Het gezicht van de Bruna in Winsum gaat met pensioen. Vrijdag 22 augustus is de laatste werkdag van Boukje Hollenga. ´Geen dag ben ik met tegenzin naar mijn werk gegaan.´
Boukje begon in 2007 in Winsum. Een jaar later werd ze bedrijfsleider in de zaak van eigenaar Jan Weidgraaf.
´Ik kom uit een bakkersfamilie. Mijn ouders hadden een zaak op Vierverlaten, bij Hoogkerk. Tot de sanering van de zaak in 1984 heb ik thuis gewerkt. Pas toen mijn kinderen naar de middelbare school gingen, ben ik weer gaan solliciteren. Ik wilde graag weer aan het werk.´
´Bij Bruna werken is ontzettend leuk. Ik run het alsof het mijn eigen zaak is. Wat het leuke is? Ons gevarieerde aanbod, van boeken en tijdschriften tot wenskaarten en loten. De boeken zijn mijn favoriet, ik mag zelf graag lezen. Het inrichten van thematafels is erg leuk. In de zomervakantie staan de schoolspullen centraal.´
´In mijn afscheid sta ik dubbel. Ik heb de knop nu omgezet. Het is goed zo, je gaat een keer met pensioen. In september word ik 67. Door mijn vakantiedagen kan ik iets eerder stoppen.´
´We hebben een ontzettende lieve klantenkring. Die ga ik zeker missen. Met geen enkele klant heb ik in al die jaren ruzie gehad. En als iemand eens een keer vervelend was, dan ging die door mijn benadering lachend de deur uit. Omgaan met mensen leer je wel als je altijd in de winkel hebt gestaan.´
´Vervelen ga ik mij beslist niet. Ik houd van tuinieren, fietsen, wandelen en zit op salsadansen. Elke maandag pas ik al op onze twee kleindochters. We wonen in Zuidhorn tegenover verpleeghuis het Zonnehuis, waar ik nog altijd vrijwilligerswerk kan doen. En mijn plan is om meer met vriendinnen af te spreken. Door mijn werk kwam daar weinig van. Ja, ik ga mij wel vermaken.´
Dat ze gemist zal worden, bleek wel toen Boukje kortgeleden acht weken thuis zat na een operatie. ´Veel klanten vroegen naar mij, hoorde ik. Ik ben blij dat ik tijdig kon terugkeren, om nog even de sfeer te proeven en afscheid te nemen van klanten en collega´s.´
´Vanmorgen was ik in onze postruimte en keek over het dorpsplein. Ik dacht: ik kom hier straks niet meer. Niet alleen de contacten, ook Winsum ga ik zeker missen.´
