar huis. Wim Bosma niet. Eerst wacht hem een andere klus: het afsluiten van de papiercontainers van de christelijke muziekvereniging De Bazuin in Winsum.

Klinkt als snel gepiept, maar Wim (63) is vaak meer dan een uur in touw. ´Ik ruim de boel buiten op en pak de containers efficiënt in. Laatst had iemand heel netjes dertig lege bananendozen opgestapeld. Die heb ik platgemaakt, anders is de container snel vol.´

Lees verder “Na zijn werk heeft Wim een vaste klus: de papiercontainers”

Lijnentrekker Martjo kijkt eerst op Buienradar voordat hij begint

Verenigingen kunnen niet zonder vrijwilligers. Bij ZEC koesteren ze onder anderen terreinmeester en scheidsrechter Martjo Ritsema. ´Dit doe je voor de club, ik wil er niets voor hebben.´

Martjo, 73 jaar geleden geboren in Tzummarum en al 52 jaar inwoner van Zandeweer, is de vaste lijnentrekker bij de voetbalclub. Deze vrijdag rond de middag maakt hij zijn meters achter de kalkwagen op het verder uitgestorven sportpark.

Lees verder “Lijnentrekker Martjo kijkt eerst op Buienradar voordat hij begint”