In 2017 ontstond het idee, en nu pas is de opvallende ontmoetingsplek Lutje Plaisterploatske in Kleine Huisjes zo goed als klaar. Nou ja, klaar… ´Wat is klaar? Er komen steeds weer nieuwe ideeën.´
Henny Greve, architect van wat hij zelf de kathedraal van staal noemt: ´Waar we misschien nog wel het meest trots op zijn, is ons eindeloze geduld. Op veel andere plekken waren mensen er waarschijnlijk al lang mee gestopt.´ Arjen de Lange knikt instemmend: ´Alle goede dingen komen langzaam.´
Op een woensdagmiddag in mei buigen Henny (74) en Arjen (59) zich over de montage van de stoeltjes in de arena. De uitdaging: alle bangkirai-planken exact dezelfde tussenruimte geven. Dat vraagt meer denkwerk dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. ´Het luistert heel nauw´, zegt Henny. ´Gelukkig zijn Arjen en ik allebei behoorlijk precies.´
Hun wortels liggen niet in Groningen. Henny komt oorspronkelijk uit de omgeving van Rotterdam, Arjen uit de regio Amsterdam. Arjen verhuisde in 2006 naar Kleine Huisjes, Henny volgde in 2018.
Dat juist deze twee nu samen aan het werk zijn, is toeval. ´We hebben in allerlei samenstellingen aan dit project gewerkt, maar wel steeds met mensen uit Kleine Huisjes´, vertelt Arjen. ´Dat maakt het bijzonder. Daar kan ik echt blij van worden. De ontwerper, de ijzerwerker, de aannemer: iedereen komt uit dit dorp van nog geen tachtig inwoners. Eén uitzondering: de betonmixer, die hebben we hier niet.´
Het idee voor een ontmoetingsplek kwam van Herman Durenkamp. Tijdens de jaarvergadering van Dorpsbelangen Kleine Huisjes in 2018 bracht hij het opnieuw ter sprake. De locatie werd Lutje Toentje, op de hoek van de Dijksterweg en de Witherenweg.
Henny maakte het ontwerp: een 6 meter hoge tentachtige constructie van cortenstaal. Dorpsgenoot Harry Buist bouwde het gevaarte bij zijn werkgever, Dick Norg Smederij en Tuintechniek in Baflo. Daar werd het volledig opgebouwd, vervolgens gedemonteerd en uiteindelijk in Kleine Huisjes opnieuw in elkaar gezet.
De verhuizing liep echter forse vertraging op. De oorzaak: een hoofdwaterleiding die anders bleek te lopen dan op tekeningen stond aangegeven.
´Dat gebeurt vaker, kan ik je vertellen´, zegt Arjen lachend. Hij legde als kraanmachinist jarenlang leidingen aan door heel Europa. Henny vult aan: ´De bouw werd stilgelegd. We hebben veel overleg gehad met de gemeente, tenslotte met wethouder Stefan van Keijzerswaard. Vooral dankzij hem konden we uiteindelijk toch verder.´
Aan vrijwilligers was tijdens de opbouw geen gebrek. Arjen: ´De avond ervoor hadden we gemaild dat we minstens 14 mensen nodig hadden om de stalen elementen omhoog te hijsen. De volgende avond stonden er 25 klaar. Als er hier iets samen moet gebeuren, dan zijn de mensen er meteen.´
Sinds eind vorig jaar staat de constructie overeind. Daarna volgden de afwerking en de aanleg van de tuin. Er zijn nog wat puntjes op de i: de bovenkant wordt bijvoorbeeld nog verfraaid met een kroon en de landarbeider-zonnewijzer op het terreintje krijgt een opknapbeurt.
Toch heeft Lutje Plaisterploatske zijn waarde al bewezen. Op kerstavond verzamelden tientallen dorpelingen zich er voor een glas glühwein. Henny: ´Eigenlijk kan het bushokje nu wel weg. Die functie vervult deze plek ook prima.´
En de reacties? Henny: ´Mensen vinden het mooi. Ik heb niemand horen zeggen dat het onzin of geldverspilling is. Iedereen die hier langskomt, vraagt zich eerst af: wat is dit in hemelsnaam?´
´En eerlijk gezegd was dat ook een beetje de bedoeling. Je hebt hier een dorp met eigenlijk alleen huizen en een driesprong. Geen kerk, geen kroeg, geen winkel. Maar nu is er wel een ontmoetingsplek die niemand over het hoofd ziet.´
Eerder verscheen op mijnhogeland.nl:
Supertent van staal verhuist van Baflo naar Kleine Huisjes
mijnhogeland.nl/2023/02/05/81819a/